Στην παρουσίαση του βιβλίου της «Οι αναμνήσεις ενός κοριτσιού», μίλησε για την καθημερινότητα υπό την απειλή εκτοπισμών και διώξεων και για το πώς η προσωπική μνήμη της συνδέεται με τα σημαντικά δημόσια γεγονότα της εποχής.

«Παρουσιάζω το βιβλίο μου, αλλά στην ουσία μιλώ για τον πατέρα μου», είπε η ίδια στο τηλεοπτικό πρόγραμμα Buongiorno την Τρίτη 27 Ιανουαρίου. «Οι αναμνήσεις είναι θυελλώδεις, γιατί όταν ήμουν 7-9 χρονών ζούσαμε την εποχή της δικτατορίας. Ο πατέρας μου κυνηγούταν επειδή αντιστεκόταν. Ήμουν ένα κοριτσάκι ανάμεσα σε εξορίες, στρατόπεδα και φυλακές, αλλά πάντα με αισιοδοξία, γιατί είχα τη μαμά μου και τον μπαμπά μου, που με αγαπούσαν».

Το βιβλίο συγκεντρώνει μικρές ιστορίες, προσωπικές εικόνες και μαρτυρίες που αναπαριστούν τη ζωή μιας οικογένειας με ενεργό δημόσιο ρόλο κατά τα χρόνια 1967-1974. Μέσα από τις σελίδες του, η Μαργαρίτα αναδεικνύει την αβεβαιότητα, τον φόβο, αλλά και την ασφάλεια που προσέφερε η οικογενειακή αγάπη, καθώς και τη σημασία της μουσικής και του έργου του Μίκη Θεοδωράκη στην καθημερινότητα της οικογένειας, όπου η πολιτική δράση συνυπήρξε με το καλλιτεχνικό έργο.

Κατά την παρουσίαση του βιβλίου, η συγγραφέας τόνισε ότι συνεχίζει να μιλά δημόσια για τα βιώματά της και για τον πατέρα της, προβάλλοντας τις προσωπικές μαρτυρίες ως μέρος της συλλογικής ιστορικής μνήμης. Η περιοδεία περιλαμβάνει συζητήσεις, αναγνώσεις αποσπασμάτων και ερωτήσεις του κοινού, ενώ συχνά συνοδεύεται από φωτογραφικό ή αρχειακό υλικό. Όπως η ίδια επισημαίνει, η αφήγηση του βιβλίου δεν υποκαθιστά τις ιστορικές μελέτες, αλλά προσθέτει την προσωπική διάσταση σε όσα συνέβησαν εκείνη την περίοδο.