Στο ηρωικό και μαρτυρικό Δοξάτο Δράμας βρέθηκε το πρωί της Τρίτης (30/6) ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας, με αφορμή την 113η θλιβερή επέτειο του Ολοκαυτώματος της κωμόπολης από τα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής, αποτίοντας φόρο τιμής στα περισσότερα από 500 θύματα της σφαγής της 30ής Ιουνίου 1913.
Στη δήλωσή του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανέφερε ότι η ιστορία της Μακεδονίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους αγώνες και τις θυσίες του Ελληνισμού, σημειώνοντας πως «η ελληνικότητα και η ελευθερία της Μακεδονίας σφραγίστηκαν από νίκες, θυσίες, αγώνες και βαρύτατα τιμήματα».
Όπως τόνισε, το Δοξάτο αποτελεί ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτού του βαρύτατου ιστορικού φόρου αίματος. «Τα απερχόμενα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής επιδόθηκαν σε πρωτοφανείς ωμότητες εναντίον του άμαχου πληθυσμού, μία μόλις ημέρα πριν ο ελληνικός στρατός ελευθερώσει την κωμόπολη. Εξοντώθηκαν με φρικιαστικό και βίαιο τρόπο πάνω από 500 Δοξατινοί και αυτήν τη μνήμη τιμήσαμε σήμερα εδώ, 113 χρόνια μετά», επεσήμανε.
Επίσης, ο κ. Τασούλας υπογράμμισε ότι το Δοξάτο είναι ένας τόπος που ταυτίζεται με τη θυσία, την προσφορά και τον άδικο διωγμό, προσθέτοντας πως το μεγαλύτερο κέρδος αυτής της δραματικής δοκιμασίας υπήρξε η διασφάλιση της ελευθερίας και της ελληνικότητας της Μακεδονίας. Παράλληλα, ανέφερε ότι περισσότερο από έναν αιώνα μετά το Ολοκαύτωμα, η τοπική κοινωνία εξακολουθεί να πορεύεται με βαθιά ιστορική συνείδηση.
«Εκατόν δεκατρία χρόνια μετά, το Δοξάτο αντικρίζει το μέλλον του έχοντας στερεή μνήμη για το παρελθόν, χωρίς μνησικακία αλλά και χωρίς να λησμονεί την απίστευτη θυσία των προγόνων του», σημείωσε.
Διαβάστε Επίσης
«Το Δοξάτο ήταν μια μενεξεδένια πολιτεία»
Ιδιαίτερη μνεία έκανε στην εικόνα του Δοξάτου πριν από την καταστροφή του, θυμίζοντας ότι επρόκειτο για μία ακμάζουσα πολιτεία. «Το Δοξάτο, πριν από το πρώτο Ολοκαύτωμα, γιατί επακολούθησε και δεύτερο το φθινόπωρο του 1941, ήταν μια “μενεξεδένια πολιτεία”, όπως θα έλεγε και ο Άγγελος Τερζάκης. Ευημερούσε ειρηνικά με τις πολιτιστικές του δραστηριότητες, με την καπνοκαλλιέργεια, με τα ωραία του σπίτια και τους καλαίσθητους δρόμους του. Αυτό καταστράφηκε ολοσχερώς στις 30 Ιουνίου 1913», τόνισε.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπενθύμισε, ακόμη, ότι η πόλη ανοικοδομήθηκε μόνο για να γνωρίσει νέα καταστροφή το 1941 από τους ίδιους κατακτητές: «Ξαναχτίστηκε το Δοξάτο και καταστράφηκε ξανά το 1941 από τους ίδιους κατακτητές, τους Βουλγάρους. Όμως, το πείσμα της δημιουργίας, το πείσμα της Ανάστασης, το πείσμα της ζωής έναντι του θανάτου επικράτησε».
«Η Ελλάδα, η Δράμα και το Δοξάτο αντικρίζουν το μέλλον με αισιοδοξία»
Ολοκληρώνοντας τη δήλωσή του, εξέφρασε την αισιοδοξία του για το μέλλον της περιοχής και της χώρας, επισημαίνοντας ότι αυτό στηρίζεται στη μνήμη και τις θυσίες των προηγούμενων γενεών. «Σήμερα, λοιπόν, η Ελλάδα, η Δράμα και το Δοξάτο αντικρίζουν το μέλλον με αισιοδοξία, γιατί αυτό το μέλλον έχει βαθιές ρίζες, ρίζες πόνου, νίκης και αγώνων. Αυτούς τους ανθρώπους, που βίωσαν όλα αυτά, τιμήσαμε σήμερα στο Δοξάτο», κατέληξε.
Ο κ. Τασούλας παρακολούθησε την επιμνημόσυνη δέηση που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου χοροστατούντος του σεβασμιότατου μητροπολίτη Δράμας, Δωρόθεου, και στη συνέχεια κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο που είναι αφιερωμένο στους σφαγιασθέντες κατοίκους της κωμόπολης.
Ο κ. Δωρόθεος, στη σύντομη ομιλία του, ζήτησε την παρέμβαση του Προέδρου τη Δημοκρατίας για την επιστροφή όλων των κλεμμένων κειμηλίων και χειρόγραφων από τις Ιερές Μονές Εικοσιφοίνισσας στο Παγγαίο, Τιμίου Προδρόμου στις Σέρρες και Παναγίας Αρχαγγελιώτισσας στην Ξάνθη.
Τη Βουλή των Ελλήνων εκπροσώπησε στις εκδηλώσεις τιμής και μνήμης ο υφυπουργός Ανάπτυξης, Σταυρός Καλαφάτης. Ο δήμαρχος Δοξάτου, Γιώργος Βογιατζής, στην ομιλία του, του μετά το τέλος της επιμνημόσυνης δέησης, αναφέρθηκε στα δραματικά γεγονότα του καλοκαιριού του 1913.
Ο καθηγητή Σύγχρονης Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ και γγ του Ιδρύματος της Βουλής για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, Ευάνθης Χατζηβασιλείου, με καταγωγή από το Δοξάτο, στην κεντρική ομιλία του περιέγραψε σε δραματικό τόνο όσα τραγικά και δυσάρεστα βίωσαν οι κάτοικοι της ηρωικής κωμόπολης από τα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής.
