Το σήμα της αλλαγής τακτικής το έδωσε ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης, τόσο με τις αιχμηρές αναφορές του στον Α. Σαμαρά στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου όσο και με την έντονη αντιπαράθεση που είχε με τον Ν. Ανδρουλάκη στη Βουλή.

Το Μ. Μαξίμου, έχοντας μπει σε προεκλογική τροχιά, εκτιμά πως δεν υπάρχουν έστω δείγματα ότι η αντιπολίτευση θα απαγκιστρωθεί από τη σκανδαλολογία και την τοξικότητα. Αντιθέτως, όσο πλησιάζουν οι εκλογές της άνοιξης του 2027, θα ενταθούν αυτά τα φαινόμενα και θα κλιμακωθούν η καταστροφολογία και ο μηδενισμός. Στο πλαίσιο αυτό, μετά από αλλεπάλληλες συσκέψεις και με δεδομένα τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, η κυβέρνηση φέρεται αποφασισμένη «να μην αφήνει τίποτα να πέσει κάτω».

Μετά από μία δύσκολη εβδομάδα, που τα είχε όλα, ΟΠΕΚΕΠΕ, παρακολουθήσεις και Τέμπη, το Μ. Μαξίμου αφενός κάνει θετικό ταμείο και αφετέρου περνά και επισήμως στην αντεπίθεση. Από την Εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως τονίζουν κυβερνητικές πηγές, δεν δικαιώθηκε το αφήγημα της αντιπολίτευσης περί «αμιγώς γαλάζιου σκανδάλου» ούτε προέκυψαν στοιχεία για ποινικές ευθύνες πολιτικών προσώπων.

Η απόφαση του Β’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών απέδειξε ότι η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και δεν «συγκαλύπτει». Ενώ η εκ νέου προσπάθεια εργαλειοποίησης της τραγωδίας των Τεμπών, εν όψει και των χθεσινών συγκεντρώσεων, έχει καταστεί σαφής στη μεγάλη πλειοψηφία της κοινής γνώμης.

Η αλλαγή τακτικής αφορά και την αντιπολίτευση, αλλά και τις λίγες φωνές στο εσωτερικό της Ν.Δ. που εκφράζουν «ανησυχίες» είτε για τα «ποσοστά με το 2 μπροστά» είτε για την αλλαγή του DNA του κόμματος και την «απόστασή του από την παράταξη».

Στην κυβέρνηση αποτελεί πεποίθηση πλέον, ότι η αδυναμία της αντιπολίτευσης να την αντιμετωπίσει προγραμματικά και πολιτικά την οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην προσπάθεια δημιουργίας πολιτικής κρίσης. Στο πλαίσιο αυτό συνωστίζονται ετερόκλητες πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες, ενώ αδυνατούν να τα βρουν μεταξύ τους, συγκλίνουν στην επιδίωξη «να φύγει ο Μητσοτάκης». Και ταυτοχρόνως, βάζουν στο πολιτικό μπλέντερ από τα εθνικά θέματα μέχρι τις θεωρίες συνωμοσίας και τη λειτουργία των θεσμών, κυρίως της Δικαιοσύνης.

 Προσωπική αιχμή

Η προχθεσινή πρόκληση του Κ. Μητσοτάκη προς τον Ν. Ανδρουλάκη να επαναφέρει την πρότασή του για προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για το κράτος δικαίου εμπεριέχει και μία προσωπική αιχμή προς τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος έχει αρνηθεί να ενημερωθεί από τον Γ. Γεραπετρίτη για τους λόγους για τους οποίους τον παρακολουθούσε νόμιμα η ΕΥΠ. Ενώ και το εξώδικο του Γρ. Δημητριάδη προς τον Α. Τσίπρα για τα όσα είπε μετά την απόφαση -περί «εκτροπής», «χειραγώγησης» και «ηθικού και εκτελεστικού αυτουργού», αναφερόμενος στον πρωθυπουργό και τον πρώην γενικό γραμματέα του-, αποτελεί μία άμεση προειδοποίηση προς τον τέως πρωθυπουργό, ο οποίος «κουβαλά» δυο αμετάκλητα καταδικασμένους υπουργούς του και τη σκευωρία Novartis.

Πολύ πιο άμεση και αιχμηρή ήταν η αντιμετώπιση του Α. Σαμαρά, που οι πληροφορίες θέλουν να σκέπτεται ξανά τη δημιουργία κόμματος. Από την πάγια κυβερνητική θέση «δεν σχολιάζουμε δηλώσεις πρώην πρωθυπουργών», ο πρωθυπουργός κλιμάκωσε την κριτική του, μιλώντας για «επαγγελματίες ανησυχούντες», για «μίζερη αμφισβήτηση» και για εκείνους «που ζουν ακόμη με μια ηττοπαθή μανία καταδίωξης». Ο δε υπουργός Δικαιοσύνης Γ. Φλωρίδης, μιλώντας για τα Τέμπη -εν όψει της έναρξης της δίκης, που σημαδεύεται από την αμφισβήτηση της έδρας του δικαστηρίου που βγήκε με κλήρωση, αλλά και λόγω της άρνησης λίγων (9 από τους 57) να γίνει η εκταφή των θυμάτων τους-, είπε ότι «κάποιες πολιτικές δυνάμεις δουλεύουν συστηματικά για να αποδομούν τη λειτουργία της Δικαιοσύνης».

 ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Η ανοχή και τα γκάλοπ

Η κυβέρνηση αλλάζει την τακτική της αξιολογώντας ακόμα δύο στοιχεία:

1. Δεν εκτιμήθηκε, αντιθέτως θεωρήθηκε ως «αδυναμία», το τακτ με το οποίο αντιμετωπίστηκαν ο Α. Σαμαράς αρχικά και ο Α. Τσίπρας διαχρονικά. Ο πρώην αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ δεν παραπέμφθηκε σε Προανακριτική Επιτροπή για το τρίτο μνημόνιο και τα 80 δισ. που στοίχισε στον ελληνικό λαό κι έμεινε εκτός του κάδρου της σκευωρίας Novartis με απόφαση του Κ. Μητσοτάκη και παρά τις αντίθετες εισηγήσεις που είχε δεχθεί από συνεργάτες του. Ενώ ο πρώην αρχηγός της Ν.Δ. δεν εκτίμησε την ανοχή που έδειξε το Μ. Μαξίμου στις αλλεπάλληλες αντικυβερνητικές παρεμβάσεις του, χωρίς να λέει τίποτα για την αντιπολίτευση. Στο ίδιο πλαίσιο, θεωρήθηκε -και αποδείχθηκε- λάθος η αρχική αντιμετώπιση της εργαλειοποίησης της τραγωδίας των Τεμπών. Αντιμετώπιση «φοβική» και «ενοχική» που επέτρεψε να αναπτυχθούν οι θεωρίες του ξυλολίου και των χαμένων βαγονιών, μέχρι να αποδειχθούν ψευδείς.

2. Το δεύτερο στοιχείο που αξιολογήθηκε είναι πως παρά τα προβλήματα, τα λάθη και τη βαριά ατμόσφαιρα που υπάρχει, υπάρχει και ένα σημαντικό ποσοστό, σταθερά σαφώς πάνω από το 35%, το οποίο λέει από τώρα -που δεν έχουν τεθεί τα πραγματικά διλήμματα των εκλογών- ότι δεν θέλει πολιτική αλλαγή. Το ποσοστό «είναι ποσοστό αυτοδυναμίας» υπό τις διαμορφωμένες συνθήκες έλλειψης εναλλακτικής λύσης.