Η άτυπη έναρξη της προεκλογικής περιόδου από τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, στο προσυνέδριο της Ν.Δ. στα Ιωάννινα, ακύρωσε μεμιάς τα σενάρια του διαλόγου, των συναινέσεων ή της συμπόρευσης στον δρόμο προς τις επόμενες εθνικές εκλογές. Και ενώ όλα τα επιτελεία εκτιμούν ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027, η μάχη προμηνύεται σκληρή και αμφίρροπη.

Αδυναμία

Ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι υπό πίεση. Το ΠΑΣΟΚ δεν λέει να σηκώσει κεφάλι στις δημοσκοπήσεις, κυρίως επειδή δείχνει ότι αδυνατεί να εισπράξει από τη φθορά της κυβέρνησης. Ο ίδιος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν πείθει ότι μπορεί, όπως λέει, να νικήσει τη Ν.Δ. με μία ψήφο διαφορά, αλλά και οι πρωτοκλασάτοι του ΠΑΣΟΚ δείχνουν ότι δεν είναι σε θέση να τον αμφισβητήσουν αποτελεσματικά.

Το πλέον πιθανό είναι η κατάσταση να συνεχιστεί ως έχει και μετά το συνέδριο, αφού στο μυαλό των δελφίνων είναι να βρεθεί αντιμέτωπος με την αμφισβήτηση μετά τις εκλογές, ακόμα και αν θεωρούν πολύ πιθανό το σενάριο των διπλών αναμετρήσεων.

Το επιτελείο του Νίκου Ανδρουλάκη αποδίδει την προβληματική εικόνα του ιδίου και του ΠΑΣΟΚ στην αμφισβήτηση που υφίσταται και στις προσωπικές στρατηγικές των πρωτοκλασάτων. Σε αυτή τη διαρροή του γραφείου του προέδρου επιχείρησε να απαντήσει προχθές η Αννα Διαμαντοπούλου, η οποία είπε ότι δεν σκέπτεται κανείς να αμφισβητήσει τον Ανδρουλάκη πριν από τις εκλογές.

Συνεργάτες του Νίκου Ανδρουλάκη βάλλουν ευθέως κατά των δελφίνων κατηγορώντας τους ότι νομίζουν πως υπονομεύοντάς τον θα βγουν αλώβητοι από ένα κακό αποτέλεσμα στις εκλογές, ενώ στην πραγματικότητα «με ένα αρνητικό εκλογικό αποτέλεσμα, μαζί με τον Ανδρουλάκη θα παρασυρθούν και οι ίδιοι». Ισως αυτό βλέπει και ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, που δημοσιοποίησε την «πλατφόρμα+» εν όψει συνεδρίου, αλλά λέγεται ότι έχει αποφασίσει να κινηθεί ενωτικά και στο συνέδριο και έως τις εκλογές (όπως και ο Παύλος Γερουλάνος και η Αννα Διαμαντοπούλου) ώστε να πάρει θέση στη μάχη της ηγεσίας μετά από αυτές. Ο μόνος που διατηρεί ψηλά τη σημαία της αμφισβήτησης του Ανδρουλάκη και ψάχνει την ευκαιρία του στο συνέδριο είναι ο Χάρης Δούκας.

Ολα αυτά θα ειπωθούν ξεκάθαρα και αναλυτικά στο συνέδριο του κόμματος σε περίπου ένα μήνα από τώρα, καθώς έχει ήδη χαθεί το momentum για να είναι ένα συνέδριο-«νέα αρχή», όπως ήθελε ο Ανδρουλάκης.

Βασικός του στόχος, πλέον, είναι να διασφαλίσει τον ρόλο του βασικού αντιπάλου του Κυριάκου Μητσοτάκη στις εκλογές και δεν είναι τυχαίο ότι βγήκε μπροστά με έκτακτη συνέντευξη Τύπου και εξαγγελία πρωτοβουλιών εντός και εκτός Βουλής μετά την απόφαση της Δικαιοσύνης για τις υποκλοπές, με πιο επιθετικό τόνο κατά του Τσίπρα και της Καρυστιανού παρά για την κυβέρνηση και τον Μητσοτάκη.

Στην Αμαλίας

Την ίδια στιγμή και ενώ τα πράγματα δεν έχουν πάει όπως τα περίμενε, ο Αλέξης Τσίπρας και το επιτελείο του εκφράζουν αισιοδοξία ότι θα είναι εκείνος ο δεύτερος των εκλογών, οι οποίες θα αποτελέσουν και την αφετηρία της συνένωσης δυνάμεων και προσώπων στην Κεντροαριστερά.

Η Αμαλίας αφήνει να διαρρεύσουν «μυστικές» δημοσκοπήσεις που κανένας άλλος δεν έχει δει, που δείχνουν ότι με την ανακοίνωση του κόμματός του, ο Τσίπρας θα βρεθεί στη δεύτερη θέση. Πέραν αυτών των διαρροών, ωστόσο, δεν υπάρχει τίποτε, μα τίποτε, που να δικαιολογεί και να στηρίζει την αισιοδοξία που εκπέμπει η Αμαλίας.

Το rebranding που επιχείρησε και η επικοινωνιακή καταιγίδα που ακολούθησε την έκδοση και στη συνέχεια την παρουσίαση της «Ιθάκης» δεν φέρνουν αποτελέσματα. Η τακτική του «εξώστη», δηλαδή το μήνυμα στην κοινή γνώμη ότι θα προχωρήσει με τους παλαιούς σε δεύτερο ή κανένα ρόλο και με νέα πρόσωπα στο κάδρο, εγκαταλείφθηκε νωρίς. Στη συνέχεια, οι συνεργάτες του κ. Τσίπρα προσπαθούσαν να γεμίσουν τις αίθουσες, στην Πάτρα, τη Θεσσαλονίκη, τα Ιωάννινα και αλλού, με κόσμο που δήθεν δεν είχε σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ στην πραγματικότητα είχαν απόλυτη σχέση με τον κομματικό μηχανισμό της Κουμουνδούρου. Παράλληλα, εμφανίζουν και κάποια στελέχη του ΠΑΣΟΚ για να δείξουν ότι παίρνουν κόσμο και από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη, ενώ η πραγματικότητα τον αριθμών κατατροπώνει τον τέως πρωθυπουργό. Ακόμα και στη «φιλική» για αυτόν Metron Analysis, ο Αλέξης Τσίπρας λαμβάνει μόλις ένα 5% στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, όσο δηλαδή λαμβάνει και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Ταυτόχρονα, το 80% των πολιτών θεωρεί απίθανο ή όχι και τόσο πιθανό να ψηφίσει ένα κόμμα Τσίπρα, ενώ το 83% όσων αυτοπροσδιορίζονται ως κεντρώοι λένε όχι στο υπό δημιουργία κόμμα του. Και ενώ θα έλεγε κανείς ότι ο Τσίπρας «σαρώνει» στους ψηφοφόρους της Κεντροαριστεράς, δεν συμβαίνει ούτε αυτό. Το 60% δηλώνει ότι είναι απίθανο να ψηφίσει τον κ. Τσίπρα και το 40% ότι μπορεί να τον ψηφίσει.

Ο ίδιος δείχνει να βρίσκεται κοντά στην απόφαση για το αν θα ανακοινώσει το κόμμα του τον Μάιο ή τον Σεπτέμβριο. Οσοι είναι υπέρ του σεναρίου του Μαΐου έχουν ως επιχείρημα πως όσο συνεχίζει να δραστηριοποιείται με διαλέξεις επί παντός επιστητού και δεν μπαίνει στην πολιτική μάχη τόσο θα μεγαλώνει το ποσοστό όσων θα αδιαφορούν για τον ίδιο και τις κινήσεις του, γι’ αυτό και πρέπει να βιαστεί. Οσοι είναι υπέρ του σεναρίου του Σεπτεμβρίου στηρίζουν τον αρχικό σχεδιασμό και θεωρούν ότι η μικρότερη δυνατή έκθεση θα αποβεί υπέρ του. Το βέβαιο είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας, έχοντας τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς που θα τον ακολουθήσουν, θα παλέψει με τον Νίκο Ανδρουλάκη για τη δεύτερη θέση.

Ελεύθερη πτώση

Για την κ. Καρυστιανού τα πράγματα είναι περισσότερο ξεκάθαρα. Η δημοφιλία της έχει πάρει την κατιούσα, καθώς μέσα σε ενάμιση μήνα οι θετικές γνώμες για το πρόσωπό της έπεσαν κάτω από το 40% και οι αρνητικές γνώμες εκτοξεύτηκαν πάνω από το 50%, ανάλογα με τη δημοσκόπηση. Το γεγονός ότι συνεχίζει να βγαίνει μόνη της, χωρίς να παρουσιάζει κάποια πρόσωπα δίπλα της, τείνει να γίνει αρνητικό για το εκλογικό ακροατήριο.

Οι δημοσκοπήσεις λένε ότι απειλεί τον Κυριάκο Βελόπουλο και την Ελληνική Λύση και όχι την Πλεύση Ελευθερίας και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Εκείνη πάντως συνεχίζει να βγαίνει σε «ασφαλή» ΜΜΕ για εκείνη, όπως το OPEN, σε μαγνητοσκόπηση για να μην ξαναπέσει στις παγίδες που έπεσε στο πρόσφατο παρελθόν, ενώ πέραν της κυβέρνησης, συνεχίζει να ανοίγει συνεχώς μέτωπα και με την αντιπολίτευση, επαναφέροντας τις βολές της για πρωτοκλασάτα στελέχη του προοδευτικού χώρου, όπως ο Ανδρουλάκης και ο Τσίπρας.

Δείχνει σε όλους ότι στοχεύει σε ηγετικό ρόλο στην αντιπολίτευση, αλλά δεν δείχνει πώς θα το καταφέρει αυτό.

Για παράδειγμα, μία ημέρα πριν από την απόφαση της Δικαιοσύνης για τις υποκλοπές, κατηγόρησε τον Νίκο Ανδρουλάκη για ήπια στάση, αλλά η απάντηση του ΠΑΣΟΚ στη συνέντευξή της στο OPEN δεν απαντήθηκε ποτέ. «Η κ. Καρυστιανού όσο μιλάει για θέματα που δεν γνωρίζει, εκτίθεται. Εκτός και αν το κάνει σκοπίμως για να δώσει πολιτικά διαπιστευτήρια, οπότε τότε υπάρχει και ηθικό ζήτημα», απάντησε η Χαριλάου Τρικούπη στην επίθεση Καρυστιανού κατά του Ανδρουλάκη, αλλά δεν πήρε ποτέ απάντηση.

ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Η Κωνσταντοπούλου πιστεύει ότι θα είναι αξιωματική αντιπολίτευση

Ανθεκτική στις επιθέσεις δείχνει η Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία το τελευταίο διάστημα «πληρώνει» τις καταγγελίες πρώην υπαλλήλου της Πλεύσης Ελευθερίας. Η κ. Κωνσταντοπούλου φέρεται να πιστεύει για τον εαυτό της ότι μετά τις επόμενες εκλογές η Πλεύση Ελευθερίας θα είναι αξιωματική αντιπολίτευση, ανεξαρτήτως του τι θα κάνουν το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα Τσίπρα, το κόμμα Καρυστιανού, ο ΣΥΡΙΖΑ, η Ελληνική Λύση κ.λπ.