Η άνοδος που καταγράφει η Ν.Δ. μέσα σε ένα μήνα είναι της τάξεως του 1%-1,5%. Δεν είναι τόσο μεγάλη ώστε να αλλάζει δραματικά τα δεδομένα, αλλά δεν είναι και καθόλου μικρή για διάστημα μόνο ενός μηνός. Ο οποίος ήταν μήνας αγροτικών κινητοποιήσεων και μπλόκων. Το ποσοστό αυτό «μεγαλώνει», καθώς η Ν.Δ. είναι το μόνο κόμμα που ανεβαίνει, ενώ όλα ανεξαιρέτως τα άλλα κόμματα πέφτουν, από λίγο έως πολύ. Το τρίτο εύρημα, που ενισχύει την ικανοποίηση της κυβέρνησης, είναι ότι η διαφορά της Ν.Δ. από το δεύτερο κόμμα ανεβαίνει ξανά σε πολύ μεγάλο ποσοστό (16%+).

Αναλύοντας τους λόγους αυτής της τριπλής θετικής εξέλιξης, οι επιτελείς του Μ. Μαξίμου επισημαίνουν:

1. Την αίσθηση ασφάλειας και σταθερότητας μέσα σε πολύ ταραγμένους διεθνείς καιρούς, που εμπνέει η ισορροπημένη πολιτική του Κ. Μητσοτάκη. Ο οποίος με αυξημένο γεωπολιτικό κύρος, μπορεί, όπως λένε, και να κρατάει τη χώρα στον σκληρό πυρήνα μιας Ευρώπης που δείχνει να ξυπνά από την ανορθόδοξη επιθετικότητα του Ντ. Τραμπ, αλλά και να ισχυροποιεί την πολυεπίπεδη συνεργασία της χώρας με τις ΗΠΑ, με αιχμή τα ενεργειακά.
2. Την επιβεβαίωση της εκτίμησης που έκαναν, ενόσω διαρκούσαν οι αγροτικές κινητοποιήσεις, ότι στα μπλόκα βρέθηκαν κυρίως κομματικά στελέχη, πυρήνες που πρωτοστάτησαν και στις κινητοποιήσεις για τα Τέμπη, αγροτοσυνδικαλιστές που έχασαν χρήματα λόγω της ενσωμάτωσης του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ και ελέγχονται για παράνομες επιδοτήσεις που έχουν πάρει, ακροδεξιά στοιχεία που ακολουθούν τον Η. Κασιδιάρη, αλλά και ομάδες μπαχαλάκηδων, οι οποίες δεν χάνουν καμία ευκαιρία. Η πλειοψηφία των κανονικών αγροτών, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Μ. Μαξίμου, όχι μόνο δεν πήρε μέρος στα μπλόκα, αλλά ικανοποιήθηκε και από το αυξημένο τελικό ποσό που εισέπραξε.
3. Τον εντεινόμενο πολυκατακερματισμό της αντιπολίτευσης, χωρίς να διαφαίνεται ίχνος εναλλακτικής πρότασης για τη διακυβέρνηση της χώρας. Αυτό εξ αντικειμένου ενισχύει «τη μόνη κυβερνητική πρόταση που υπάρχει».

Η εμφάνιση της Μ. Καρυστιανού στο πολιτικό προσκήνιο πλήττει κυρίως την Αριστερά και την Κεντροαριστερά, που παγιδεύτηκαν σε ρόλο πολιτικού χορηγού της και δευτερευόντως τα κόμματα που βρίσκονται στα δεξιά της Ν.Δ. Αυτή η τάση θεωρείται πολύ πιθανόν να αλλάξει, μαζί με τη συνολική εμβέλεια του κόμματος Καρυστιανού. Η αρχική δυνητική αποδοχή της, όσο αποκαλύπτεται η ανορθολογική, θρησκόληπτη και ακροδεξιά φυσιογνωμία του κόμματος, όπως συνέβη με τις αμβλώσεις και όπως προκύπτει από τις δραχμιστικές απόψεις της βασικής οικονομικής συμβούλου της, Μ. Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, αναμένεται να συρρικνωθεί. Σε κάθε περίπτωση, η Ν.Δ. δεν προτίθεται να ασχοληθεί με το κόμμα της Μ. Καρυστιανού, καθώς δεν απευθύνονται σε ίδια κοινά.

Οι χαμένοι

Οι μεγάλοι χαμένοι των τελευταίων δημοσκοπήσεων είναι ο Ν. Ανδρουλάκης και το ΠΑΣΟΚ. Η φθορά τους εκτιμάται ότι θα μεγαλώσει, ιδιαίτερα από τη στιγμή που η ούτως ή άλλως έωλη εκλογική γραμμή του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, «νίκη έστω και με μία ψήφο», καταρρίπτεται από σημαντική μερίδα ηγετικών στελεχών του κόμματος. Η εξέλιξη αυτή μπορεί να διευρύνει το μικρό, αλλά υπαρκτό ρεύμα της απευθείας μετατόπισης κεντρώων ψηφοφόρων από το ΠΑΣΟΚ στη Ν.Δ. Η αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να αποτελέσει ισχυρό πόλο και κυρίως το γεγονός ότι με την αντιφατική στάση του δεν συμβάλλει στην κυβερνητική σταθερότητα της χώρας φαίνεται πως οδηγεί ένα κρίσιμο ποσοστό ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι έδωσαν δυο ευκαιρίες στον Ν. Ανδρουλάκη, προς την κάλπη της Ν.Δ.

Σε δίλημμα

Ο αστάθμητος παράγων, αν και de facto πεπερασμένων δυνατοτήτων, είναι ο Αλ. Τσίπρας. Ο οποίος, μετά την επίσημη εμφάνιση της Μ. Καρυστιανού, βρίσκεται σε μεγάλο δίλημμα, καθώς απευθύνονται και οι δυο στο ίδιο κοινό. Ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ από τη μια κάνει κινήσεις «επιτάχυνσης» με επιθέσεις μέσω τρίτων στη Μ. Καρυστιανού, η οποία πρώτη άρχισε τις επιθέσεις εναντίον του (τρίτο μνημόνιο – εκφράζει το «παλιό»), αλλά δείχνει να κάνει και δεύτερες σκέψεις. Υπό προϋποθέσεις -που ακόμα δεν υπάρχουν- ο Αλ. Τσίπρας, αν «ξεφουσκώσει» αρκετά η Μ. Καρυστιανού και αν το ΠΑΣΟΚ υποχωρήσει κι άλλο, μπορεί να κερδίσει τη δεύτερη θέση, αλλά με ποσοστό που δεν θα συνιστά απειλή για την κυβέρνηση. Π.χ. το 20%, όπως εκτιμούν εκλογικοί αναλυτές, μοιάζει με άπιαστο όνειρο με τα υπάρχοντα δεδομένα. Βάσει αυτών των δεδομένων, φαίνεται πως ο Κ. Μητσοτάκης θα ήθελε τον Αλ. Τσίπρα ως αντίπαλο στις εκλογές της άνοιξης του 2027.

ΔΥΟ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Εσωτερικές μετακινήσεις στα «δεξιά»

Στα δεξιά της Ν.Δ. παρατηρούνται εσωτερικές μετακινήσεις στο τετράγωνο Ελληνική Λύση-Φωνή Λογικής-Νίκη-Κασιδιάρης, χωρίς να αυξάνεται το άθροισμα. Αυτό έχει δυο άμεσες συνέπειες:

1. Εγκαταλείπεται η σκέψη για νέο κόμμα, όπως π.χ. κόμμα από τον Α. Σαμαρά.
2. Η Ν.Δ., έχοντας κλείσει τους λογαριασμούς της με αυτόν τον χώρο, μπορεί απερίσπαστη να δώσει την εκλογική μάχη εκεί που παίζεται, στο Κέντρο, χωρίς να αμβλύνει τα πολιτικά χαρακτηριστικά της που αγγίζουν τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της.

Η πολυδιάστατη και αποτελεσματική εξωτερική πολιτική της, σε συνδυασμό με τις επιδόσεις στην οικονομία και το μπαράζ των μεταρρυθμίσεων στη διάρκεια όλου του 2026, αποτελούν μια ευρύχωρη πλατφόρμα για κεντρώους ψηφοφόρους, που δεν θέλουν νέες περιπέτειες και νέους επικίνδυνους πειραματισμούς.