«Όταν λέει ο Καζαντζάκης “φτάσε εκεί που δεν μπορείς”, στην ουσία λέει ότι ο άνθρωπος μπορεί να φτάσει πιο πέρα απ’ τι νομίζει», σημείωσε αρχικά ο Γιάννης Σμαραγδής.

Και πρόσθεσε: «Οι δυσκολίες και τα εμπόδια δεν είναι προβλήματα είναι διλλήματα. Αν στις δυσκολίες απαντήσεις αρνητικά, δηλαδή να οπισθοχωρήσεις, ηττάσθε. Αν επιδιώξεις να κάνεις την υπέρβαση, το συμπάν θα σε ευνοήσει. Θα σας πω ένα προσωπικό παράδειγμα. Εγώ όλες οι ταινίες που έχω κάνει ήταν πολύ ακριβές και στην πραγματικότητα δεν μπορούσαν να γίνουν στην Ελλάδα. Παρόλα αυτά, τις κάναμε γιατί μαζί με τη γυναίκα μου που πλέον δεν ζει, πιστεύαμε ότι μπορούμε να υπερβούμε όλες τις δυσκολίες».

«Την ταινία “Καποδίστριας” προσπαθούσα να την κάνω οχτώ ολόκληρα χρόνια. Μέσα στη διάρκεια αυτών των χρόνων, χάνω τη γυναίκα μου. Ήταν ο άγγελός μου και ο τροφοδότης της ψυχής μου. Οι άνθρωποι που δεν αγαπούν τα έργα που κάνω, άνοιγαν σαμπάνιες μετά τον θάνατο της συζύγου μου και αυτό δείχνει ότι υπάρχουν Έλληνες που είναι στο κατώτερο σημείο που θα έπρεπε να είναι. Για 1,5 χρόνο έπεσα στα πατώματα και όμως η ταινία έγινε. Η πίστη ότι μπορείς να υπερβείς κάτι, είναι η βάση για να το υπερβείς», αποκάλυψε ο σπουδαίος σκηνοθέτης.