Γεννιέται στις 23 Μαρτίου 1944 με γονείς τους Δημήτρη και Έλλη παθολόγο και υπάλληλο της Κτηματικής Τράπεζας αντίστοιχα. Είναι μόλις δυόμιση ετών όταν χάνει τον πατέρα του και η οικογένεια με τα άλλα τέσσερα αδέλφια του μετακομίζουν από το Κολωνάκι (Σόλωνος και Κανάρη) στην περιοχή του Ζωγράφου.
Εκεί στα έξι του παίρνει από ένα γειτονόπουλο την πρώτη του κιθάρα με την οποία παίζει τα πρώτα του ακόρντα μαζί με άλλα μουσικόφιλα παιδιά της γειτονιάς. Από 13 ετών ασχολείται με τον στίβο κάνοντας πρωταθλητισμό στην ομάδα του “Απόλλωνα” τρέχοντας σε δρόμους αντοχής, στα 500, 3.000 και 5.000 μέτρα. Παρά την αγάπη του για τον αθλητισμό αρκεί μια άρνηση του προπονητή του να τον πάρει σε αγώνες στην Ιταλία ώστε να παρατήσει για πάντα τον αθλητισμό σε ηλικία μόλις 23 ετών.
Εξώφυλλο δίσκου του στο Παρίσι ως “Takis Coccotas¨ και χωρίς φαβορίτες…
Παρά την επιθυμία της μητέρας να γίνει γιατρός ακολουθεί τη μεγάλη του αγάπη για το τραγούδι. Συμμετέχει στα ταλέντα του Γιώργου Οικονομίδη, ενώ όταν στη Γαλλία αντί σπουδών συμμετέχει στον εκεί διαγωνισμό ταλέντων. Η περίοδος ακμής του μπουζουκιού στην Ευρώπη και η ιδιαίτερη φωνή τον κάνει να ξεχωρίσει άμεσα. Κυκλοφορεί τέσσερα τραγούδια, τρία ελληνικά και ένα γαλλικό, με το όνομα Takis Coccotas, κρατώντας μπουζούκι, αλλά χωρίς τις κλασικές του φαβορίτες.
Η δεκαετία του 70 αποτελεί την χρυσή του εποχή.
Στο Παρίσι τον ανακαλύπτει ο Σταύρος Ξαρχάκος για χάρη του οποίου επιστρέφει στην Ελλάδα. Παίρνει ρόλο στην ταινία γνωστή ταινία των Βουγιουκλάκη- Παπαμιχαήλ “Διπλοπενιές” αλλά μέχρι αυτή να βγει στην οθόνη ο ρόλος εξαφανίζεται κάτι που τον στενοχωρεί πολύ :Ο ρόλος μου ήταν πιο μεγάλος στην αρχή, αλλά με τα ελληνικά δεδομένα… ξέρεις. Τέλος πάντων, τελικά δεν είχα μεγάλο ρόλο. Όταν έγινα μετά ο Κόκοτας γράφανε έξω από τους κινηματογράφους “τραγουδάει και ο Σταμάτης Κόκοτας”. Δεν τραγουδούσα. Ένα μπουζούκι κρατούσα και συνόδευα τους ηθοποιούς που υποτίθεται ότι ήταν η ορχήστρα του έργου”.
Παρά τις δυσκολίες, η επιτυχία όχι μόνο έρχεται αλλά είναι και τεράστια. Συνεργάζεται με όλους τους μύθους του ελληνικού τραγουδιού στο οποίο κυριαρχεί ιδιαίτερα τη δεκαετία του 70 :“Δεν μπορούσα να κυκλοφορήσω στο δρόμο. Έβγαινα έξω και από πίσω μου μαζεύονταν χίλια άτομα. Το να είσαι σταρ πρώτου μεγέθους είναι πολύ μεγάλο πράγμα. Και να είσαι παιδί πρωτόβγαλτο σε αυτή την ιστορία.΄Στα πρώτα βήμα είσαι σαν το παιδάκι που αρχίζει να μπουσουλάει. Μια στέκεσαι, μια πέφτεις”.
Ανάμεσα σε θαυμαστές του που παίζουν με τις φαβορίτες του.
Σήμα κατατεθέν του οι φαβορίτες τις οποίες αρχικά αφήνει ώστε να ξεχωρίσει, αλλά στη συνέχει αρνείται να τις αποχωριστεί με κάθε οικονομικό κόστος. Μεγάλο του πάθος τα αυτοκίνητα, γρήγορα και αντίκες, για τα οποία χαλά πολλά χρήματα και τα αποθηκεύει σε αποθήκες, σπίτια φίλων, μέχρι και ταράτσες, και ο ιππόδρομος του οποίου αποτελεί τακτικό θαμώνα.
Μαζί με την πρόσφατα χαμένη Ειρήνη Παπά.
Με τον Αριστοτέλη Ωνάση διατηρούν μια πολύ δυνατή και ουσιαστική σχέση. Τα ξενύχτα που κάνουν μέχρι το πρωί μένουν κλασικά ενώ αποτελεί συχνό θαμώνα της θαλαμηγού “Χριστίνα” όταν ο μεγιστάνας βρίσκεται στην Ελλάδα. Αισθάνθηκε αμήχανα μαζί του μόνο όταν χρειάστηκε να “απολογηθεί” για κάποια δημοσιεύματα στο εξωτερικό που ανέφεραν ότι “η Τζάκι αγαπάει τον ελληνικό ουρανό και έναν τραγουδιστή με φαβορίτες”… “Είναι δυνατόν να τους αφήνεις να γράφουν τέτοια πράγματα;” ρωτά ο Κόκοτας με τον Ωνάση να απαντά “Τι να τους κάνω;¨”.
Φυσικά μεγαλύτερη “επιτυχία” του αποτελεί η οικογένειά του και τα τρία του παιδιά που αποκτά από τους δύο γάμους που έχει κάνει.
Ειδήσεις σήμερα
H «ψεύτικη» αυτοκρατορία της Βίκυς Καγιά – Ντοκουμέντα στην φόρα με αριθμούς
