Όλο και συχνότερα τα τελευταία χρόνια, επιτέλους, γινόμαστε μάρτυρες καταδικαστικών αποφάσεων για κακοποίηση ζώων, κάτι που παλαιότερα είναι αδιανόητο όχι να συμβεί, αλλά και να το σκεφτεί κάποιος.
Ακόμα και έτσι τα αθώα αυτά πλάσματα εξακολουθούν να εμπιστεύονται τους ανθρώπους και πεινασμένα, διωγμένα, διψασμένα, τρομαγμένα τους κοιτούν με υγρά μάτια ζητώντας λίγη τροφή, νερό ή απλά ένα χάδι. Πλέον χαρακτηριστική της αντιμετώπισης που έχει το ανθρώπινο είδος στον ελληνικό χώρο στα ζώα, είναι ότι αντιμετωπίζει τον καλύτερο φίλο ως χειρότερο εχθρό…
Χρονογράφημα στα τέλη του 19ου αιώνα για τον κίνδυνο οι φόλες στην πλατεία Συντάγματος να μην φαγωθούν από αδέσποτους σκύλους αλλά από οικόσιτους…
Την Οθωνική περίοδο τα σκυλιά αποτελούν μια ασήμαντη λεπτομέρεια της σκληρής καθημερινότητας με ελάχιστους να ασχολούνται με αυτά. Παράλληλα, ο ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός τους σε συνδυασμό με τις ανύπαρκτες συνθήκες υγιεινής της περιόδου, οδηγεί στο να θεωρούνται υπεύθυνα κάθε μολυσματικής ασθένειας που παρουσιάζεται σε ανθρώπους, με φρικτές για τα ίδια συνέπειες :πιάνονται κατά δεκάδες και οδηγούνται σε φούρνους…
Ως κυνηγόσκυλο ο τετράποδος φίλος είναι πάντα ευπρόσδεκτος αφού θεωρείται χρήσιμος, όπως αυτός στο δρόμο Πρέβεζας –Ιωαννίνων το 1915.
Παραμονές διεξαγωγής των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα του 1896, η πολιτεία διανέμει δωρεάν στρυχνίνη ώστε ο κόσμος να φτιάξει αυτοσχέδιες φόλες. Οι τελευταίες είναι τόσο διαδεδομένες που βρίσκονται ακόμα και στην πλατεία Συντάγματος, με τον Τύπο μάλιστα να υπερθεματίζει το μέτρο. Φυσικά, εξίσου αποκρουστικά είναι τα πράγματα και στην επαρχεία. Το 1902 στην Κέρκυρα λαμβάνει μέρος “…το άριστον μέτρον της δηλητηριάσεως των αδέσποτων κυνών. Πλέον των εκατό τοιούτων εφονεύθησαν”.
Είναι και οι δύο “αδέσποτοι”…
Άλλοτε, η θανάτωση με φόλα αποτελεί χιουμοριστικό θέμα χρονογραφημάτων :“Χωρίς να χάσουν ματαίως τον καιρό τους, επρομηθεύσαν ψιλοκοπανισμένα γυαλιά και άλλα τινά αναγκαία υλικά, με τα οποία κατασκεύασαν δύο μεγαλοπρεπείς φόλες” γράφει εφημερίδα του 1929, ενώ σε -παραπλήσιας ηθικής χρονογράφημα- γίνεται πλάκα με την εξόντωση 42 σκυλιών από εκατό φόλες στα Πετράλωνα. Την τιμή του Τύπου διασώζουν κάποια δημοσιεύματα οργής και οίκτου για τα άτυχα ζώα, όπως το παρακάτω του 1903 για τις φόλες: “Έτσι θα παύσωμεν να βλέπωμεν τον σκύλον, ο οποίος πέφτει εις τα πόδια μας εκεί που πηγαίνομεν εις το δρόμο και μας κάμνει θεατάς ενός μαρτυρίου μισής ώρας, μαρτυρίου το οποίον μόνον πέτσινος άνθρωπος ημπορεί να το ανεχθεί”.
Όταν η Πολιτεία αδυνατεί να εξοντώσει μεγάλο αριθμό αδέσποτων σκυλιών ζητά τη συνεργασία των πολιτών επικηρύσσοντας και τιμολογώντας τα αθώα τετράποδα με 25 λεπτά το ένα. Όποιος συλλαμβάνει αδέσποτο, προκειμένου να εισπράξει το αντίτιμο των χρημάτων, πρέπει να το οδηγήσει σε μια μάντρα στην περιοχή της Αγίας Τριάδας Κεραμεικού, όπου ειδικά επιφορτισμένοι υπάλληλοι φροντίζουν για την θανάτωσή του.
Ειδήσεις σήμερα
Πανελλήνιες 2022-ΓΕΛ: Πρεμιέρα με Νεοελληνική Γλώσσα
Διαβάστε Επίσης
Μητσοτάκης: Ποια μηνύματα έστειλε από Κω, Ψέριμο και Αστυπάλαια
Πλατινένιο Ιωβηλαίο: Αποθέωση αλλά και ανησυχία για την Ελισάβετ
