Μετά τον διασυρμό και την πολιτική στοχοποίηση 10 πολιτικών προσώπων, αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας πως επρόκειτο για μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές σκευωρίες και προσπάθειες χειραγώγησης της κοινής γνώμης στα μεταπολιτευτικά χρονικά.

Οι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν για τα αδικήματα της ψευδούς κατάθεσης και της ψευδούς καταμήνυσης, δικαιώνοντας έτσι τους πολιτικούς που από την πρώτη στιγμή διατράνωναν την αθωότητά τους. Υπενθυμίζεται πως είχαν «κρεμάσει» στα μανταλάκια, στήνοντας κάλπες της ντροπής, δύο πρώην πρωθυπουργούς, έναν Ευρωπαίο επίτροπο, τον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδας και έξι υπουργούς. Αποτέλεσμα; Και οι δέκα φάκελοι τέθηκαν στο αρχείο, καθώς δεν προέκυψε κανένα στοιχείο περί διαφθοράς και χρηματισμού.

Τα χυδαία ψέματα, οι ανυπόστατοι ισχυρισμοί και η προσπάθεια ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής του τόπου κατέπεσαν στον φυσικό και μοναδικό χώρο όπου μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη: στα δικαστήρια. Ομως ακόμα και τώρα που αποκαλύφθηκε η αλήθεια, δεν τολμούν να ζητήσουν συγγνώμη από τον ελληνικό λαό. Εκείνοι που δηλητηρίασαν την κοινωνία μόνο και μόνο για να εξοντώσουν τους πολιτικούς αντιπάλους τους δεν παραδέχονται τις ευθύνες τους, ενώ έχουν και το θράσος να μιλούν περί κράτους δικαίου και ηθικού πλεονεκτήματος. Δυστυχώς για εκείνους, ευτυχώς για τον ελληνικό λαό οι θεσμοί λειτουργούν ακόμα, η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη έχει τον τελευταίο λόγο και η αλήθεια πάντα βγαίνει στο φως.