Μάλιστα, αρχίζει και γίνεται επικίνδυνος, αφού πλέον ο δημόσιος διάλογος κατακλύζεται από ψευδείς ή παραποιημένες ειδήσεις, υπερβολές και τοξικότητες.  Σε αυτόν τον απέλπιδα αγώνα επιβίωσης πλέον θα δούμε και θα ακούσουμε τα πάντα. Ακόμα και θέματα που η ελληνική κοινωνία έχει λύσει και έχει αφήσει πίσω της εδώ και δεκαετίες.

Το ζήτημα των αμβλώσεων που ξαφνικά και χωρίς κανέναν απολύτως λόγο ήλθε στην επικαιρότητα αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα ενός αναχρονιστικού, ανερμάτιστου λόγου. Που αφορά θεμελιώδη δικαιώματα τα οποία έχουν κατοχυρωθεί θεσμικά, νομικά και κοινωνικά και ουδείς μπορεί να τα αμφισβητήσει σε μια ευνομούμενη, σύγχρονη και δημοκρατική Πολιτεία.

Δυστυχώς δεν θα είναι το μοναδικό ατόπημα στο οποίο θα υποπέσουν όσοι και όσες διεκδικούν μια θέση στον πολιτικό βίο της χώρας, χωρίς όμως να έχουν ούτε πολιτικό αφήγημα, ούτε ρεαλιστικό πρόγραμμα ούτε τίποτα δημιουργικό και ουσιαστικό να προτείνουν. Πολλές φωνές στα δεξιά και τα αριστερά της Νέας Δημοκρατίας θα επιχειρήσουν να παρουσιαστούν ως «σωτήρες τιμωροί» και θα έχουν ένα πρόβλημα για κάθε λύση.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι αοριστολογίες, οι ακραίες θεωρίες συνωμοσίας και ο κενός πολιτικός λόγος παρουσιάζονται ως δήθεν εναλλακτική, αντισυστημική λύση. Η ελληνική κοινωνία έχει πληρώσει ακριβά το τίμημα του λαϊκισμού και της τοξικότητας και δεν γυρίζει πίσω. Η Ελλάδα του 2026 είναι μια Ελλάδα της προόδου, των κοινωνικών δικαιωμάτων και των ανθρώπινων αξιών.