Παρά τη διατήρηση της ίδιας θέσης σε σχέση με το 2025, η χώρα εμφανίζει μικρή βελτίωση στην ευρωπαϊκή κατάταξη, ανεβαίνοντας στην 21η θέση από την 22η. Ωστόσο, σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα καταγράφεται υποχώρηση σε σχέση με το 2024. Η συνολική επίδοση της ελληνικής οικονομίας παρουσιάζει διαφοροποιήσεις ανά κατηγορία αξιολόγησης:
-Οικονομική αποτελεσματικότητα: 51η θέση (βελτίωση από 53η)
-Επιχειρηματική αποτελεσματικότητα: 53η θέση (σταθερή)
-Κυβερνητική αποτελεσματικότητα: 59η θέση (πτώση 6 θέσεων)
-Υποδομές: 44η θέση (πτώση 4 θέσεων)
Η υποχώρηση στους τομείς της κυβερνητικής αποτελεσματικότητας και των υποδομών αποτελεί τη σημαντικότερη αρνητική εξέλιξη της φετινής έκθεσης. Στα θετικά στοιχεία καταγράφονται η υψηλή επίδοση στον τουρισμό (8η θέση παγκοσμίως) και η εξαγωγική συγκέντρωση (2η θέση), που συνεχίζουν να αποτελούν βασικούς πυλώνες της ελληνικής οικονομίας. Θετική εικόνα εμφανίζουν επίσης η επίδοση στη δημοκρατική διαδικασία (1η θέση στις ελεύθερες εκλογές) και στο δημοσιονομικό πλεόνασμα (9η θέση). Αντίθετα, χαμηλές επιδόσεις καταγράφονται στο δημόσιο χρέος (67η θέση), στην ανεργία (64η θέση) και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών (65η θέση). Σημαντικές αδυναμίες εντοπίζονται επίσης στη διασύνδεση πανεπιστημίων και επιχειρήσεων (62η θέση) και στην εταιρική διακυβέρνηση (65η θέση).
ΣΒΕ: «Απαιτείται σταθερή στρατηγική για ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας»
Ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδος (ΣΒΕ) επισημαίνει ότι η σταθερότητα της Ελλάδας στην 50ή θέση αποτυπώνει διαχρονικές αδυναμίες που περιορίζουν την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας. Όπως τονίζεται, η Ελλάδα διαθέτει σημαντικά πλεονεκτήματα, όπως ανθρώπινο δυναμικό υψηλού επιπέδου και ισχυρή επιχειρηματική βάση, ωστόσο απαιτείται συνεκτική στρατηγική με έμφαση στην παραγωγικότητα, την καινοτομία, τον ψηφιακό μετασχηματισμό και την ενεργειακή ανταγωνιστικότητα.
Η διεθνής κατάταξη
Στην κορυφή της φετινής λίστας βρίσκονται η Σιγκαπούρη, το Χονγκ Κονγκ και η Ελβετία, ενώ την πρώτη δεκάδα συμπληρώνουν χώρες όπως η Δανία, η Ιρλανδία και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Το IMD επισημαίνει ότι οι μικρότερες οικονομίες εξακολουθούν να καταγράφουν υψηλές επιδόσεις, καθώς η ανταγωνιστικότητα συνδέεται περισσότερο με θεσμική αποτελεσματικότητα και καινοτομία παρά με το μέγεθος μιας χώρας. Η Ελλάδα παραμένει σε μια σταθερή αλλά χαμηλή θέση στη διεθνή κατάταξη ανταγωνιστικότητας, με επιμέρους βελτιώσεις αλλά και σημαντικές διαρθρωτικές αδυναμίες που συνεχίζουν να επηρεάζουν την αναπτυξιακή της δυναμική.

