Στελέχη της κυβέρνησης Τραμπ θεωρούν ότι τα υπόγεια κοιτάσματα θα μπορούσαν να περιορίσουν την κινεζική κυριαρχία στα κρίσιμα μέταλλα που απαιτούνται για μαχητικά αεροσκάφη, συστήματα λέιζερ, ηλεκτρικά οχήματα και μαγνητικούς τομογράφους. «Χρειαζόμαστε τη Γροιλανδία… Είναι τόσο στρατηγική αυτή τη στιγμή» είπε ο Τραμπ μέσα στο Air Force One, ενώ αργότερα προειδοποίησε ότι «Θα κάνουμε κάτι για τη Γροιλανδία, είτε τους αρέσει είτε όχι. Αν δεν το κάνουμε με τον εύκολο τρόπο, θα το κάνουμε με τον δύσκολο». Ο Μάικ Γουόλτς, πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας της κυβέρνησης Τραμπ, είχε δηλώσει στο Fox News το 2024 ότι το αμερικανικό ενδιαφέρον αφορά κυρίως «κρίσιμα ορυκτά» και «φυσικούς πόρους», στοιχείο που ενίσχυσε την εικόνα μιας γεωπολιτικής στρατηγικής προσέγγισης.

Ειδικοί και ερευνητές επιμένουν ότι το κυρίως εμπόδιο δεν είναι η ονομαστική κυριαρχία -η Γροιλανδία είναι αυτοδιοικούμενη περιοχή της Δανίας- αλλά το αρκτικό περιβάλλον και η έλλειψη υποδομών. Ο Μάλτε Χούμπερτ, ιδρυτής και ανώτερος ερευνητής στο The Arctic Institute, χαρακτηρίζει την ιδέα «επιστημονική φαντασία» και δηλώνει πως «θα μπορούσες κάλλιστα να κάνεις εξόρυξη στο Φεγγάρι -και, σε ορισμένες περιπτώσεις, η Γροιλανδία είναι ακόμα χειρότερη». Τα περισσότερα κοιτάσματα εντοπίζονται σε απομονωμένες ζώνες πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο, όπου το πολικό στρώμα πάγου φτάνει περίπου τα 1,5 χιλιόμετρα και το σκοτάδι καλύπτει μεγάλο μέρος του έτους. Επιπλέον, περίπου το 80% της έκτασης καλύπτεται από πάγο, οι απαραίτητες οδικές, λιμενικές και ενεργειακές εγκαταστάσεις δεν υπάρχουν, και το ανθρώπινο δυναμικό για μαζική εξορυκτική δραστηριότητα είναι περιορισμένο.

Οι τεχνικές δυσκολίες μεταφράζονται σε οικονομικό βάρος: έρευνες αναφέρουν ότι οι εργασίες στην Αρκτική μπορεί να κοστίζουν πέντε έως δέκα φορές περισσότερο σε σύγκριση με άλλες περιοχές του πλανήτη, ενώ οι αυστηροί περιβαλλοντικοί κανονισμοί της Γροιλανδίας και οι ενδεχόμενες πολιτικές αντιδράσεις προσθέτουν επιπλέον κόστος και πολιτική ένταση. Η κλιματική κρίση, παρά την τήξη μέρους των πάγων, δεν λύνει το πρόβλημα· το έδαφος γίνεται λιγότερο σταθερό, ο κίνδυνος κατολισθήσεων αυξάνεται και νέες τεχνικές προκλήσεις προκύπτουν για τη μεταφορά και την αποθήκευση υλικών. Το ενδιαφέρον των ΗΠΑ δεν είναι πρωτότυπο, αλλά η πρόσφατη επίδειξη αποφασιστικότητας σε άλλες περιοχές, όπως η παρέμβαση στη Βενεζουέλα και ο έλεγχος πετρελαϊκών αποθεμάτων, αναζωπύρωσε τις συζητήσεις. Τοπικοί παράγοντες επισημαίνουν διαφορές στην προσέγγιση: «Δεν βλέπω καμία ανάγκη να καταληφθεί η Γροιλανδία. Είμαστε ανοιχτοί σε επενδύσεις και συνεργασία με Αμερικανούς» δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Ένωσης Επιχειρήσεων Γροιλανδίας, Κρίστιαν Κέλντσεν. Ο αναλυτής Κίργκεγκααρντ τόνισε ότι, ενώ οικονομικά κίνητρα και εγγυήσεις θα μπορούσαν να ωθήσουν ιδιωτικές εταιρείες σε επικίνδυνες επιλογές, «αυτό δεν αποτελεί υγιή βάση για την αγορά ενός εδάφους – ούτε στη Γροιλανδία ούτε στη Βενεζουέλα».