Κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου του περασμένου Ιουνίου, ο Πούτιν έχει ήδη δείξει ότι θεωρεί τη συμφωνία συνεργασίας με το Ιράν (η οποία καλύπτει την άμυνα, την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, την ενέργεια, τα χρηματοοικονομικά και τον πολιτισμό), ως μια συναλλαγή που θα μπορούσε να εφαρμοστεί ή να αγνοηθεί ανάλογα με τις ανάγκες και τους στόχους της Ρωσίας.

Τώρα, η επιχείρηση «Επική Οργή» επιβεβαιώνει τον περιορισμένο και ευκαιριακό χαρακτήρα της συνεργασίας Τεχεράνης-Μόσχας. Για ορισμένους στην Τεχεράνη, η συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας με τη Ρωσία θεωρήθηκε αρχικά ως διαβεβαίωση ότι η Μόσχα θα προσφερόταν σε βοήθειά της σε ένα ευρύ φάσμα πιθανών σεναρίων αλλά επιβεβαιώνεται έλλειψη αμοιβαίας αμυντικής δέσμευσης, ολοκληρωμένης δομής διοίκησης και υποχρέωσης αυτόματης στρατιωτικής επέμβασης σε περίπτωση επίθεσης.

Η συμφωνία συνεργασίας θεωρήθηκε ευρέως ως αντάλλαγμα για τη βοήθεια της Τεχεράνης προς τη Μόσχα για τα φονικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη Shahed που οι ρωσικές δυνάμεις έχουν χρησιμοποιήσει με υπολογίσιμο αποτέλεσμα εναντίον της Ουκρανίας. Οποιοιδήποτε προηγούμενοι ιρανικοί υπολογισμοί ότι η συνεργασία τους με τη Μόσχα θα μπορούσε να βοηθήσει στην αποτροπή του Ισραήλ ή των ΗΠΑ από το να επιτεθούν στρατιωτικά σε ιρανικό έδαφος, πέρα από τη διπλωματική προσέγγιση, διαλύθηκαν τον περασμένο Ιούνιο κατά τη διάρκεια του πολέμου των 12 ημερών.

Μετά τον πόλεμο των 12 ημερών, στρατιωτικές πηγές αραβικής χώρας ανέφεραν στον υπογράφοντα ότι το Ιράν πραγματοποίησε την πρώτη ζωντανή δοκιμή του εξαιρετικά εξελιγμένου, ρωσικής κατασκευής συστήματος αεράμυνας S-400 Triumf. Το σύστημα, το οποίο φέρεται να δοκιμάστηκε κοντά στην πόλη Ισφαχάν, μπορεί να ανιχνεύσει και να καταστρέψει εχθρικά αεροσκάφη και πυραύλους από εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά.

Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, το Ιράν έχει αναπτύξει εξαρτήματα αυτού του συστήματος γύρω από ευαίσθητες εγκαταστάσεις κατά τη διάρκεια της τρέχουσας σύγκρουσης. Ωστόσο, ανεξάρτητη ανάλυση δεν μπόρεσε ποτέ να επαληθεύσει τη μεταφορά ενός τέτοιου συστήματος στο Ιράν, και αναλυτές εκτίμησαν τον Σεπτέμβριο ότι η Ρωσία δεν μπόρεσε να εκτρέψει τα S-400 μακριά από τον πόλεμό της στην Ουκρανία.

Παρά τις μη επαληθευμένες αναφορές για αυτές τις μεταφορές συστημάτων ή τις πιο πρόσφατες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις της με το Ιράν και την Κίνα στη Θάλασσα του Ομάν, υπήρχε η ευρεία πεποίθηση ότι η Μόσχα ήταν απρόθυμη να αυξήσει αισθητά τη στρατιωτική της βοήθεια προς το Ιράν, ακόμη και με τη στρατιωτική ενίσχυση των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή πριν από τις επιθέσεις της 28ης Φεβρουαρίου.

Ενώ η Ρωσία έχει επωφεληθεί από τη συνεργασία της με το Ιράν, οικονομικά και στρατιωτικά, η κρίση στο Στενό του Ορμούζ μπορεί έμμεσα να προσφέρει στη Μόσχα μια πολύ αναγκαία οικονομική ώθηση. Με περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου ουσιαστικά να βρίσκεται στον Κόλπο όσο το Στενό του Ορμούζ δέχεται επίθεση, η ζήτηση για ρωσικό πετρέλαιο έχει ήδη αυξηθεί, ειδικά για εκείνους που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το πετρέλαιο στη Μέση Ανατολή.

Η αύξηση τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου που προκαλείται από τη συνεχιζόμενη σύγκρουση μπορεί να προσφέρει μια σανίδα σωτηρίας στη Μόσχα για να χρηματοδοτήσει τον πόλεμό της στην Ουκρανία και να διευκολύνει την προηγούμενη χρήση εγχώριων φόρων για να βοηθήσει στη χρηματοδότηση των προσπαθειών της.

Η ΑΝΗΣΥΧΙΑ…

Από τότε που η σύγκρουση στο Ιράν αναζωπυρώθηκε, ο κοινός ρωσο-ιρανικός πυρηνικός σταθμός παραγωγής ενέργειας στο Μπουσέρ αποτελεί σημείο ανησυχίας για τη Μόσχα, η οποία λειτουργεί τον σταθμό μέσω της ROSATOM. Επιπλέον, το μέλλον του Διεθνούς Διαδρόμου Μεταφορών Βορρά-Νότου (INSTC), ενός σιδηροδρομικού, οδικού και θαλάσσιου δικτύου που συνδέει την Ινδία με τη Ρωσία, έχει διαταραχθεί σε μεγάλο βαθμό.

ΚΑΙ Η ΦΟΒΙΑ

Οι ειδικοί σημειώνουν ότι η εσωτερική αντίδραση του Κρεμλίνου σε αυτήν τη σύγκρουση αποκλίνει αρκετά σημαντικά από τον πόλεμο των 12 ημερών, λόγω της δολοφονίας του Αγιατολάχ Χαμενεΐ και του στόχου του Τραμπ για αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν, για την οποία ο Πούτιν πιθανότατα πιστεύει ότι θέτει ένα επικίνδυνο προηγούμενο για τους ηγέτες που αντιτίθενται στα παγκόσμια συμφέροντα των ΗΠΑ.

Η συνεργασία με φόντο την Ουκρανία

Μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022, το Ιράν βοήθησε το Κρεμλίνο να μάθει να αποφεύγει και να λειτουργεί υπό ένα ισχυρό καθεστώς κυρώσεων και οι δύο χώρες αντάλλαξαν ολοένα και περισσότερο τακτικές και τεχνολογία που χρησιμοποιείται για την καταστολή της εγχώριας διαφωνίας. Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων στο Ιράν νωρίτερα φέτος, οι κινήσεις του Ιράν στις δυνατότητες διακοπής του Διαδικτύου και στην πλαστογράφηση του Starlink υποδηλώνουν μια πιθανή ρωσική εμπλοκή σε μια τέτοια εγχώρια καταστολή.

Η Τεχεράνη και η Μόσχα είχαν ήδη συμφωνίες συνεργασίας μεταξύ των αστυνομικών δυνάμεων και των υπουργείων Εσωτερικών τους. Η Ρωσία θεωρεί την απομάκρυνση του Χαμενεΐ ως απαράδεκτη κατ’ αρχήν και μπορεί να εμπλακεί πιθανότατα περισσότερο σε αυτήν τη σύγκρουση από ό,τι τον Ιούνιο.

Η Ρωσία διατηρεί εδώ και καιρό ισχυρούς δεσμούς με το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) και άλλους ιρανικούς θεσμούς. Ενα αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης, στο οποίο το IRGC παραμένει ο πυρήνας του ιρανικού κράτους ασφαλείας, θα διατηρούσε σε γενικές γραμμές τα θεμέλια αυτής της συνεργασίας, ακόμη και αν η σχέση έχει έκτοτε μεταβληθεί από τον πόλεμο των 12 ημερών.