Περισσότερες από 150 χώρες είχαν ήδη αναγνωρίσει παλαιστινιακό κράτος, όμως η προσθήκη των παραπάνω χωρών θεωρείται ορόσημο. Ο πρώην Παλαιστίνιος αξιωματούχος Ξαβιέ Αμπού Έιντ σχολίασε ότι «η Παλαιστίνη δεν ήταν ποτέ πιο ισχυρή παγκοσμίως από ό,τι είναι τώρα».
Η Παλαιστίνη και η κρατική υπόσταση
Η Σύμβαση του Μοντεβιδέο (1933) ορίζει τέσσερα βασικά κριτήρια για την αναγνώριση κράτους:
-
Μόνιμος πληθυσμός
-
Καθορισμένη επικράτεια
-
Λειτουργική κυβέρνηση
-
Ικανότητα σύναψης σχέσεων με άλλα κράτη
Η Παλαιστίνη πληροί με σχετική βεβαιότητα μόνο δύο από αυτά: έχει μόνιμο πληθυσμό (αν και ο πόλεμος στη Γάζα τον θέτει σε κίνδυνο) και μπορεί να συνάψει διεθνείς σχέσεις.
Ωστόσο, η καθορισμένη επικράτεια και η λειτουργική κυβέρνηση παραμένουν προβληματικές. Οι Παλαιστίνιοι θεωρούν ότι το κράτος τους περιλαμβάνει την Ανατολική Ιερουσαλήμ, τη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας, όλα υπό ισραηλινή κατοχή από τον Πόλεμο των Έξι Ημερών (1967).
Στη Δυτική Όχθη, η Παλαιστινιακή Αρχή διοικεί μόνο περίπου το 40% της επικράτειας, λόγω της παρουσίας Ισραηλινού στρατού και εποίκων. Η Ανατολική Ιερουσαλήμ έχει περικυκλωθεί από εβραϊκούς οικισμούς, ενώ η Γάζα έχει υποστεί εκτεταμένες καταστροφές μετά από δύο χρόνια πολέμου που ξέσπασε τον Οκτώβριο του 2023.
Πολιτικός διαχωρισμός και έλλειψη ηγεσίας
Η Παλαιστινιακή Αρχή, που ιδρύθηκε το 1994 μέσω συμφωνίας με την PLO, ασκεί μερικό έλεγχο στη Δυτική Όχθη, ενώ η Χαμάς κυβερνά τη Γάζα. Ο πολιτικός διαχωρισμός διαρκεί 18 χρόνια, με συνέπεια τον κατακερματισμό της Παλαιστινιακής κοινωνίας και την αδυναμία αναδείξεως νέων ηγετικών προσώπων.
Οι τελευταίες εκλογές πραγματοποιήθηκαν το 2006, γεγονός που σημαίνει ότι κανένας Παλαιστίνιος κάτω των 36 ετών δεν έχει ψηφίσει ποτέ στη Δυτική Όχθη ή τη Γάζα. Μετά τον πόλεμο του 2023, η Παλαιστινιακή Αρχή περιορίζεται στον ρόλο παρατηρητή.
Μια εξαιρετική περίπτωση ηγετικής φιγούρας είναι ο Μαρουάν Μπαργούτι, ηγετικό στέλεχος της Φατάχ, φυλακισμένος στο Ισραήλ από το 2002. Πρόσφατη δημοσκόπηση έδειξε ότι το 50% των Παλαιστινίων θα τον επέλεγαν ως πρόεδρο, πολύ μπροστά από τον Μαχμούντ Αμπάς.
Διεθνής αναγνώριση και αντιδράσεις
Η διεθνής αναγνώριση της Παλαιστίνης δεν είναι άνευ σημασίας. Η Διακήρυξη της Νέας Υόρκης δεσμεύει τους υπογράφοντες να λάβουν «απτά, χρονικά δεσμευτικά και μη αναστρέψιμα βήματα» για ειρηνική διευθέτηση του ζητήματος. Η Βρετανία τονίζει τη σημασία ενότητας Γάζας και Δυτικής Όχθης και δημοκρατικών εκλογικών διαδικασιών.
Ωστόσο, η ισραηλινή αντίδραση είναι αρνητική, με απειλές για προσάρτηση τμημάτων της Δυτικής Όχθης. Η Ουάσινγκτον απέτρεψε τη συμμετοχή Παλαιστινίων αξιωματούχων στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, παραβιάζοντας πιθανώς διεθνείς κανόνες.
Το μέλλον της Παλαιστίνης εξαρτάται από την ικανότητα συνύπαρξης της Δυτικής Όχθης και της Γάζας υπό ενιαία ηγεσία, αλλά και από τη διεθνή στήριξη, παρά τις σοβαρές εσωτερικές και εξωτερικές προκλήσεις.
Ροή Ειδήσεων 
