Η επικοινωνία έγινε μία ώρα μετά τη λήξη των διπλωματικών επαφών μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν στη Γενεύη. Ο αρχηγός του κοινού διακλαδικού επιτελείου των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων, πτέραρχος Νταν Κέιν, ήταν επίσης παρών, σύμφωνα με πληροφορίες του υπογράφοντα.

Η επικοινωνία δείχνει ότι ο Αμερικανός πρόεδρος πλησιάζει στο κρίσιμο σημείο απόφασης, αν οι συνομιλίες με την Τεχεράνη εξακολουθούν να έχουν ρεαλιστικές πιθανότητες ή αν πρέπει να ακολουθηθεί μια στρατιωτική επιλογή. Στο μεταξύ, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, δήλωσε ότι δεν υπάρχει «καμία πιθανότητα» οι αμερικανικές επιθέσεις στο Ιράν να οδηγήσουν την υπερδύναμη σε έναν παρατεταμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

Νέα συνάντηση

Ο ΥΠΕΞ του Ομάν, Χαμάντ αλ Μπουσάιντι, πρόκειται να συναντηθεί σήμερα με τον Βανς και άλλους Αμερικανούς αξιωματούχους στην Ουάσιγκτον, «σε μια προσπάθεια να αποτραπεί ο πόλεμος με το Ιράν». Η χθεσινοβραδινή ενημέρωση του Κούπερ έγινε ενώ ο ειδικός απεσταλμένος του Αμερικανού προέδρου Στιβ Γουίτκοφ και ο γαμπρός του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, βρίσκονταν στη Γενεύη. Ο Μπουσάιντι χαρακτήρισε τις συνομιλίες ως «σημαντικής προόδου» και ανακοίνωσε ότι περισσότερες συζητήσεις θα πραγματοποιηθούν την επόμενη εβδομάδα στη Βιέννη.

Στο μεταξύ, το βράδυ της Τρίτης, 12 αμερικανικά αόρατα μαχητικά αεροσκάφη F-22 Raptor προσγειώθηκαν σε βάση της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας (IAF). Βάσει ειδικών πληροφοριών του υπογράφοντα, σχετικά με τη συγκέντρωση των αμερικανικών δυνάμεων στον Περσικό Κόλπο, η κατάσταση έχει ως εξής:

● Το τρέχον επίπεδο δύναμης είναι συγκρίσιμο με αυτό που χρησιμοποιήθηκε στην επιχείρηση «Αλεπού της Ερήμου» το 1998 κατά του «σανταμικού» Ιράκ, η οποία περιελάμβανε τέσσερις ημέρες επιθέσεων μεγάλης εμβέλειας. Τότε συμμετείχαν και οι Βρετανοί.

● Τα 13 αντιτορπιλικά του Ναυτικού των ΗΠΑ μπορούν να εκτοξεύσουν 150-250 πυραύλους Tomahawk, μαζί με πυραύλους μεγάλης εμβέλειας από αεροσκάφη κρούσης. Οι στόχοι πιθανότατα θα περιλαμβάνουν τους Ιρανούς Φρουρούς της Επανάστασης και άλλες δυνάμεις ασφαλείας ή εγκαταστάσεις που υποστηρίζουν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

● Μια τέτοια επιχείρηση θα ευθυγραμμιζόταν με τα όσα έχουν κατά καιρούς αναφερθεί για τη χρήση στρατιωτικής δύναμης, δηλαδή υποστήριξη διαδηλωτών και αποτροπή του Ιράν από το να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.

● Ο μεγάλος αριθμός μεταγωγικών αεροσκαφών (C-17 και C-5M) και εναέριου ανεφοδιασμού (KC-135 και KC-46A), τα οποία κινούνται προς τη Μέση Ανατολή, δεν υποδηλώνει ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων. Αντιθέτως, αυτά τα αεροσκάφη φέρουν οχήματα, εξοπλισμό υποστήριξης και πυρομαχικά για τις μοίρες αεροσκαφών.

● Αυτή τη στιγμή, οι αμερικανικές δυνάμεις δεν διαθέτουν επίγειες μονάδες που απαιτούνται για τη διεξαγωγή επιδρομών ή επιχειρήσεων στην ξηρά. Επομένως, η αρπαγή της ιρανικής ηγεσίας δεν αποτελεί ρεαλιστική επιλογή, ιδίως δεδομένης της απόστασης των πιθανών σημείων ειδικών επιλογών από την Τεχεράνη. Οι διαθέσιμες δυνάμεις είναι επίσης ανεπαρκείς για αλλαγή καθεστώτος πέρα από περιορισμένες στοχευμένες επιθέσεις. Είναι απίθανο οι ΗΠΑ να επιτεθούν σε Ιρανούς ηγέτες, δεδομένων των ανησυχιών για αντίποινα και νομιμότητα. Επιπλέον, η ανθεκτικότητα του θεοκρατικού καθεστώτος της Τεχεράνης, ακόμη και μετά τις σημαντικές απώλειες από τις αμερικανοϊσραηλινές επιχειρήσεις του περασμένου καλοκαιριού, υποδηλώνει ότι ο αποκεφαλισμός του δεν θα το αποσταθεροποιήσει.

● Δεν υπάρχουν αρκετές δυνάμεις για μια εκτεταμένη αεροπορική εκστρατεία, που θα απαιτεί σημαντική υλικοτεχνική ενίσχυση, η οποία είναι εφικτή, αλλά παράλληλα και πολύ χρόνο.