Στις 9 Μαρτίου, η Συνέλευση των Ειδικών, το θρησκευτικό σώμα που είναι υπεύθυνο για την επιλογή του ανώτατου ηγέτη της χώρας, επέλεξε τον Μοτζταμπά για να διαδεχθεί τον πατέρα του, Αλί Χαμενεΐ, ο οποίος σκοτώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου κατά τη διάρκεια επιθέσεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Στη συνέχεια, η συνέλευση κάλεσε τους Ιρανούς να ενωθούν πίσω από τον Μοτζταμπά, έναν σκληροπυρηνικό, μεσαίου επιπέδου κληρικό με βαθιές διασυνδέσεις με το ισχυρό Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) του Ιράν.

Αρκετοί βασικοί αξιωματούχοι, μεταξύ των οποίων ο πρόεδρος, Μασούντ Πεζεσκιάν, ο ΥΠΕΞ, Αμπάς Αραγτσί, και ο γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, Αλί Λαριτζανί, έχουν έκτοτε εκδώσει δηλώσεις υποστήριξης της απόφασης. Ωστόσο, ο Μοτζταμπά εξακολουθεί να κινδυνεύει να έχει την ίδια τύχη με τον πατέρα του, καθώς το Ισραήλ είχε προηγουμένως απειλήσει να σκοτώσει τον επόμενο ανώτατο ηγέτη του Ιράν, ενώ ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, προειδοποίησε ότι ένας διάδοχος που θα επιλεγεί χωρίς την έγκριση των ΗΠΑ «δεν θα διαρκέσει πολύ». Μετά την επιλογή του Μοτζταμπά, ο Τραμπ δήλωσε, επίσης, ότι «δεν ήταν χαρούμενος» με την απόφαση.

Η ανάληψη της ηγεσίας από τον Μοτζταμπά θα επιτρέψει στους σκληροπυρηνικούς του Ιράν να εδραιώσουν περαιτέρω την εξουσία τους, προκειμένου να διατηρήσουν το καθεστώς εν μέσω των συνεχιζόμενων επιθέσεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Οι σκληροπυρηνικοί στο Ιράν έχουν ενισχύσει ολοένα και περισσότερο την εξουσία τους από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος στις 28 Φεβρουαρίου, δίνοντας προτεραιότητα στη διατήρηση του καθεστώτος. Παρά τα εκτεταμένα πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ, το ιρανικό σύστημα μέχρι στιγμής έχει αποδειχθεί ανθεκτικό, με σκληροπυρηνικούς να καταλαμβάνουν υψηλόβαθμες στρατιωτικές και πολιτικές θέσεις που έμειναν κενές έπειτα από δολοφονίες. Η επιλογή του Μοτζταμπά ως ανώτατου ηγέτη από τη Συνέλευση των Ειδικών, η οποία, πιθανότατα, επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τους IRGC, θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο αυτήν την τάση.

Παρότι υπάρχουν ενδείξεις εσωτερικών διαφωνιών μεταξύ των σκληροπυρηνικών και πιο πραγματιστικών πολιτικών παραγόντων, η άνοδος του Μοτζταμπά στην εξουσία μειώνει τον κίνδυνο μεγαλύτερων ρηγμάτων εντός του θεοκρατικού καθεστώτος, καθώς τερματίζει την αβεβαιότητα σχετικά με τη διαδοχή και δίνει στους σκληροπυρηνικούς ευρύτερο έλεγχο στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Με την πάροδο του χρόνου, εάν ο Μοτζταμπά αποδειχθεί λιγότερο ικανός από τον πατέρα του στη διαμεσολάβηση των διαφωνιών μεταξύ των διαφορετικών φατριών, οι IRGC ίσως αποκτήσουν ακόμη μεγαλύτερη επιρροή με λιγότερους περιορισμούς.

Η άνοδος του Μοτζταμπά στην εξουσία θα ενισχύσει την αποφασιστικότητα των σκληροπυρηνικών να συνεχίσουν τον πόλεμο και να διατηρήσουν τα πυρηνικά και βαλλιστικά πυραυλικά προγράμματα του Ιράν, μειώνοντας έτσι την πιθανότητα η Τεχεράνη να κάνει σημαντικές παραχωρήσεις σε οποιαδήποτε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός ή σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις. Με τον Μοτζταμπά πλέον στο τιμόνι της χώρας, η πολιτική βούληση του Ιράν να συνεχίσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον των ΗΠΑ και του Ισραήλ και των περιφερειακών συμμάχων τους είναι πιθανό να ενισχυθεί τις επόμενες εβδομάδες. Αυτό είναι απίθανο να αλλάξει ακόμη και αν ο Μοτζταμπά ή/και άλλοι ανώτεροι Ιρανοί αξιωματούχοι δολοφονηθούν, καθώς το σκληροπυρηνικό κίνημα θα δώσει προτεραιότητα στη συνέχεια του καθεστώτος και, πιθανότατα, διαθέτει ήδη σχέδια διαδοχής που θα επιτρέψουν στο Ιράν να συνεχίσει τις επιθέσεις του σε όλη τη Μέση Ανατολή (αν και το μειωμένο οπλοστάσιο του Ιράν μπορεί να περιορίσει τον ρυθμό των επιθέσεων).

Η αυξανόμενη επιρροή των σκληροπυρηνικών στο Ιράν, πιθανότατα, θα ενθαρρύνει ακόμη περισσότερο τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να πιέσουν για αλλαγή καθεστώτος, ελπίζοντας σε μια κυβέρνηση που θα είναι περισσότερο ευθυγραμμισμένη με τα συμφέροντά τους. Ωστόσο, καθώς τα πιο πραγματιστικά πολιτικά στοιχεία στο Ιράν παραγκωνίζονται ολοένα και περισσότερο και δεν υπάρχει στο εσωτερικό της χώρας ένα ισχυρό κίνημα διαμαρτυρίας που να πιέζει για αλλαγή, το ιρανικό καθεστώς είναι απίθανο να ανατραπεί. Μέσα στις συνεχιζόμενες επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ και με έναν ομοϊδεάτη ανώτατο ηγέτη στην εξουσία, οι σκληροπυρηνικοί στο Ιράν είναι, επίσης, πιθανό να ενισχύσουν ακόμη περισσότερο τη δέσμευσή τους για τη διατήρηση των πυρηνικών και βαλλιστικών πυραυλικών προγραμμάτων της χώρας, θεωρώντας τα απαραίτητα για την επιβίωση του καθεστώτος και την εθνική ασφάλεια.

Αυτό σημαίνει ότι το Ιράν, πιθανότατα, θα απορρίψει οποιαδήποτε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που θα προκύψει από διαμεσολαβητικές προσπάθειες με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, εάν αυτή απαιτεί σημαντικές παραχωρήσεις σχετικά με αυτά τα προγράμματα. Πέρα από την τρέχουσα σύγκρουση, η ενίσχυση του ελέγχου των σκληροπυρηνικών στο ιρανικό πολιτικό σύστημα μειώνει, επίσης, τις προοπτικές επιτυχούς μελλοντικής διπλωματικής συνεργασίας με την Ουάσιγκτον, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο για νέους γύρους επιθέσεων από τις ΗΠΑ και/ή το Ισραήλ.

Ο Αλί Χαμενεΐ εθεωρείτο ευρέως ότι είχε εμποδίσει την πίεση των σκληροπυρηνικών για την απόκτηση πυρηνικού όπλου. Ο θάνατος του ανώτατου ηγέτη και η αντικατάστασή του από τον γιο του, Μοτζταμπά, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη πολιτική επιρροή των IRGC, ενδέχεται, επομένως, να αυξήσουν την πιθανότητα το Ιράν να επιδιώξει την απόκτηση πυρηνικών όπλων ως αποτρεπτικό μέσο απέναντι σε μελλοντικές επιθέσεις – μια εξέλιξη που θα αύξανε περαιτέρω τον κίνδυνο μελλοντικής σύγκρουσης με το Ισραήλ και/ή τις ΗΠΑ.