Μπάμπης Παπαπαναγιώτου

Περί ελευθεροτυπίας

ΣΑΝ αύριο το 1992 δολοφονήθηκε ο Θάνος Αξαρλιάν από την 17Ν. Ηταν μόλις 20 ετών και θεωρήθηκε «παράπλευρη απώλεια». Το «λάθος» έγινε γιατί ο Δ. Κουφοντίνας βιαζόταν να τελειώσει, γιατί είχε αργήσει να φύγει διακοπές. Αυτά τότε το μακρινό 1992….

Και τώρα… βουντού!

ΣΤΙΣ 22/6 έγραφα στη στήλη ότι ο Α. Τσίπρας «ζητάει εκλογές, αλλά δεν τις θέλει». Μόλις 15 μέρες μετά, οι υποκριτικές φωνές που ακούστηκαν από την Κουμουνδούρου δεν μπόρεσαν να σκεπάσουν τον βαθύ αναστεναγμό ανακούφισης όταν ο Κ. Μητσοτάκης «έκαψε» οριστικά τις πρόωρες εκλογές του φθινοπώρου. .

Ο εφιάλτης του 2015 και ο Αλαντίν

ΕΙΝΑΙ κοινό μυστικό στους παροικούντες της Ιερουσαλήμ του ΣΥΡΙΖΑ ότι τον Ιούλιο του 2015, κι αφού είχε προκηρύξει το δημοψήφισμα, δεν έκρυβε στους στενούς συνεργάτες του ότι ήθελε την επικράτηση του «ναι». Γιατί ήξερε ότι αυτός ήταν ο μόνος τρόπος για να κάνει την προαποφασισμένη κωλοτούμπα στο όνομα της δημοκρατίας και του σεβασμού της λαϊκής βούλησης. Από τους λίγους που δεν το ήξεραν ήταν ο Γ. Βαρουφάκης. .

Η μία φορά ήταν αρκετή…

ΟΤΑΝ η Ε. Αχτσιόγλου δέχεται χυδαία σεξιστική επίθεση, η καταδίκη είναι σχεδόν ομόφωνη. Οταν η σύζυγος του Θ. Πλεύρη δέχεται εξίσου χυδαία σεξιστική επίθεση ως «Πλεύραινα», η Αριστερά σιωπά. Γιατί ο αριστερός σεξισμός έχει ηθικό πλεονέκτημα. Οταν κάποιος άνδρας βιαιοπραγεί εναντίον γυναίκας, ορθότατα καταδικάζεται σχεδόν απ’ όλους. .

Χειρουργική επέμβαση ή ολίγον έγκυος;

ΝΑ διευκρινίσω εξ αρχής και με απόλυτο τρόπο ότι ανήκω σε αυτούς που σέβονται την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης σταθερά και αδιάλειπτα. Οπως και ότι η διαφωνία μου με όσους δέχονται τον αλά καρτ σεβασμό των αποφάσεων της Δικαιοσύνης είναι κάθετη. .

Το γαρ πολύ της θλίψεως…

Ο Ερντογάν, κάνοντας κυβίστηση, εγκατέλειψε το βέτο για τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ, προκαλώντας τη δυσαρέσκεια του Πούτιν. Τα ακριβή ανταλλάγματα που πήρε δεν είναι γνωστά, καθώς την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν είχε ολοκληρωθεί η κρίσιμη συνάντηση Μπάιντεν-Ερντογάν. .

Δειλός, μοιραίος κι άβουλος…

Ο Α. Τσίπρας έχει ζητήσει συγγνώμη για το 2015; Εχει παραδεχθεί ευθέως ότι έκανε ένα τεράστιο λάθος, το οποίο παρ’ ολίγον να εξελιχθεί και σε μοιραίο για τη χώρα; Εχει κάνει τη λυτρωτική δημόσια αυτοκριτική του για το τρίτο και αχρείαστο Μνημόνιο και το περιττό «φέσι» των 100 δισ.; Εχει ζητήσει συγγνώμη για τη μεγαλύτερη πολιτική νοθεία που έγινε στο δημοψήφισμα του Ιουλίου 2015, όπου μετέτρεψε αυθαίρετα το 62% του «όχι» σε 100% «ναι»; Εχει αναλάβει την ευθύνη για τον μεγαλύτερο σύγχρονο διχασμό της χώρας που προκάλεσε μαζί με τον κυβερνητικό συνεταίρο του; Οχι. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν έχει κάνει..

ΣΥΡΙΖΑ μπλουζ…

ΑΝ ζούσε ο Λ. Μαχαιρίτσας, μπορεί και να έγραφε το νέο του μπλουζ. Μετά το «Διδυμότειχο Μπλουζ», με το οποίο περιέγραψε πυκνά και με ενάργεια μια ολόκληρη εποχή, θα μπορούσε να γράψει το «ΣΥΡΙΖΑ Μπλουζ». Με τον κοφτερό στίχο του που έκοβε σαν χειρουργικό νυστέρι, θα μπορούσε κάλλιστα να γράψει ένα ακόμα ροκ έπος. Αλλωστε το 2015, υπό μία έννοια, ήταν η πιο ροκ εποχή που έζησε η χώρα. Η πιο σκληρή, η πιο οδυνηρή και η πιο αποκαλυπτική. Ο,τι έπρεπε για έναν Λαυρέντη στα κέφια του..

«Με έφαγαν μπαμπέσικα»…

ΟΤΑΝ ο Α. Τσίπρας μίλησε για πρώτη φορά για «υπουργό κοινής αποδοχής», ήταν μέσα στην πανδημία. Και ήθελε κοινής αποδοχής υπουργό Υγείας. Αργότερα ζήτησε και υπουργό Προστασίας του Πολίτη κοινής αποδοχής. Ενώ με κάθε ευκαιρία και ενώ ήξερε ότι υπάρχουν διαφωνίες ζητούσε σύγκληση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών. .

Χορηγός του «αντί-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου»

ΠΑΡΑ τις κατά καιρούς αυξομειώσεις, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, στη διάρκεια της τριετίας 2019-2022 που ακολούθησε την ηχηρή ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, το «αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο» εξακολουθούσε να υπάρχει. .