Γιάννης Τσαπρούνης

Οι πολίτες ζητούν «νόμο και τάξη»

ΕΩΣ ΠΡΟΣΦΑΤΑ, σε παγκόσμιο επίπεδο, αρκετοί θεωρούσαν πως το δόγμα «νόμος και τάξη» αποτελούσε αίτημα των πολιτών και πολιτική των κομμάτων, που κινούνταν στην κεντροδεξιά και τη δεξιά. Τα πράγματα, όμως, έχουν αλλάξει, γιατί έχουν αλλάξει και οι συνθήκες στην καθημερινότητα των κοινωνιών. Αυτό συμβαίνει και στην Ελλάδα..

Οταν η παραπληροφόρηση γίνεται πληροφόρηση

Ποιο είναι, άραγε, το κορυφαίο πρόβλημα της ανθρωπότητας; Η πτώση του βιοτικού επιπέδου, η αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων, η κλιματική κρίση; Ολα αυτά είναι τεράστια ζητήματα, τα οποία δύσκολα επιλύονται. Σύμφωνα με τον Μπιλ Γκέιτς, όμως, το νούμερο ένα πρόβλημα είναι η παραπληροφόρηση. Τα κοινωνικά δίκτυα και η Τεχνητή Νοημοσύνη, για τη γρήγορη παραγωγή και διάδοση ψευδών ειδήσεων..

Μια φθινοπωρινή μπόρα ήταν αρκετή

«Η κλιματική κρίση δεν μπορεί να ξεπλένει άλλο την ανικανότητα και αναποτελεσματικότητα του επιτελικού κράτους», έλεγε, πριν από έναν μήνα, ο δήμαρχος Αθηναίων για την καταστροφική πυρκαγιά της Πεντέλης. «Τα πλημμυρικά φαινόμενα δεν είναι θέμα για ευκαιριακή μικροκομματική εκμετάλλευση», δήλωσε στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας, μία ημέρα μετά τις πλημμύρες σε δρόμους του κέντρου της πόλης, που προκάλεσε μια φθινοπωρινή μπόρα. Κάποια στιγμή ο Χάρης Δούκας πρέπει να αποφασίσει αν μπορεί κανείς να ασκεί κριτική για ακραία φυσικά φαινόμενα ή όχι..

Ο γερμανικός «φράχτης» και το Μεταναστευτικό

Η κεντροαριστερή κυβέρνηση της Γερμανίας πραγματοποιεί μια θεαματική στροφή στο Μεταναστευτικό. Η κατάσταση για τον τρικομματικό συνασπισμό Σοσιαλδημοκρατών - Πρασίνων - Φιλελευθέρων είναι δραματική εδώ και καιρό, ήρθε και η πανωλεθρία στις τοπικές κάλπες κρατιδίων της πρώην Ανατολικής Γερμανίας και έπαθαν πανικό. Θριαμβευτές αναδείχθηκαν το ακροδεξιό AfD και το αριστερό - αντιμεταναστευτικό κόμμα της Βάγκεκνεχτ..

Τα αυτονόητα που ζητούν οι Ευρωπαίοι και δεν καταλαβαίνουν στην Ε.Ε.

Η έκθεση του Μάριο Ντράγκι περιγράφει ένα δυστοπικό μέλλον για την Ευρωπαϊκή Ενωση, αν συνεχίσει να κινείται στην ίδια ρότα όπως τις τελευταίες δεκαετίες. Σύμφωνα με την έκθεση, απαιτούνται επιπλέον επενδύσεις 800 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως για να γλιτώσει την οικονομική κρίση και παρακμή..

Ο ΣΥΡΙΖΑ εξαϋλώνεται με ντροπιαστικό τρόπο

Η εσωκομματική γκρίνια είχε αρχίσει εδώ και χρόνια. Αλλωστε, στην Αριστερά οι φράξιες και οι ίντριγκές τους είναι η ζωή τους. Στην αρχή, του Τσίπρα του έφταιγε η «Ομπρέλα», ενώ τα μέλη της «Ομπρέλας» έριχναν τις ευθύνες στον Τσίπρα και στους αυλικούς του. Μετά ήρθε η πανωλεθρία: 20% πέρσι τον Μάιο και 17% τον Ιούνιο. Εκείνοι που έλεγαν στον Κυριάκο Μητσοτάκη «να τα μαζέψει» και χρησιμοποίησαν την απλή αναλογική για να μπαχαλοποιήσουν το πολιτικό σκηνικό, πήραν εκκωφαντική απάντηση από τους πολίτες..

Το αποτέλεσμα των 1.891 ημερών και το στοίχημα των επόμενων 1.000

 Πόσα πράγματα μπορούν να γίνουν και να αλλάξουν τη χώρα μέσα σε 1.000 ημέρες; Πάρα πολλά, αν αναλογιστεί κανείς όσα έχουν γίνει στις 1.891 ημέρες που κυβερνά ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Στην ουσία η κυβέρνηση έχει ολοκληρώσει τα δύο τρίτα της οκταετίας και απομένει ένα τρίτο μέχρι τις προσεχείς εθνικές εκλογές. .

Το στοίχημα είναι 5+3 να κάνει… 2030

Μια διετία ακρίβειας και οριακής ύφεσης φαίνεται πως είναι αρκετή να δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα στην πιο ισχυρή οικονομία της Ευρώπης, τη γερμανική, και να προκαλέσει την πολιτική εξαΰλωση της τρικομματικής κυβέρνησης Σολτς. Πού να είχαν περάσει πριν και μία δεκαετία επώδυνων μνημονίων, όπως εμείς εδώ στην Ελλάδα, τι θα είχε συμβεί... Τα ίδια πάνω κάτω συμβαίνουν και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες..

Από τους μουσαμάδες στην πραγματικότητα

Για πάρα πολλά χρόνια το Μετρό της Θεσσαλονίκης ήταν κάτι σαν ανέκδοτο και πείραγμα μεταξύ των κατοίκων της Αθήνας και της πόλης του Θερμαϊκού. Ενα έργο που φαινόταν πως δεν θα τελειώσει ποτέ. Το πιο γραφικό που συνέβη ήταν όταν -τον Δεκέμβριο του 2018- ο Αλέξης Τσίπρας εγκαινίασε το Μετρό έχοντας ως φόντο κάτι μουσαμάδες στους οποίους ήταν τυπωμένα μηχανήματα έκδοσης εισιτηρίων..

Η έννοια της μεταρρύθμισης

Η παραλία ήταν πανέμορφη, όπως πάντα. Κάτι, όμως, είχε αλλάξει φέτος. Οι ομπρέλες και οι ξαπλώστρες καταλάμβαναν μόλις το ένα τρίτο της αμμουδιάς αντί για τα δύο τρίτα, όπως τα προηγούμενα χρόνια. Η εικόνα ήταν σαφώς καλύτερη. Δεν ασφυκτιούσαν οι λουόμενοι. Υπήρχε ελεύθερος χώρος. Οι ιδιοκτήτες των beach bars δεν γκρίνιαζαν. Στην ερώτηση πώς πήγε η κίνηση φέτος, απάντησαν «μια χαρά, όπως και πέρσι». Η επιβολή του νόμου και της τάξης στις εδώ και δεκαετίες παραλίες της ανομίας και της ασυδοσίας έγινε χωρίς αντιδράσεις και φασαρίες..