ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΠΡΟΥΝΗΣ

Φαντάζει απίθανο να μάθει ποτέ ο πλανήτης τα αίτια θανάτου του Αλεξέι Ναβάλνι. Το «σύνδρομο αιφνίδιου θανάτου» που επικαλείται το Κρεμλίνο δεν μοιάζει για το πιο πιθανό σενάριο. Το «κρυφτούλι» των Aρχών με τη σορό του αποτελεί ενοχοποιητικό στοιχείο. Oπως, βέβαια, και οι εκατοντάδες συλλήψεις πολιτών, που θέλησαν να τιμήσουν τη μνήμη του Ναβάλνι.

Ψηφίστηκε προχθές και έγινε νόμος του κράτους το δικαίωμα των ομόφυλων ζευγαριών στο γάμο. Προφανώς και αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την ισονομία των πολιτών. Προφανώς, όμως, και πήρε μεγαλύτερη διάσταση από όσο χρειαζόταν.

Ο Στέφανος Κασσελάκης επιχείρησε να ακυρώσει ή να υποβαθμίσει την εκδήλωση «Απέναντι στην κυριαρχία Μητσοτάκη, ποιος», με την οποία υποτίθεται πως θα άνοιγε η συζήτηση για συμμαχίες στο κεντροασριστερό – αριστερό «γήπεδο» της πολιτικής.

Σήμερα γίνεται η πανελλαδική σύσκεψη των αγροτών, για να αποφασίσουν αν θα προχωρήσουν σε κλιμάκωση ή εκτόνωση των κινητοποιήσεων.

Τα έχουμε συζητήσει πάρα πολλές φορές. Δεν αρκεί η νομοθέτηση των μεταρρυθμίσεων. Δεν αρκεί η βούληση της κυβέρνησης. Δεν αρκεί να θέλει η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών να αλλάξει η χώρα.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τη μεσαία τάξη είναι η ακρίβεια στην καθημερινότητα. Το παγκόσμιο πληθωριστικό τσουνάμι, σε συνδυασμό με τις παθογένειες της ελληνικής αγοράς και την απληστία πολλών επιχειρήσεων, έχουν αυξήσει σημαντικά το κόστος της καθημερινότητας.

Δεν είναι εύκολη δουλειά για τις κυβερνήσεις οι μεταρρυθμίσεις. Ιδιαίτερα αν πρόκειται για πραγματικές μεταρρυθμίσεις. Οι πραγματικές μεταρρυθμίσεις ξεβολεύουν μικροσυντεχνίες και μεγαλοσυμφέροντα. «Ξεβολεύουν» και όσους πολίτες δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα, αν και συνήθως είναι οι ίδιοι που γκρινιάζουν περισσότερο για την υπάρχουσα κατάσταση.

Εχουν χάσει εντελώς την μπάλα στην αντιπολίτευση. Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ βρίσκονται σε βέρτιγκο. Στελέχη των δύο κομμάτων, μαζί με τη Νέα Αριστερά, ψάχνουν να δουν αν υπάρχουν περιθώρια «σύμπραξης» μετά τις ευρωεκλογές.

Μοιάζει απίστευτο, αλλά είναι αληθινό. Τον Σεπτέμβριο του 2025 θα λειτουργούν μη κρατικά πανεπιστήμια στη χώρα μας. Τελικά, όμως, μοιάζει ως απίστευτο, αλλά… ελληνικό. Γιατί η χώρα μας είναι μία από τις τελευταίες στον πλανήτη όπου δεν υπάρχουν ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Στο χώρο της Kεντροαριστεράς και της Aριστεράς πρέπει να βρίσκονται σε μεγάλη απόγνωση. Πώς αλλιώς να εξηγηθεί ότι οι Τεμπονέρας από τον ΣΥΡΙΖΑ, Χριστοδουλάκης από το ΠΑΣΟΚ και Αχτσιόγλου από τη Νέα Αριστερά διοργανώνουν εκδήλωση με τίτλο «Απέναντι στον Μητσοτάκη, ποιος;».

Τα τελευταία χρόνια ο τουρισμός σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Οι αφίξεις επισκεπτών ξεπερνούν τα 30 εκατομμύρια ευρώ. Τα έσοδα υπερβαίνουν τα 20 δισεκατομμύρια ευρώ. Το 2023 ξεπέρασε όλες τις επιδόσεις του 2019, που αποτελούσε έτος-ρεκόρ.

Οι αγρότες για μια ακόμη χρονιά βρίσκονται στα μπλόκα. Tα αιτήματα πάνω-κάτω είναι τα ίδια. Ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στο αγροτικό πετρέλαιο. Η τιμή του αγροτικού ρεύματος. Οι ενισχύσεις για την πράσινη μετάβαση. Η αναθεώρηση της ΚΑΠ.

Ηταν το 2013 όταν οι αγρότες, όπως σχεδόν κάθε χρόνο, βρίσκονταν στα μπλόκα. Ο Αλέξης Τσίπρας, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είχε πάει σε μπλόκο και είχε ανέβει σε τρακτέρ. Τότε είχε πει: «Oσο υπάρχει Mνημόνιο δεν υπάρχει προοπτική για τον αγρότη», υποσχόμενος να σκίσει τα Mνημόνια. Και είχε συμπληρώσει: «Ή θα συντρίψουμε το κατεστημένο […]

Τώρα που πέρασαν λίγες ημέρες από τον πρόσφατο χιονιά της «Αυγής», έχει έρθει η ώρα να γίνει μια πιο ψύχραιμη συζήτηση γύρω από τις προβλέψεις των μετεωρολόγων, το διαδικτυακό «ξεκατίνιασμα» μεταξύ τους και τις αντιδράσεις των πολιτών. Συγγνώμη, αλλά δεν είναι χαβαλές η ενημέρωση της Πολιτείας και των πολιτών για τις προβλέψεις του καιρού.

Οσο κι αν φαίνεται περίεργο, έχουμε μπει ήδη σε μια νέα προεκλογική περίοδο. Εχουν περάσει 223 ημέρες από τις δεύτερες κάλπες των εθνικών εκλογών και απομένουν και μόλις 129 ημέρες έως τις ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου.

Φέτος για πρώτη φορά στα χρονικά υπάρχει ξεσηκωμός των αγροτών και των κτηνοτρόφων σε όλη την Ευρώπη. Τα τρακτέρ «πολιορκούν» Βερολίνο, Παρίσι, Ρώμη και πολλές ακόμα πρωτεύουσες.

Το έχουμε συζητήσει πολλές φορές ότι η λέξη «μεταρρύθμιση» είναι η πλέον ταλαιπωρημένη από το πολιτικό προσωπικό της χώρας.

Ανέκαθεν υπήρχε καχυποψία των πολιτών απέναντι σε μεγάλα φιλανθρωπικά πρότζεκτ. Ακόμα και όσοι έδιναν από το υστέρημά τους ψιθύριζαν ή είχαν στο πίσω μέρος του μυαλού τους πως κάποιοι, πέρα από το κοινωνικό έργο που επιτελούν, μπορεί και να βγάζουν χρήματα για την τσέπη τους.

Μετά από δύο εβδομάδες που το πολιτικό σκηνικό ασχολούνταν με το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών -κάτι που κούρασε και τους πολίτες-, ήρθε η ώρα να ξαναμπούν μείζονα θέματα στο τραπέζι.

Ηταν από τις ελάχιστες φορές που μια ομιλία στο Κοινοβούλιο προκάλεσε ρίγη συγκίνησης. Παρακολουθώντας τη Μαρία Καρυστιανού, που έχασε την κόρη της στην τραγωδία των Τεμπών, ήταν σαν να έβλεπε κανείς σκηνή αρχαίας τραγωδίας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που υπάρχει αναταραχή στα πανεπιστήμια. Κάθε λίγο και λιγάκι, με ή χωρίς αιτία και αφορμή, μια μικρή μειοψηφία φοιτητών βάζει «λουκέτο» σε σχολές.