Άννα Παναγιωταρέα

Τι μετράει περισσότερο...

Διαβάζοντας τις αναλύσεις στα οικονομικά και πολιτικά αφιερώματα της Κυριακής με αριστερό πρόσημο, έμεινα έκπληκτη: Από όποια αφετηρία κι αν ξεκινούσαν, κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι στον πολίτη θα μετρήσει, την επαύριον της πανδημίας, ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη στριμώχτηκε στην οικονομία από τον Covid-19..

Σας παρακαλώ, κύριε πρωθυπουργέ...

Υπάρχουν θέματα που έπρεπε να μας αποσπούν από την τριβή της καθημερινότητας: Το πρώτο, ο θάνατος. Αποφεύγουμε να το σκεπτόμαστε, εκτός αν έρθουμε «ενώπιος ενωπίω», στο περιβάλλον μας. .

Το βάθος... μετράει

Με δύο χθεσινές δημοσκοπήσεις, οι οποίες μεταξύ τους διαφέρουν 0,1 εκατοστό, τι να σου κάνει και η Κουμουνδούρου; Με θηριώδη διαφορά 17 μονάδων μπροστά η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ο Τσίπρας να βλέπει τη σκόνη του πρωθυπουργού ως πιο κατάλληλου, τι να σου κάνουν οι δημοσκοπικώς επαΐοντες ΣΥΡΙΖΑ;.

Να ντρέπεστε, κύριε Τσίπρα!

Στις 8 Φεβρουαρίου 2018, τέσσερις μήνες πριν από τις εκλογές, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων δημοσιοποιεί την έκθεσή της για την κατάσταση του ΕΣΥ: «Οι γιατροί στις Eντατικές -Φεβρουάριος 2018- αποφασίζουν κατ’ ανάγκη, χωρίς να έχουν άλλη επιλογή, ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει»..

Να ντρέπεστε, κύριε Τσίπρα!

Διαβάζω στο πρωτοσέλιδο της «ΑΥΓΗΣ» τη χθεσινή δήλωση του τέως πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ: «Να σώσουμε τη Δημόσια Υγεία. Οι ευθύνες είναι γνωστές. Οταν τελειώσει η υγειονομική κρίση θα γίνει ο λογαριασμός». Τω όντι, οι ευθύνες του είναι γνωστές! Ο λογαριασμός πληρώθηκε στις 7 Ιουλίου 2019..

Γυναικοκτονία...

Ηταν μία λέξη που δεν είχα ποτέ χρησιμοποιήσει. Δεν την είχα ακούσει, δεν τη γνώριζα. Την έμαθα παρακολουθώντας μια διαδικτυακή εκδήλωση που οργανώθηκε από το Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών ΔΙΟΤΙΜΑ και από την «Εφημερίδα των Συντακτών». .

Περιχαρής αντιπολίτευση...

Είμαστε μπροστά σε μια πραγματικότητα που δεν έχει να κάνει ούτε με όσα έχουμε ζήσει ούτε και με όσα ξέραμε. Δεν είναι η μετάδοση του covid κάτι που μπορεί να το πολεμηθεί με τις συνήθεις ιατρικές πρακτικές. Είναι φανερό ότι και οι γιατροί πάνε ψάχνοντας, με την ελπίδα ότι το εμβόλιο γρήγορα θα κάνει την ανάσχεση στη λαίλαπα. Ομως ο καθένας αυτή την ώρα είναι σαν να τραβάει λαχνό..

Οι λέξεις που δεν ξέρει ο Αλέξης...

Αν έβλεπε κάποιος πάνω στο γραφείο μου, την Κυριακή το πρωί, να με περιμένουν ΟΛΕΣ οι εφημερίδες, θα νόμιζε ότι δεν έχω τίποτε άλλο να κάνω. Συνήθεια σαράντα χρόνων, όχι απλώς ως υποχρέωσή μου. Σημαντικό να έχει κανείς συνολική εικόνα του Τύπου για τα θέματα που αξιολογεί ότι είναι πρωτεύοντα..

Πάνω από όλους...

Ζεστός Μάης του ´64. Ο καιρός εξαίσιος. Με δύο συμμαθήτριές μου κάναμε σκασιαρχείο: Βόλτα στον Βασιλικό Κήπο, όπως τον λέγαμε τότε. Βγαίνοντας από την πύλη της Αμαλίας, είδαμε τον Μίκη. Ευθυτενής, ωραίος, με τα μαύρα μαλλιά στο μέτωπο, φορώντας ολόλευκο πουκάμισο, μιλούσε με δύο κυρίους, στο πλακόστρωτο του Αγνώστου Στρατιώτη. Στα μάτια μου; Τεράστιος..

Ανιστόρητα...

Δώσε στον Ελληνα «σενάρια» και πάρε του την ψυχή. Θυμάστε εκείνο που λεγόταν, κατά κόρον, στα καφενεία, κυρίως μεταξύ «ντόρτια και διπλές»: «Ας γινόμουνα σαράντα μέρες πρωθυπουργός και θα σου έλεγα εγώ τι θα ’κανα». Αυτά στην εποχή των πρώτων μεταπολιτευτικών δεκαετιών, όταν τα καφενεία είχαν μπλε, πράσινο και κόκκινο χρώμα..