Ολα τα άλλα είναι ίδια. Ρευστότητα στην αντιπολίτευση, πτώση της Πλεύσης Ελευθερίας και του ΣΥΡΙΖΑ και μικρότερη πτώση της Ελληνικής Λύσης, της Νίκης και της Φωνής Λογικής. Ολα τα ποσοστά είναι η εκτίμηση ψήφου, χωρίς αναγωγή των αναποφάσιστων. Και πώς να γίνει αναγωγή του 1/5 των ερωτηθέντων; Είναι μεγάλο ποσοστό. Και οι αναποφάσιστοι είναι ο «παράξενος επισκέπτης» της πολιτικής ζωής της χώρας, ο οποίος διεκδικεί να είναι -και θα είναι- ο ρυθμιστής των εξελίξεων.
Ο «παράξενος επισκέπτης» αφορά κατά κύριο λόγο τη Ν.Δ. Το 23% των αναποφάσιστων δηλώνουν κεντροδεξιοί, όπως κι άλλο ένα 23% δηλώνουν κεντρώοι. Αυτές οι δύο πολιτικές δεξαμενές από το 2019 και μετά είναι οι δύο από τις βασικές εκλογικές δεξαμενές της Ν.Δ. Η τρίτη είναι οι δεξιοί. Η αύξηση των αναποφάσιστων οφείλεται κυρίως στη φθορά της Ν.Δ. (χωρίς να υποτιμάται η φθορά του ΣΥΡΙΖΑ και της Πλεύσης Ελευθερίας). Πρώην δικοί της ψηφοφόροι είναι οι περισσότεροι.
Αυτό είναι ταυτοχρόνως και πλεονέκτημα και μειονέκτημα. Είναι πλεονέκτημα γιατί αποδεδειγμένα υπήρξαν ψηφοφόροι της Ν.Δ., άρα έχουν μια προτιμησιακή σχέση. Και το σημαντικότερο είναι ότι δεν εγκατέλειψαν τη Ν.Δ. για να πάνε σε ένα άλλο κόμμα. Πήγαν στην «ουδέτερη» θέση των αναποφάσιστων, η οποία όμως είναι de facto τράνζιτ. Οταν έρθει η ώρα των εκλογών κάπου θα πάνε, καθώς αυτός ο σταθμός δεν έχει κάλπες. Ή θα πάνε σε κάποιο κόμμα ή την ημέρα των εκλογών θα μείνουν σπίτι τους.
Μειονέκτημα είναι γιατί βρέθηκαν εκεί λόγω των αυτογκόλ και των παραλείψεων της κυβέρνησης. Δεν τους τσίμπησε μύγα. Αλλοι περίμεναν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα μετά από 6 χρόνια διακυβέρνησης, άλλοι δεν αισθάνονται ότι η βελτίωση της οικονομίας έχει φτάσει στην τσέπη τους κι άλλοι ασκούν κριτική ή από τα δεξιά ή γιατί η κυβέρνηση δείχνει μεταρρυθμιστική κόπωση ή μοιάζει να σύρεται αμυντικά από τη συνωμοσιολογική ατζέντα που βάζει το αντι-μητσοτακικό μέτωπο. Αν και ετερόκλητοι οι λόγοι, το αποτέλεσμα δεν αλλάζει. Η κυβέρνηση αντέχει, αλλά δεν εκπέμπει τη βεβαιότητα της υπεροχής και της πολιτικής ηγεμονίας. Δεν την έχει κάποιο άλλο κόμμα. Την κρατά η κυβέρνηση, αλλά αποδυναμωμένη. Κι αυτός δεν είναι καλός οιωνός για την αυτοδυναμία, έστω στις δεύτερες εκλογές του 2027.
Αν το Μ. Μαξίμου δεν τα βρει με τον παράξενο επισκέπτη -χρόνος υπάρχει- τότε η πολιτική σταθερότητα δεν θα μπορέσει να είναι το λάβαρο της Ν.Δ. στις επόμενες εκλογές. Και για να τα βρει μαζί του, πρέπει να κόψει μαχαίρι τα αυτογκόλ, να αποκτήσει στρατηγική, να σηκώσει πραγματικά τα μανίκια και να αποκτήσει επιθετική επικοινωνία, σε ένα δυσμενές για την ίδια μιντιακό περιβάλλον.
ΑΙΧΜΗ
ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ ΚΑΙ ΚΥΜΑΤΑ
Μπερδεμένα πράγματα, αντιφατικές συμπεριφορές τυλιγμένες σε μια αχλή πολιτικού μυστηρίου. Και στο βάθος ένα κόμμα (;), ένα κίνημα (;), μία πολιτική πρωτοβουλία (;) που πάντως δυσκολεύεται να πάρει μορφή, παρότι ασφυκτιά.
Η κυρία Καρυστιανού μιλώντας σε podcast της ΕΦΣΥΝ, αφού κατήγγειλε όλα τα συστημικά κόμματα (του ΣΥΡΙΖΑ μη εξαιρουμένου), εκτίμησε ότι η χώρα έχει φτάσει στον πάτο ή «και πιο χαμηλά», καθώς και ότι απ’ αυτό θα βγει και η λύση. Εκτίμησε ακόμα ότι ήδη δημιουργείται η λύση και ετοιμάζεται «πολύ γρήγορα». Δεν επιβεβαίωσε ότι υπάρχει κάτι έτοιμο ή ότι θα ηγηθεί η ίδια, αλλά, όπως είπε, «στην ολοκλήρωση θα βγει και ο μπροστάρης». Η πολιτική παρέμβαση της χαροκαμένης μάνας προκάλεσε αίσθηση, αλλά όχι σάλο.
Σάλος προκλήθηκε όταν δύο στελέχη μίλησαν και «βάφτισαν» αυτή τη λύση κόμμα με το όνομα «Κύμα». Ο πρώην βουλευτής Ν. Νικολόπουλος, ο οποίος στηρίζει πολιτικά την κ. Καρυστιανού και ο Ν. Καραχάλιος, παλαιό στέλεχος της Ν.Δ. επί Κ. Καραμανλή, υπεύθυνος Πολιτικού Σχεδιασμού.
Ο Ν. Καραχάλιος υπήρξε μάλιστα και αρκετά λεπτομερής, με αποτέλεσμα να προκληθεί μεγάλος θόρυβος για το «κόμμα Καρυστιανού». Η κ. Καρυστιανού, με μια σχεδόν οργισμένη ανάρτηση, διέψευσε τα περί κόμματος και δικής της ηγεσίας, κάνοντας λόγο για «διαβολή», για την «απόγνωση του πολιτικού συστήματος» που «χτύπησε κόκκινο» και «δόλια προσπάθεια διασποράς ψευδών ειδήσεων», για να τη συνδέσουν «με το σάπιο πολιτικό σύστημα».
Στη συνέχεια, ο Ν. Καραχάλιος, με σειρά αναρτήσεων, προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις που ο ίδιος δημιούργησε και να διαψεύσει όσα έγραψε. Ολα καλά έως εδώ. Μέχρι που ο ίδιος παραδέχθηκε ότι η κ. Καρυστιανού ζήτησε την άποψή του. Ο Ν. Καραχάλιος ασχολείται επαγγελματικά με την πολιτική επικοινωνία. Οπότε δημιουργείται το εύλογο ερώτημα: Αφού η κ. Καρυστιανού δεν ενδιαφέρεται για κόμματα και πολιτική, γιατί ζήτησε την άποψή του;
Την απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα τη δώσει η ίδια η πραγματικότητα και μάλιστα σχετικά σύντομα. Η αλήθεια σε τόσο λεπτές καταστάσεις κρύβεται στις μικρές ρωγμές της ιστορίας. Και η ιστορία γράφεται ενόσω δεν έχει βρεθεί ακόμα κανείς που να μπορεί να δαμάσει τα κύματα…
ΕΛΤΑ και άγιος ο Θεός…
Μέχρι στιγμής ο πρωτοφανώς άγαρμπος χειρισμός της διοίκησης των ΕΛΤΑ έχει προκαλέσει ίσως την πιο θυελλώδη συνεδρίαση στην ιστορία της Κ.Ο. της Ν.Δ., την παραίτηση του διευθύνοντος συμβούλου της εταιρίας, κ. Σκλήκα, την αμνησία του ΣΥΡΙΖΑ ότι έβαλε τα ΕΛΤΑ στο Υπερταμείο και την επίδειξη αδικαιολόγητης άγνοιας από το ΠΑΣΟΚ ότι τα ΕΛΤΑ δεν είναι ΔΕΚΟ, αλλά Ανώνυμη Εταιρία.
Είναι προφανές ότι ο συνολικός χειρισμός της διοίκησης των ΕΛΤΑ, αλλά και του Υπερταμείου, προκάλεσε πολιτική βλάβη στην κυβέρνηση. Ωστόσο η κυβέρνηση θα επιμείνει στη μεταρρύθμιση των κλινικά «νεκρών» ΕΛΤΑ, μετά από διαβούλευση και ορθή ενημέρωση. Το αντικείμενο της διαβούλευσης δεν θα είναι αν θα κλείσουν καταστήματα, αλλά τι μπορεί να γίνει σε κάθε τοπική κοινωνία, ώστε κανένας πολίτης να μη μείνει χωρίς εξυπηρέτηση.
Η μεταρρύθμιση, λοιπόν, θα γίνει, αλλά μένει να δούμε πώς θα ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις κομμάτων, βουλευτών και περιφερειακών αρχών…
Ο Γ. Μυλωνάκης «τους πέταξε έξω» από το γραφείο του
Οπως προκύπτει από τη χθεσινή κατάθεση του υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης στην Εξεταστική Επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, το μόνο αληθές στο δημοσίευμα της εφημερίδας «Ντοκουμέντο», υπό τον τίτλο «Σε όλα μέσα ο Μυλωνάκης για τον ΟΠΕΚΕΠΕ», είναι ότι στις 21/6/2024 έγινε σύσκεψη στο γραφείο του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ.
Ο Κ. Τσιάρας περιέγραψε την έντονη σύγκρουση τόσο του ίδιου όσο και του Γ. Μυλωνάκη με τους εκπροσώπους των δύο εταιριών, οι οποίες ανακηρύχθηκαν ανάδοχοι στον διαγωνισμό για το πληροφοριακό έργο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Κατά τον υπουργό, οι δύο εταιρίες είχαν μεγάλη αντιπαλότητα (σ.σ. ήταν «πολλά τα λεφτά Αρη»), με αποτέλεσμα να κινδυνέψουν 650.000 παραγωγοί να μην πάρουν τα χρήματά τους.
Δηλαδή, το εντελώς αντίθετο απ’ αυτά που ισχυριζόταν το δημοσίευμα. Για την ιστορία, να προσθέσω πως, όπως έμαθα, η περίφημη σύσκεψη στο γραφείο του υφυπουργού τέλειωσε με τον Γ. Μυλωνάκη «να πετάει έξω» τους εκπροσώπους των δύο εταιριών….