«Αλλού με τρίβεις, ηγούμενε, κι αλλού έχω εγώ τον πόνο». Η παροιμία ταιριάζει γάντι σε όσα πραγματικά συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ και δεν έχουν σχέση ούτε με την ακρίβεια ούτε με τα εθνικά θέματα ούτε με την Attica Bank-Παγκρήτια Τράπεζα.
Ο Στ. Κασσελάκης επέλεξε για μια ακόμα φορά να αυτοαναιρεθεί και να υποκύψει σε έναν σκληρό συμβιβασμό για τα «μαύρα λεφτά» που κυκλοφορούσαν όχι στον «δικό του» ΣΥΡΙΖΑ, αλλά -όπως έμμεσα αλλά σαφώς είπε- στον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα, του Παππά, του Πολάκη, της Δούρου, του Φλαμπουράρη του Τζανακόπουλου κ.λπ. Ο Στ. Κασσελάκης αναγκάστηκε να ταπεινωθεί και να ξοδέψει κι άλλο, από το ούτως ή άλλως λειψό, κεφάλαιο αξιοπιστίας που του έχει απομείνει. Και προφανώς δεν το έκανε από την καλή του καρδιά. Οπως έχει και εκείνος «ράμματα για τη γούνα» των «άλλων», έτσι και οι «άλλοι» έχουν ράμματα για τη δική του γούνα. Και του το είπαν.
Πιο κομψά και δημόσια το είπε ένας από τους άμεσα ενδιαφερόμενους, ο Ν. Παππάς, ο οποίος υπογράμμισε την ανάγκη να αναληφθεί μια «ηγετική πρωτοβουλία». Οι «8» του Τσίπρα μπήκαν στην Π.Γ. αποφασισμένοι να μη φύγουν αν ο Στ. Κασσελάκης δεν έπαιρνε πίσω τα περί «μαύρων» της περιόδου Τσίπρα. Οπερ και εγένετο, η Π. Γ. κατέληξε σε ένα «κείμενο-σούπα», που δεν λέει τίποτα: «Σε αντίθεση με άλλα κόμματα, όπως η Ν.Δ., ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. διαχρονικά πορεύεται, τόσο επί Τσίπρα όσο και επί Κασσελάκη, με διαφάνεια στα οικονομικά του, χωρίς άδηλους πόρους και σχέσεις “δούναι και λαβείν’’ με επιχειρηματικά συμφέροντα, όπως αναμφισβήτητα αποδείχθηκε και κατά τη διακυβέρνησή του την περίοδο 2015-2019»!
Τα «μαύρα λεφτά» που αναρτήθηκαν από τις ΗΠΑ τι έγιναν; Η σκανδαλώδης διαφημιστική σύμβαση με την «Αυγή» που υπεγράφη και τελικά μαζεύτηκε πίσω, όταν φάνηκε ότι χάνει η Ε. Αχτσιόγλου και κατήγγειλε ο Στ. Κασσελάκης, πού πήγε και χάθηκε; Και, κυρίως, πώς ακριβώς «αποδείχθηκε» από τη διακυβέρνηση του 2015-2019; Οταν υπήρξαν καταγγελίες για σακούλες από τη γραμματέα του Καλογρίτσα, για αδήλωτους εργαζομένους στα ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ, για πάρτι που έγινε στην «Αττικής» ή με την ιδιωτική πτήση στο Παρίσι και τους Rothschild; Ή μήπως με τους Αρτεμίου και Πετσίτη;
Προφανώς ο Στ. Κασσελάκης επέλεξε τον ταπεινωτικό συμβιβασμό όχι χάριν της ενότητας. Αυτά είναι προσχήματα. Αλλά γιατί προφανώς έχει λόγους να ανησυχεί για το τι έχουν βρει οι «σύντροφοι» ψάχνοντας στο απώτερο και πρόσφατο παρελθόν του. Την OSIOS π.χ., που πλήρωσε τα Χριστούγεννα τους εργαζομένους στα ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ, δεν την αποκάλυψε το υπόγειο του Μαξίμου, αλλά ο επί χρόνια οικονομικός υπεύθυνος του κόμματος, ο οποίος απολύθηκε κλοτσηδόν.
Μια «μαύρη τρύπα» απειλεί να καταπιεί τον ΣΥΡΙΖΑ. Η οποία δεν αντιμετωπίζεται με «μεγάλα παζάρια». Πόσω μάλλον όταν πλησιάζει απειλητικά το ουσιαστικό άνοιγμα της σκευωρίας της Novartis, με το πέσιμο της κουκούλας και το «κελάδημα» των καθοδηγημένων ψευδών «μαρτύρων». Τα 56 εκατ. δολάρια είναι πολλά λεφτά…
