Να μην περίμενε, δηλαδή, ότι θα άνοιγε μέτωπο με όλους τους πρώην που είχε διαλέξει ο ίδιος για δεξιά και αριστερά του χέρια, κυρίως αριστερά, αλλά βγήκαν όλοι -όπως συνάγεται από τις πρώτες αναγνώσεις του βιβλίου του- σαν ανταλλακτικά βγαλμένα όλα από την ίδια ελαττωματική παρτίδα που, τελικά, αυτά έφταιγαν και έστειλαν το αυτοκίνητο στον γκρεμό.

Και επειδή δεν μπορεί να γίνει πιστευτό έστω και στο ελάχιστο το σενάριο ότι δεν το περίμενε, δύο είναι οι πιθανότητες: Ή ο ναρκισσισμός και η εγωπάθεια του Αλέξη Τσίπρα να λειτούργησαν ως παράγοντας τύφλωσης που αποσυντόνισε ακόμα και τις εργοστασιακές ρυθμίσεις της όποιας προσωπικής του ηθικής απέναντι στους πρώην συντρόφους και κυβερνητικούς επιτελείς του. Ή, έχοντας απόλυτη επίγνωση των συνεπειών λόγων και πράξεων, είχε προαποφασίσει πως το κύμα οργής για όσα άδικα ή δίκαια γράφονταν στο βιβλίο του θα ήταν το τίμημα.

Τίμημα για τι και με ποιο σκοπό, είναι το ερώτημα που αυτομάτως γεννάται. Με βάση την κοινή πολιτική λογική, δεν υπάρχει πειστική απάντηση στο ερώτημα «Τι ακριβώς ήθελε να πετύχει;».

Αντί να προσπαθεί να πείσει για την ορθότητα των επιλογών της κυβέρνησής του και την αρτιότητα των στελεχών της, κάνει ακριβώς το αντίθετο. Εκθέτει ανεπανόρθωτα ένα ένα τα στελέχη με τη σειρά, και, μάλιστα, όχι με πολιτικά ή επαγγελματικά κριτήρια, αλλά με αρνητικά στοιχεία ακόμα και της προσωπικότητάς τους, κάτι που ακόμα και στα δημοσιογραφικά κείμενα απαγορεύεται να το κάνει κανείς, καθώς ξεπερνά τα όρια της δημόσιας κριτικής και της κοινά αποδεκτής πολιτικής δεοντολογίας. Σε δεύτερο επίπεδο μοιάζει περισσότερο να νοιάζεται για την προσωπική του κάθαρση και για αυτό υποτιμά τους κανόνες της δημόσιας κριτικής χωρίς να τον ενδιαφέρει αν προσβάλει ή όχι. Πιθανώς αυτό έχει να κάνει με τον τρόπο που ο ίδιος έχει διαπαιδαγωγηθεί πολιτικά και κομματικά.

Βλέπουμε τα τελευταία 24ωρα, από την επίσημη κυκλοφορία του βιβλίου και έπειτα, τα περισσότερα από όσα ισχυρίζεται να επιστρέφουν στον ίδιον ως ψέματα. Μόνο και μόνο η απάντηση του Γ. Βαρουφάκη, που φέρει τον Αλέξη Τσίπρα να γνωρίζει επακριβώς όλο το σχέδιο για το Plan B και το παράλληλο νόμισμα ήδη από το 2014, να έχει συμφωνήσει και να είναι ενήμερος ότι το σχέδιο επεξεργαζόταν με κάθε λεπτομέρεια από ολόκληρη ομάδα, είναι ενδεικτικό. Γνώριζε και παραγνώριζε όλο το σχέδιο που συνειδητά οδηγούσε τη χώρα στην έξοδο από την Ε.Ε. και τη νομισματική της απομόνωση από τον υπόλοιπο κόσμο.

Για ποιον λόγο, λοιπόν, έγραψε τη «δική του αλήθεια»; Αφού η αλήθεια αυτή δεν έχει τον ίδιον ως κριτή αλλά τους ανθρώπους που εκθέτει και, πρώτα και κύρια, την κοινή γνώμη και τους αναγνώστες που βίωσαν όλη αυτήν τη σκοτεινή και επικίνδυνη περίοδο. Αυτό είναι ένα άλυτο μυστήριο. Προς το παρόν…