Αυτές τις ημέρες κυκλοφορεί ένα βίντεο που φέρει το λογότυπο του επίσημου ρωσικού ενημερωτικού ομίλου, του Sputnik. Προφανώς και είναι κατασκευασμένο με τη βοήθεια Τεχνητής Νοημοσύνης, αλλά για να αντιληφθεί την κεντρική του ιδέα κανείς δεν χρειάζεται παρά ελάχιστη Στοιχειώδη Νοημοσύνη.
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ντυμένος Αγιος Βασίλης, μοιράζει ιδιαιτέρως επιλεγμένα και φροντισμένα δώρα σε όλους τους διεθνείς ηγέτες που έχει επιλέξει για προσωπικούς του φίλους. Είναι, φυσικά, ο Τραμπ, που του στέλνει δώρο την κοινή τους φωτογραφία από την Αλάσκα, είναι ο Κινέζος Σι Τζινπίνγκ που του στέλνει χριστουγεννιάτικα στολίδια με τα σήματα των νομισμάτων Ρωσίας και Κίνας, ενώ την ίδια ώρα από το δέντρο πέφτει και σπάει το σήμα του δολαρίου, είναι ο Ινδός Ναρέντρα Μόντι που παραλαμβάνει τη μινιατούρα ενός στρατιωτικού αεροσκάφους ρωσικής κατασκευής, είναι ο Μαδούρο της Βενεζουέλας που παραλαμβάνει μια κονσόλα μίξης μουσικής, για να κάνει πάρτι με τους οπαδούς του, είναι ο Ερντογάν που παραλαμβάνει μια ωραία τυλιγμένη γυάλινη χιονόμπαλα με τη μινιατούρα του πυρηνικού εργοστασίου ηλεκτροπαραγωγής Ακούγιου.
Ως γνωστόν, το εργοστάσιο αυτό κατασκευάζεται από την κρατική ρωσική εταιρία Rosatom έπειτα από χρηματοδότηση 9 δισ. δολαρίων κι αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία το 2026. Από την παρέα δεν λείπει και ο δικτάτορας της Β. Κορέας, ο Κιμ Γιονγκ Oυν, που παίρνει δώρο ένα ξίφος με το σημείωμα «Από τη Ρωσία με ευγνωμοσύνη». Τελευταίος εμφανίζεται στο βίντεο ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, που ανοίγει το δώρο του και βρίσκει ένα ζευγάρι χειροπέδες.
Δεν χρειάζεται να προσθέσει κανείς τίποτε περισσότερο για να αποκτήσει μια επιπλέον γνώση για το πώς δουλεύουν οι μηχανισμοί προπαγάνδας, όσον αφορά τη λεγόμενη Διεθνή των Αυταρχικών Χωρών και το πώς χτίζεται η συμμαχία ενάντια στη Δύση. Πίσω από όλες τις αιτίες, ακόμα και από τα οικονομικά οφέλη διεφθαρμένων συστημάτων, είναι η εχθρότητα προς τον δημοκρατικό κόσμο. Δεν βασίζεται σε εύκολα εξηγήσιμους, παραδοσιακούς γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς, αλλά στις ίδιες τις ρίζες των δυτικών δημοκρατικών θεσμών. Ανεξάρτητα από τις συστηματικές αδυναμίες και δυσλειτουργίες τους, οι έννοιες της «λογοδοσίας» και της «διαφάνειας» αποτελούν πάγιες απαιτήσεις. Αυτό από μόνο του δεν προεξοφλεί ότι λειτουργούν αλλά, τουλάχιστον, σηματοδοτούν τις διαφορές στο πλαίσιο λειτουργίας της δημοκρατίας.
Προχθές το βράδυ και ενώ οι συζητήσεις για ακόμα ένα ειρηνευτικό σχέδιο βρίσκονταν σε εξέλιξη (Σύνοδος στη Φλόριντα) μεταξύ Τραμπ, Ζελένσκι και Ευρωπαίων ηγετών, η Μόσχα κατηγόρησε το Κίεβο ότι εξαπέλυσε επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) εναντίον της εξοχικής προεδρικής κατοικίας του Πούτιν, πράγμα που αρνείται ο πρόεδρος Ζελένσκι μιλώντας για ακόμα ένα περιστατικό ωμής ρωσικής προπαγάνδας. Ο Τραμπ δήλωσε «θύμωσα πολύ» και την ώρα που οι ανακοινώσεις δεν είχαν ακόμα προλάβει να κρυώσουν, το Κρεμλίνο ανακοίνωσε γρήγορα γρήγορα ότι αλλάζει στάση έναντι της ειρηνευτικής διαδικασίας που βρισκόταν σε εξέλιξη και ήδη είχε καταρτίσει λίστα με «ανταποδοτικούς στόχους». Παράλληλα, εντάθηκαν οι βομβαρδισμοί εναντίον αμάχων στην Ουκρανία. Και οι διεθνείς παρατηρητές έψαχναν ματαίως, στα ερείπια της λογικής, πού βασίζεται το μήνυμα που διακινείται με ρυθμούς πολυβόλου: «Η Ρωσία θέλει ειρήνη»…
