Πλέον η ενωμένη Ευρώπη διαθέτει ένα πλαίσιο που προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ αλληλεγγύης και ευθύνης, μεταξύ θωράκισης των εξωτερικών συνόρων της και τήρησης των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εννοιες που δεν θα έπρεπε να συγκρούονται, αλλά να αλληλοσυμπληρώνονται. Ειδικά όταν μιλάμε για παιδιά.
Ενα ξεχωριστό παράδειγμα για το πώς λειτουργεί στην πράξη η ευθύνη με την αλληλεγγύη και η λογική με την ευαισθησία γνώρισαν όσοι βρέθηκαν στην εκδήλωση που συνδιοργάνωσαν το Κολλέγιο Αθηνών και η The HOME Project. Στην αίθουσα του Θεάτρου του Κολλεγίου, όπου προβλήθηκε η βραβευμένη ταινία «I was a stranger», του Brandt Andersen, βρέθηκαν πολιτικοί, εκπαιδευτικοί, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι και πλήθος εθελοντών, σαν μία σειρά από ανθρώπινους πλανήτες που ευθυγραμμίστηκαν σε έναν στόχο: την προστασία των ασυνόδευτων προσφυγόπουλων.
Η βραδιά ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του Κυριάκου Παπαδόπουλου, του αξιωματικού του Λιμενικού Σώματος που έγινε γνωστός διεθνώς ως ο «Ηρωας του Αιγαίου» για τη συμβολή του στη διάσωση χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών στα νερά της Λέσβου κατά τη διάρκεια της προσφυγικής κρίσης.
«Το πρώτο πράγμα που έλεγε πάντα ο Κυριάκος Παπαδόπουλος την ώρα μιας διάσωσης ήταν: “Πρώτα τα παιδιά”. Και αυτό είναι, τελικά, το πιο σημαντικό (…) Γιατί στο τέλος της ημέρας, όλα ξεκινούν από τα παιδιά», όπως είπε ο πρωταγωνιστής της ταινίας, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης.
Ιδού, λοιπόν, το σημείο σύγκλισης των πλανητών: «Οταν μιλάμε για παιδιά, δεν υπάρχουν περιθώρια αδιαφορίας. Κανένα παιδί δεν μπορεί να είναι ξένο στα μάτια μας. Και κανένα παιδί δεν πρέπει να είναι μόνο του», επεσήμανε η Σοφία Κουβελάκη, επικεφαλής της The HOME Project, που από το 2016 μέχρι σήμερα έχει υποστηρίξει περισσότερους από 1.600 ασυνόδευτους ανήλικους πρόσφυγες από 40 χώρες.
«Ξέρετε, πολλές φορές με παίρνουν τηλέφωνο λιμενικοί και με ρωτούν τι κάνουν τα παιδιά. Τα θυμούνται με το όνομά τους, ρωτούν αν είναι καλά, πού βρίσκονται και ποια θα είναι η πορεία τους από δω και πέρα. Αυτό δείχνει πως δεν έχουμε χάσει την ανθρωπιά μας», είπε η υφυπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Σέβη Βολουδάκη, εξαίροντας τους λιμενικούς που σώζουν ανθρώπους χωρίς να ρωτούν από πού έρχονται.
Οσο για το πού πάνε μετά, αν οι ανθρώπινοι πλανήτες συγχρονιστούν, μπορούν να βρεθούν παντού. Οπως τα πέντε παιδιά που φοίτησαν με υποτροφία στο Κολλέγιο Αθηνών, αλλά και τα περισσότερα από 150 προσφυγόπουλα που έχουν επωφεληθεί από το πρόγραμμα The SCHOOL Project, μέσω του οποίου μαθητές και μαθήτριες του σχολείου λειτουργούν ως μέντορες για τα παιδιά που διαμένουν στους ξενώνες του οργανισμού, αναδεικνύοντας τη δύναμη της εκπαίδευσης και το αποτέλεσμα της συνεργασίας. Σε αυτό το σύμπαν το μικρό, το μέγα.