Ο,τι και να πούμε για τα τροχαία ατυχήματα, έχει ειπωθεί ξανά. Δεν ανακαλύπτουμε την πυρίτιδα όταν τονίζουμε πως πρόκειται για ένα θέμα που μας αφορά όλους ανεξαρτήτως. Ακόμα και όσοι δεν οδηγούν, κυκλοφορούν είτε ως συνεπιβάτες είτε ως επιβάτες σε μέσα μεταφοράς. Κι όμως, ούτε οδηγική κουλτούρα έχουμε αποκτήσει, αλλά ούτε και νέο ΚΟΚ ακόμα.
Οι διαδικασίες για την αναθεώρηση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας έχουν ξεκινήσει τουλάχιστον εδώ και τρία χρόνια. Στο διάστημα αυτό προφανώς και έχουν γίνει πολλά, αφού ομολογουμένως χρειάζεται πολύ προσεκτική προετοιμασία και διαβούλευση με τους συναρμόδιους φορείς και την κοινωνία των πολιτών για την επικαιροποίηση των κανόνων, η τήρηση των οποίων υψώνει ασπίδα προστασίας για τις ζωές μας.
Ο νέος ΚΟΚ θα έβγαινε σε δημόσια διαβούλευση τον περασμένο Σεπτέμβριο, τελικά βγήκε τον Ιανουάριο και πλέον έχει ολοκληρωθεί, άρα η Πολιτεία έχει πλέον στα χέρια της όσα χρειάζεται για να προχωρήσει. Ομως φθάσαμε στον Μάιο και ακόμα δεν έχει φανεί.
Το περίεργο μάλιστα είναι πως δεν θα υπάρξουν κοινωνικές αντιδράσεις, αφού οι πολίτες ουσιαστικά συμφωνούν και περιμένουν αυτά ακριβώς που προβλέπει το νέο κυρωτικό πλαίσιο. Σύμφωνα με έρευνα της Palmos Analysis για την οδική συμπεριφορά και τα τροχαία ατυχήματα, η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, η υπερβολική ταχύτητα και η χρήση κινητού κατά την οδήγηση είναι οι κυριότερες αιτίες πρόκλησης ατυχημάτων. Δηλαδή, τα τρία πιο σημαντικά θέματα στα οποία απαντά ο νέος ΚΟΚ. Επίσης, όταν ερωτώνται ξεχωριστά οι οδηγοί για τις παρεμβάσεις που πρέπει να γίνουν, θέτουν με σειρά προτεραιότητας τη βελτίωση της εκπαίδευσης, τη μεγαλύτερη αστυνόμευση και την αυστηροποίηση των ποινών για τις τροχαίες παραβάσεις.
Καθολική μάλιστα είναι η συμφωνία (73%) για τη μείωση του υφιστάμενου ορίου ταχύτητας εντός κατοικημένων περιοχών, που αποτελεί την πιο εμβληματική ίσως αλλαγή που θα επέλθει με τον νέο ΚΟΚ. Εντυπωσιακό είναι επίσης ότι 9 στους 10 οδηγούς (87%) συμφωνούν με την τοποθέτηση καμερών στους δρόμους.
Το πλήρωμα του χρόνου λοιπόν έχει έρθει. Καλές είναι όλες οι συζητήσεις που γίνονται γύρω γύρω, όπως για παράδειγμα πού μπορούν να παρκάρουν τα τροχόσπιτα ή αν πρέπει να επιδοτούνται τα ταξί για να μεταφέρουν πολίτες που έχουν πιει, όμως η ταμπακιέρα είναι άλλη.
