Πολλοί αναρωτιούνται ποια είναι η επόμενη μέρα στις ΗΠΑ μετά τις ενδιάμεσες εκλογές.
Πέρα από την ανατροπή στη Γερουσία και στη Βουλή των Αντιπροσώπων με τη θριαμβευτική διπλή νίκη των Δημοκρατικών, το πραγματικό ερώτημα αφορά στα πρόσωπα. Ποιοι ή ποιες είναι εκείνοι και εκείνες που θα ηγηθούν των Δημοκρατικών και των Ρεπουμπλικανών στις προεδρικές εκλογές του 2028; Εχουν «πάγκο» τα δύο κόμματα ή θα ανακυκλώσουν το πολιτικό κατεστημένο;
Την απάντηση έδωσε με έναν ιδιαίτερο τρόπο ο πολύπειρος Τζορτζ Στεφανόπουλος σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ (Αλέξης Παπαχελάς, Λένα Φλυτζάνη). Σημαντική σημείωση ότι η απάντηση δόθηκε πριν ανοίξουν οι κάλπες, άρα δεν ήταν ακόμα γνωστά ούτε τα αποτελέσματα ούτε οι μεγάλοι νικητές και χαμένοι της αναμέτρησης. Για αυτό και έχει μεγαλύτερη αξία η παρατήρησή του: «Ακόμα και ο Μπιλ Κλίντον δεν ήταν ο Μπιλ Κλίντον μέχρι που νίκησε άλλους στις προκριματικές εκλογές. Ακόμα και ο Μπαράκ Ομπάμα [δεν ήταν ο Ομπάμα] μέχρι να αποδείξει ότι είχε αυτό που απαιτούταν».
Οντως. Ποιος ήξερε το 2004 τον 43χρονο τότε Ομπάμα; Μόνο οι ψηφοφόροι της εκλογικής του περιφέρειας. Οταν όμως εκλέχθηκε στη Γερουσία των ΗΠΑ, εκπροσωπώντας το Ιλινόις, έκανε όλη την Αμερική να ψάχνει ποιος είναι αυτός ο τύπος που κέρδισε με το εντυπωσιακό 70% το φαβορί των Ρεπουμπλικανών Αλαν Κέις. Ηταν η μεγαλύτερη διαφορά νίκης στην ιστορία της Πολιτείας και ο Ομπάμα ήταν ο μόλις τρίτος Αφροαμερικανός γερουσιαστής στην Ιστορία των ΗΠΑ. Κανείς δεν ήξερε τότε ότι σύντομα θα γινόταν και ο πρώτος που θα έφθανε στον Λευκό Οίκο.
«Πιστεύω ότι οι καλύτεροι υποψήφιοι θα προκύψουν μέσα από τις προκριματικές εκλογές, αλλά θα δείτε σίγουρα έναν πολύ ανοιχτό αγώνα στην αρχή. Δέκα, δεκαπέντε, ίσως και είκοσι Δημοκρατικοί θα υποβάλουν υποψηφιότητα για την προεδρία», προφήτευσε ο Τζορτζ Στεφανόπουλος. Αρα, ας μη βιαστούμε να βγάλουμε συμπεράσματα για το μέλλον της Αμερικής.
Για την ώρα, είμαστε στο κατώφλι μιας μεγάλης πολιτικής αλλαγής, η οποία όμως θα χρειαστεί μήνες για να τη δούμε να ξεδιπλώνεται στην πράξη. Αλλωστε, οι νικητές θα αναλάβουν καθήκοντα τον Ιανουάριο, αφήνοντας μέχρι τότε χώρο και χρόνο στα δύο νομοθετικά Σώματα (Βουλή και Γερουσία) να αποφασίζουν με τη σημερινή σύνθεση που έχουν.
