ΤΑ γεγονότα, λοιπόν, αποδεικνύουν πως υπάρχουν εσωτερικές αναταράξεις στην κυβέρνηση. Ας κάνουμε μία γρήγορη επανάληψη σε όσα συνέβησαν τις τελευταίες ημέρες. Για πρώτη φορά στα χρονικά κατατέθηκε μία τροπολογία από ένα υπουργείο -υπ. Αμυνας- και ο υπουργός -Νίκος Δένδιας- που την είχε υπογράψει όχι μόνο δεν την υποστήριξε με ομιλία στο Κοινοβούλιο, αλλά εξέδωσε και ανακοίνωση με αιχμές και αμφίσημη ερμηνεία. Το γεγονός πως, στο τέλος, πήγε στη Βουλή και την ψήφισε δεν «έσβησε» όσα είχαν προηγηθεί.

ΟΠΩΣ ήταν αναμενόμενο, το περιστατικό εκμεταλλεύτηκαν τόσο η αντιπολίτευση όσο και αντιπολιτευόμενα μέσα ενημέρωσης. Ας ρίξουμε μια ματιά σε ορισμένους από τους δεκάδες τίτλους που σχολίασαν το ζήτημα: «ντόμινο αναταράξεων», «ηχηρή απουσία», «εκκωφαντική διαφοροποίηση», «δίχασε την κυβέρνηση», «αντάρτικο», «ρίχνει το γάντι», «πόλεμος φθοράς», «ευθεία αμφισβήτηση», «εύθραυστη ισορροπία».

ΤΟ συγκεκριμένο περιστατικό δεν ήταν το πρώτο. Είχαν προηγηθεί και άλλες, μικρότερου ή μεγαλύτερου μεγέθους, διαφοροποιήσεις και «σιωπές» σε άλλα θέματα. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν θα είναι και το τελευταίο.

ΠΡΟΦΑΝΩΣ και σε οποιαδήποτε κυβέρνηση κάποιοι υπουργοί μπορεί να μη συμφωνούν με όλες τις αποφάσεις και τις πολιτικές που υλοποιούνται. Από αυτό το σημείο, όμως, μέχρι το να παρουσιάζεται ένας υπουργός από μέσα ενημέρωσης ως «αντιπολιτευόμενος» υπάρχει μεγάλη απόσταση.

Η κυβέρνηση βρίσκεται σε μία κρίσιμη καμπή. Η κατάσταση, όμως, «παραμορφώνεται» από όσους την αντιπολιτεύονται. Γιατί ας δούμε την πραγματικότητα. Ποτέ άλλοτε στο παρελθόν μία κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν έχει καταφέρει όχι μόνο να κοντεύει να συμπληρώσει οκτώ χρόνια στην εξουσία, αλλά και να έχει σχεδόν βέβαιη τη νίκη στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, καθώς η αντιπολίτευση είναι κατακερματισμένη και ψάχνει απεγνωσμένα κάποιον να σταθεί απέναντι στην κεντροδεξιά παράταξη. Προφανώς και υπάρχει φθορά από τα, σχεδόν, επτά χρόνια στη διακυβέρνηση. Προφανώς και έχουν γίνει λάθη και αστοχίες. Αλλά, προφανώς, και η κυβέρνηση έχει κάνει και πάρα πολλά σωστά πράγματα, για να προηγείται με νταμπλ σκορ, σε όλες τις δημοσκοπήσεις, από το δεύτερο κόμμα.

Η χώρα και οι πολίτες αντιμετωπίζουν πολλά και σοβαρά προβλήματα, σε έναν πλανήτη που αλλάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα και στον οποίο κυριαρχεί η αβεβαιότητα. Η κοινωνία, λοιπόν, είναι λογικό να αδιαφορεί και να αποδοκιμάζει όταν αντιλαμβάνεται πως κάποιοι, αντί να ασχοληθούν με την επίλυση αυτών των προβλημάτων, προτιμούν να ασχολούνται με ανέξοδες πολιτικολογίες και το πολιτικό τους μέλλον. Ενώ οι ψηφοφόροι της κεντροδεξιάς παράταξης είναι λογικό να απογοητεύονται όταν ένα κυβερνητικό στέλεχος δίνει πάτημα σε κάποιους να του χρεώνουν πως, σχεδόν, υιοθετεί τη ρητορική της «πλατείας» και όσων ετοιμάζονται να… έρθουν ή να… επανέλθουν στο προσκήνιο με μόνο σκοπό την αποσταθεροποίηση στο πολιτικό σκηνικό.

ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ 500 ημέρες από τις εκλογές. Εχει έρθει η ώρα, λοιπόν, να ειπωθούν καθαρές κουβέντες. Δεν χωρούν μισόλογα, υπονοούμενα και προσωπικές στρατηγικές. Τα κυβερνητικά στελέχη οφείλουν να είναι μπροστάρηδες στην υλοποίηση των έργων, δράσεων και πολιτικών της κυβέρνησης. Για να συμβεί αυτό, ικανή και αναγκαία συνθήκη είναι να θέλουν και να μπορούν να το υπηρετήσουν. Γιατί πρέπει να υπάρχει ένας κοινός στόχος. Και ο στόχος δεν μπορεί να είναι άλλος από το να κερδηθεί η μάχη για μία τρίτη αυτοδύναμη θητεία.