Οποιος κι αν το επέλεξε πάντως, διέπραξε γκάφα ολκής. Πόσω μάλλον όταν το συνοδεύει και με μια «Ηθική Επανάσταση». Το δίλημμα παραπέμπει ευθέως στο ότι ο Α. Τσίπρας εκπροσωπεί την εντιμότητα και ο Κ. Μητσοτάκης τη διαφθορά. Και μάλιστα με έναν οικονομικά και μαθηματικά ανορθολογικό τρόπο, η «εντιμότητα Τσίπρα» παράγει και χρήμα προς διανομή. Κάτι σαν φλέβα πετρελαίου που χτύπησε ο Α. Τσίπρας στα αβαθή του Σουνίου.

Πόσο έντιμος όμως είναι ο Α. Τσίπρας; Οσο έντιμος μπορεί να είναι ένας κατά συρροή ψεύτης, ο οποίος έχει εξαπατήσει πολιτικά ουκ ολίγες φορές τον ελληνικό λαό. Ενας ψεύτης εξ ορισμού δεν μπορεί να είναι έντιμος. Και δεν είναι. Το ψέμα είναι δίδυμο αδελφάκι της απάτης. Οπως της απάτης με τα σκισμένα Μνημόνια, με την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, τη σεισάχθεια και το πιο απατηλό δημοψήφισμα στην ιστορία του τόπου. Πόσο έντιμο ήταν το reality για τις τηλεοπτικές άδειες, που κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος στο ΣτΕ και είχε σαν αποτέλεσμα τον πρώτο όχι υπόδικο, αλλά αμετάκλητα καταδικασμένο υπουργό του με 13-0; Πόσο έντιμη ήταν η σκευωρία Novartis που οδήγησε στον δεύτερο αμετάκλητα καταδικασμένο υπουργό του; Πόσο έντιμο ήταν το θέατρο που έπαιξε εκείνο το μοιραίο βράδυ, όταν ήξερε ότι υπήρχαν δεκάδες νεκροί στο Μάτι; Και πόσο έντιμος και ευαίσθητος είναι κάποιος, που λίγες μέρες μετά τη μεγαλύτερη τραγωδία που γνώρισε η χώρα αράζει στο πολυτελές κότερο εφοπλιστή καπνίζοντας κουβανέζικα πούρα; Αφού προηγουμένως ουσιαστικά αποπήρε μια πυρόπληκτη γυναίκα την ώρα που σπίτι της κάπνιζε ακόμα, με το αλησμόνητο «και να σου δώσω 2.000 θα τα φας»;

Πόσο έντιμος ήταν απέναντι στους φτωχούς πολίτες, των οποίων ήταν ο «προστάτης», όταν αρνήθηκε στον Γιούνκερ να φορολογήσει τους εφοπλιστές και επέλεξε να κόψει συντάξεις; Πόσο έντιμος ήταν όταν αύξησε 30 φόρους που τσάκισαν τους μη έχοντες και τη μεσαία τάξη και ο μόνος φόρος που μείωσε ήταν ο φόρος στα… καζίνο, τα οποία ως γνωστόν ανήκουν σε «πένητες» και είναι «ευαγή ιδρύματα». Πόσο έντιμος μπορεί να είναι κάποιος που συναγελαζόταν και συνεργαζόταν με σκοτεινούς τύπους σαν τον Αρτεμίου των offshore και τον Πετσίτη με τις μαύρες σακούλες, οι οποίοι εξαφανίστηκαν; Και πόσο έντιμος και εναντίον της διαφθοράς ήταν, όταν κράτησε παράνομα τη Βουλή ανοικτή για να αλλάξει τους Ποινικούς Κώδικες -κάνοντας μεταξύ άλλων κακουργήματα πλημμελήματα-, από τους οποίους επωφελήθηκαν επιχειρηματίες, κομματικά και πολιτικά στελέχη και όλοι οι βαρυποινίτες, που στελέχωναν τη μαφία της νύχτας;

Ο κατάλογος είναι μακρύς (βοσκοτόπια Καλογρίτσα, σχηματισμός κυβέρνησης-κουρελού για να περάσει η Συμφωνία των Πρεσπών, η εξαγορά από τη ΔΕΗ υπό χρεοκοπία τότε μιας σκοπιανής εταιρείας-κουφάρι με την οποία σχετιζόταν ο Ζάεφ, τα βλήματα στη Σ. Αραβία, ο άγριος καβγάς Καμμένου-Κοτζιά (στο Υπουργικό Συμβούλιο με καταγγελίες για μίζες εκατομμυρίων κ.λπ.).

Ας είναι, καθώς όλα αυτά και πολλά άλλα ήταν αυτά που ουσιαστικά έστειλαν τον Α. Τσίπρα ταπεινωμένο στο σπίτι του, έστω για δύο χρόνια. Πάει πολύ όμως να επιστρέφει πολιτικά κρατώντας τη σημαία της εντιμότητας, ηγούμενος της «Ηθικής Επανάστασης», ψάχνοντας το υποκατάστατο του καταρρακωμένου «ηθικού πλεονεκτήματος». Γιατί άλλο η ηθική κι άλλο η ηθικολογία. Η ηθικολογία υπήρξε ανέκαθεν το καταφύγιο όσων δεν είχαν στέρεο ηθικό υπόβαθρο και υποκρίνονταν τους ηθικούς. Λάθος δίλημμα επέλεξε. Γιατί αναγκαστικά χάνει και όσους -πέραν των δεδομένων φανατικών- ήθελαν να ξεχάσουν τη χειρότερη περίοδο της Μεταπολίτευσης, 2012-2019, τότε που «τα σκυλιά ούρλιαζαν, αλλά το καραβάνι προχωρούσε»…

ΑΙΧΜΗ

ΜΗΝΑ ΜΗΝΑ Η ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ

Το πάγωμα των τιμών έως τον Αύγουστο και μετά η μείωση των τιμών από τον Σεπτέμβριο σε πολλά είδη πρώτης ανάγκης είναι «συμφωνία κυρίων» που επιτεύχθηκε χθες στο Μ. Μαξίμου μεταξύ της κυβέρνησης και του ΣΕΒ, των εταιριών εμπορίας Τροφίμων και των σούπερ μάρκετ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η συζήτηση έγινε σε καλό κλίμα, χωρίς οι κρίκοι της αλυσίδας των τροφίμων να «ξεχάσουν» την κερδοφορία τους. Η μη παράταση του πλαφόν στο περιθώριο κέρδους ήταν αυτό που αποκόμισαν οι επιχειρηματίες. Η κυβέρνηση αποκόμισε τη δέσμευσή τους για μη αύξηση των τιμών μέσα στο καλοκαίρι και μείωσή τους τον Σεπτέμβριο, που οι πολίτες επιστρέφουν από τις διακοπές τους κι έχουν να αντιμετωπίσουν, εκτός των άλλων, και τα σχολικά έξοδα.

Οι «συμφωνίες κυρίων» κρίνονται εν τέλει από το πόσο «κύριοι» είναι οι συνάπτοντες τις συμφωνίες. Γιατί εφόσον τηρηθεί η συμφωνία, θα υπάρξει μια ανακούφιση των καταναλωτών. Η οποία θα έρθει να ενισχυθεί από το πακέτο της ΔΕΘ. Αν καταστρατηγηθεί, προφανώς τον λόγο θα τον έχουν οι εποπτικές αρχές, οι οποίες, όπως κατέστη σαφές και στη σύσκεψη, δεν θα σταματήσουν τους ελέγχους.

Από τη συμφωνία αυτή προκύπτει όμως κι ένα «πολιτικό συμπέρασμα». Η διάθεση των παραγόντων της αγοράς να αναλάβουν μέρος του κόστους ερμηνεύεται και ως στήριξη στην πολιτική σταθερότητα της χώρας. Οπερ έδει δείξαι…

Το μόνο βέβαιο είναι ότι έως ότου υπάρξουν σημάδια σταθεροποίησης της παγκόσμιας οικονομίας και του πληθωρισμού, η μάχη της κυβέρνησης με τον μεγάλο αντίπαλό της, την ακρίβεια, θα πηγαίνει μήνα μήνα…

Η «σκούπα» της Καρυστιανού 

Ούτε έναν μήνα δεν διήρκεσε η ευφορία στην «Ελπίδα». Οι «εκβιασμοί», τα «αρχηγιλίκια» και οι ίντριγκες οδήγησαν τη Μ. Καρυστιανού να πιάσει τη «σκούπα» για να «καθαρίσει» το νεόδμητο σπίτι της «Ελπίδας». Βέβαια προηγήθηκε το κύμα των αποχωρήσεων (Κοκοτσάκης, Παπανικολάου, Ρομπογιαννάκης, Α. Λενακάκη), το οποίο, όπως ακούγεται, θα έχει και συνέχεια, καθώς η γκρίνια για συγκεντρωτικό κόμμα χωρίς δημοκρατία και διάλογο δίνει και παίρνει εντός των γραφείων της Αιόλου 94.

Μετά τις σκληρές ανακοινώσεις της αρχηγού για τις αποχωρήσεις, ανακοινώθηκε χθες και το προσωρινό 9μελές Πολιτικό Συμβούλιο του κόμματος, στο οποίο δεσπόζει το κλασικό δίδυμο Μ. Γρατσία-Θ. Αυγερινός. Ωστόσο τα κακά μαντάτα από τις δημοσκοπήσεις έρχονται να επιδεινώσουν το βαρύ κλίμα που υπάρχει στην «Ελπίδα». «Ανεμομαζώματα…». 

ΑΠΟΡΙΕΣ-1

Πώς τα κατάφερε ο Σ. Φάμελλος να είναι ο μεγάλος χαμένος στη μάχη για τα προικιά του ΣΥΡΙΖΑ; Αδειασμένος απ’ όλους…

ΑΠΟΡΙΕΣ-2

Δεν διανοείται η Μ. Ξενογιαννακοπούλου να υποστηρίξει ψηφοδέλτιο απέναντι στον Τσίπρα. Η «διανόηση» έχει και καρέκλα ή οδηγεί έξω από τη Βουλή;

ΑΠΟΡΙΕΣ-3

Γιατί ο μεγαλομανής στόχος της «νίκης με μία ψήφο» μοιάζει πια εντελώς με το «αποδομημένο γαλακτομπούρεκο» των σύγχρονων σεφ;