Παρά τη γεωστρατηγική της συμμαχία με το Ισραήλ (που είναι εξόφθαλμα ετεροβαρής υπέρ του εβραϊκού κράτους…), η Ελλάδα, τον Μάιο του 2024, ψήφισε στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, μαζί με άλλα 142 κράτη, υπέρ της «ευμενούς εξέτασης» του αιτήματος της Παλαιστίνης να γίνει πλήρες μέλος του Οργανισμού.
Αντί να «κρυφτεί» πίσω από την αποχή, μαζί με άλλα 25 κράτη (μόνο 9 ψήφισαν «όχι», πρωτοστατούντων του Ισραήλ και των ΗΠΑ), η χώρα μας προτίμησε να τιμήσει την προσήλωσή της στο Διεθνές Δίκαιο, το οποίο συνεχώς και αδιαλείπτως επικαλείται στις αντιπαραθέσεις της με την Τουρκία.
Να υπενθυμίσουμε ότι η παλαιστινιακή σημαία μπήκε επίσημα στο κτίριο του ΟΗΕ, στη Νέα Υόρκη, το 2012, όταν απονεμήθηκε στην Παλαιστίνη η ιδιότητα του «κράτους παρατηρητή-μη μέλους».
Τώρα, οι δραματικές εξελίξεις στη Γάζα, σε συνδυασμό με την παράλληλη εκκαθάριση της Δυτικής Οχθης από το παλαιστινιακό στοιχείο -δηλαδή από τα εδάφη που, σύμφωνα με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, μετά το 1967, προορίζονται να φιλοξενήσουν το ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος-, άγουν ολόκληρη την ανθρωπότητα -και ειδικά τη Δύση- ενώπιον των τεράστιων ευθυνών της.
Λίγοι θα βρουν το σθένος να αμφισβητήσουν ότι η γαλλική πρόταση για αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, από ηθική και νομική σκοπιά. Αν, όμως, ο Νετανιάχου αφεθεί να συνεχίσει την πολιτική του με την αμέριστη στήριξη των ΗΠΑ (τόσο ο Μπάιντεν όσο και ο Τραμπ έχουν δηλώσει ότι θα μπορούσαν να δεχθούν ένα παλαιστινιακό κράτος… χωρίς στρατό), σύντομα αυτό το -ήδη αναγνωρισμένο από 148 χώρες- υποκείμενο του Διεθνούς Δικαίου θα βρίσκεται μόνο στο… υπερπέραν, αφού δεν θα διαθέτει ούτε παλαιστινιακό λαό ούτε έδαφος!
Οπως και να έχει, αν η Γαλλία αναγνωρίσει την Παλαιστίνη, τον Σεπτέμβριο, θα είναι η πρώτη από τις χώρες του G7. Στο G20 αρνούνται ακόμη να το κάνουν οκτώ κράτη-μέλη του δυτικού στρατοπέδου: ΗΠΑ, Βρετανία, Γερμανία, Ιαπωνία, Ν. Κορέα, Ιταλία, Αυστραλία και Καναδάς – αν και οι δύο τελευταίες το σκέφτονται.
