Οι ελευθερίες αυτές αφορούν τη θρησκεία (ελεύθερη λατρεία και απαγόρευση καθιέρωσης εθνικής θρησκείας στις ΗΠΑ), την ελευθερία του λόγου και του Τύπου, τις ελεύθερες ειρηνικές συναθροίσεις και το δικαίωμα των πολιτών να στρέφονται νομικά κατά της κυβέρνησης. Πόσες από αυτές ο Τραμπ έχει παραβιάσει ή καταστρατηγήσει, δεν θα το σχολιάσουμε εδώ. Ούτως ή άλλως, η Δημοκρατία στις ΗΠΑ διέρχεται κρίση και, αν κάτι εξακολουθεί να τη διαφοροποιεί ουσιωδώς από τους ανταγωνιστές της, είναι η ελευθερία του λόγου και του Τύπου.

Αναντίρρητα, πρόκειται για ιμπεριαλιστική αυτοκρατορία, αλλά ούτε στην Κίνα ούτε στη Ρωσία η ανεξάρτητη δημοσιογραφική έρευνα θα μπορούσε να ρίξει έναν πρόεδρο, όπως τον Νίξον το 1974. Τούτων δοθέντων, προκαλεί ανατριχίλα η απόπειρα του προέδρου Τραμπ να κατεδαφίσει εν τοις πράγμασι την Πρώτη Τροπολογία, μιμούμενος αδέξια τον φίλο του Ερντογάν. Ο οποίος όχι μόνο δεν δεσμεύεται από κανένα συνταγματικό κώλυμα, αλλά φυλακίζει δημοσιογράφους, κλείνει λογαριασμούς, ιστοσελίδες και εφημερίδες με ένα sur mesure νομικό οπλοστάσιο.

Οι απεσταλμένοι των «New York Times» στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ δεν πίστευαν στα μάτια τους όταν χτύπησαν την πόρτα τους δικαστικοί επιμελητές και τους επέδωσαν κλήση να καταθέσουν σε σώμα ενόρκων, μεθαύριο, στο Μανχάταν, για πιθανή τέλεση εγκλημάτων! Στον πρόεδρο δεν άρεσε το ρεπορτάζ ότι το νέο του Air Force One (δώρο των Καταριανών) δεν θεωρήθηκε ασφαλές από τη Μυστική Υπηρεσία, που ανάγκασε τον πρόεδρο να επιστρέψει από την Τουρκία με άλλο αεροσκάφος. «Αυτή η πρωτάκουστη ενέργεια συνιστά απόπειρα εκφοβισμού των δημοσιογράφων ώστε να μην κάνουν τη δουλειά τους και να μη μαθαίνει ο κόσμος τί γίνεται στη χώρα του», κατήγγειλε ο νομικός σύμβουλος των «New York Times».