«Εχω πάρει ουσίες, αυτό έλειπε να μην είχα», είπε σαν να θεωρεί απαραίτητη τη δοκιμή. «Εχω πάρει ecstasy μία φορά και ήταν μία καταπληκτική εμπειρία, μέχρι τη μεθεπόμενη μέρα. Είχα μια ημικρανία απίστευτη, δεν ξέρω τι μου είχαν δώσει, ήταν στο Σίδνεϊ στο Mardi Gras και θυμάμαι ότι ήταν πολύ σπουδαία στιγμή, το 1989. Θυμάμαι να χορεύω 15-16 ώρες σαν να μην τρέχει τίποτα, αλλά υπέφερα μια εβδομάδα μετά και δεν ξαναπήρα». Δηλαδή, αν δεν είχε ημικρανία θα παρέμενε μια καταπληκτική εμπειρία; «Οταν οι γονείς λένε στα παιδιά μην κάνεις κάτι, θα το κάνουν. Δεν με πειράζει να πειραματιστεί, με πειράζει η εξάρτηση». Και πώς ξέρει ο κ. Βαρουφάκης αν για κάποια παιδιά το πείραμα δεν εξελιχθεί σε εξάρτηση;

Διαμαρτύρεται, λοιπόν, τώρα τόσο ο ίδιος όσο και το ΜέΡΑ25 επειδή προκλήθηκαν αντιδράσεις και κυρίως επειδή η Εισαγγελία άσκησε έρευνα για το αν προκύπτουν ποινικά αδικήματα. Θεωρεί ότι τον δαιμονοποιούν επειδή μίλησε με ειλικρίνεια και πως αποτελεί υποκρισία «την ώρα που τα ναρκωτικά κάνουν θραύση και η Αστυνομία συλλαμβάνει και φυλακίζει τα παιδιά των λαϊκών τάξεων για μικροποσότητες αφήνοντας να διακινείται η ακριβή κοκαΐνη χωρίς κανέναν περιορισμό στην καλή κοινωνία».

Προφανώς υπονοεί πως πρέπει να υπάρχει ταξικό ακαταδίωκτο: φτωχός-έξω, πλούσιος-μέσα. Πάντως η δική του, ακριβή όπως είπε ο ίδιος, ανάμνηση, παραπέμπει στην καλή κοινωνία που περιγράφει. «Είχαν ένα μεγάλο gig (σ.σ. συναυλία) που γινόταν στο τέλος της παρέλασης, στο οποίο έμπαινες μέσα -έδινες ένα πολύ μεγάλο ποσό για την εποχή- και δεν ήξερες τι σόου θα σου δείξουν. Ηταν η Κάιλι Μινόγκ και μέσα εκεί είπα και εγώ “ας το δοκιμάσω”».

Ας αφήσουμε όμως την αρχαία ιστορία. Το θέμα δεν είναι τι έκανε πριν από 36 χρόνια, ούτε ασφαλώς ότι μας γυρίζει στα χρόνια του ’50 η εισαγγελική έρευνα. Το θέμα είναι πως λέει αυτό που λέει το 2026 ο κ. Βαρουφάκης. Θα μπορούσε να απαντήσει με απόλυτη ειλικρίνεια κάπως έτσι: «Ναι, πήρα ecstasy μια φορά και δεν ξαναπήρα ποτέ. Ημουν τυχερός που δεν έπαθα τίποτα, για αυτό θα συμβούλευα τους νέους ανθρώπους να μην το επιχειρήσουν». Διότι, πολύ απλά, δεν έχουν όλα τα παιδιά τις ίδιες πνευματικές αντοχές, ούτε την ίδια δύναμη. Διότι δεν ξέρεις σε τι περιβάλλον μεγαλώνουν, ποια είναι τα εφόδια και τα προβλήματά τους, αν έχουν τα σωστά ακούσματα και στο τέλος τέλος, όταν μας ακούνε έφηβοι πρέπει να προσέχουμε διπλά.

«Ειδικά για τους εφήβους και τους νέους, στους οποίους η ανάπτυξη του μετωπιαίου φλοιού βρίσκεται ακόμη σε πλήρη εξέλιξη, οφείλουμε να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί», όπως επισημαίνει με τη δική του ειλικρίνεια, αλλά κυρίως με τη γνώση του, ο Εθνικός Συντονιστής για την Αντιμετώπιση των Εξαρτήσεων στην Ελλάδα, Αθανάσιος Θεοχάρης.