Θεωρητικά σήμερα είναι μεγάλη ημέρα για το ελληνικό ποδόσφαιρο που έχει φτάσει στο χείλος του γκρεμού και τόσο από το εσωτερικό όσο και από το εξωτερικό ονειρεύονται να του δώσουν μία σπρωξιά και να το γκρεμοτσακίσουν.
Γράφει ο Μιχάλης Μαρδάς*
Στο δ.σ. της super league καλούνται οι ΠΑΕ να υποταχθούν και να υπογράψουν το σκληρό μνημόνιο που τους έχει βάλει στο τραπέζι ο υφυπουργός αθλητισμού Γιώργος Βασιλειάδης με τις ευλογίες της FIFA και της UEFA. Μνημόνιο που έχει σκληρούς όρους που έρχονται να προστεθούν στον ήδη σκληρό νόμο που υφίσταται αλλά ποτέ δεν εφαρμόζεται.
Απο την στιγμή τη εισβολής του οπλοφόρου Σαββίδη στον αγωνιστικό χώρο της Τούμπας μέχρι σήμερα έχουν ειπωθεί και έχουν γίνει πολλά αλλά είναι πραγματικά ενδιαφέρον να κάνετε μία βόλτα στα social media για να εισπράξεται το κοινό αίσθημα.
Αν το κάνετε εύκολα θα αντιληφθείτε το πρόβλημα. Η Ελλάδα ίσως είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που ένα σημαντικό μέρος των οπαδών δεν υποστηρίζουν τις ομάδες τους αλλά παθιάζονται με τον εκάστοτε πρόεδρο.
Αρχίζουν να τσακώνονται στα κανονικά και ηλεκτρονικά καφενεία όχι για το αν έχουν καλύτερη ή χειρότερη ομάδα, αλλά για το πόσο ισχυρός είναι ο πρόεδρός τους, πόσα λεφτά έχει, πόσο μεγάλες επιχειρήσεις διαθέτει και αν είναι φίλος ή όχι της κυβέρνησης.
Αυτή η μερίδα των οπαδών-ακόλουθων των προέδρων είναι μάλιστα και η πλειοψηφία που στην εποχή μας πηγαίνει στα γήπεδα καθώς οι υπόλοιποι που υπάρχουν μπορεί να είναι περισσότεροι αλλά δεν έχουν διάθεση να ασχοληθούν με αποτέλεσμα να πνίγεται η φωνή τους και να παραμένουν μακριά από όλη αυτή την συζήτηση.
Η τακτική της δημιουργίας στρατού κάτω από κόκκινα, πράσινα, κίτρινα και ασπρόμαυρα λάβαρα δεν είναι τωρινή αλλά τα τελευταία χρόνια οι πρόεδροι δεν κάνουν πολύ μεγάλη προσπάθεια για να τους δημιουργήσουν. Αντίθετα, εύκολα βρίσκονται αυτοί που θα μπουν μπροστά στην… μάχη και θα προτάξουν τα στήθη τους για τον ηγέτη και όχι για την ομάδα.
Με λίγα λόγια οι οπαδοί των προέδρων έχουν βγάλει από το κάδρο τους οπαδούς των ομάδων και αυτό μπορεί να εξηγήσει πολύ εύκολα το γιατί έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο!
ΥΓ. Από τα παραπάνω δυστυχώς δεν μπορούμε να εξαιρέσουμε και αρκετούς από όσους λένε ότι είναι δημοσιογράφοι αλλά σίγουρα κάνουν εντελώς διαφορετική δουλειά. Το τελευταίο πράγμα που τους ενδιαφέρει είναι η κάλυψη του ρεπορτάζ που τους έχει ανατεθεί. Αντίθετα με ορμή και πάθος γράφουν, μιλάνε και ενεργούν ως γραφεία Τύπου των προέδρων των ΠΑΕ.
*Ο Μιxάλης Μαρδάς είναι αρχισυντάκτης του EleftherosTypos.gr
[dynamic-sidebar id=”post-area-diabaste”]
