Στασιμότητα στα ποσοστά παιδικού εμβολιασμού παγκοσμίως

Από το 1980 ως το 2023 η εμβολιαστική κάλυψη διπλασιάστηκε σε παγκόσμιο επίπεδο κατά ασθενειών, όπως η διφθερίτιδα, ο τέτανος, ο κοκκύτης, η ιλαρά, η πολιομυελίτιδα και η φυματίωση. Επιπλέον, υπήρξε παγκόσμια μείωση κατά 75% στον αριθμό των παιδιών που δεν είχαν λάβει ποτέ ένα τακτικό εμβόλιο παιδικής ηλικίας (επίσης γνωστά ως «παιδιά με μηδενική δόση»), από 58,8 εκατομμύρια το 1980 σε 14,7 εκατομμύρια το 2019 πριν από την πανδημία COVID-19.

Ωστόσο, από το 2010, η πρόοδος έχει σταματήσει ή αντιστραφεί σε πολλές χώρες, με τον εμβολιασμό κατά της ιλαράς να μειώνεται σε 100 από τις 204 χώρες μεταξύ 2010 και 2019, ενώ την ίδια περίοδο 21 από τις 36 χώρες υψηλού εισοδήματος, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, παρουσίασαν μειώσεις στην κάλυψη για τουλάχιστον μία δόση εμβολίου κατά της διφθερίτιδας, του τετάνου, του κοκκύτη, της ιλαράς, της πολιομυελίτιδας ή της φυματίωσης.

Η πανδημία COVID-19 επιδείνωσε περαιτέρω τις προκλήσεις όσον αφορά στην κάλυψη των παιδικών εμβολιασμών. Το 2023 υπήρχαν περίπου 15,7 εκατομμύρια παιδιά, τα οποία δεν είχαν λάβει καμία δόση του εμβολίου διφθερίτιδας, τετάνου και κοκκύτη κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής τους, με περισσότερα από τα μισά να ζουν σε μόλις οκτώ χώρες, κυρίως στην υποσαχάρια Αφρική (53%) και τη νότια Ασία (13%).

Οι συγγραφείς τονίζουν ότι οι παγκόσμιοι στόχοι ανοσοποίησης για το 2030 δεν θα επιτευχθούν χωρίς στοχευμένες, δίκαιες στρατηγικές εμβολιασμού, παράλληλα με την ενίσχυση της πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης και τις προσπάθειες για την αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης και της διστακτικότητας για τα εμβόλια.