Οι μακροπρόθεσμες επιπλοκές του σακχαρώδους διαβήτη, ανεξαρτήτως αιτίου, εμφανίζονται ως αποτέλεσμα της επίμονης υπεργλυκαιμίας. Η πλειοψηφία των επιπλοκών πηγάζει από τις αγγειακές βλάβες, οι οποίες αυξάνονται όσο ο διαβήτης αποκτά χρόνιο χαρακτήρα.
Το τελικό αποτέλεσμα είναι επιταχυνόμενη αθηροσκλήρωση των μεγάλων αγγείων, που οδηγεί σε αυξημένη πιθανότητα καρδιακής νόσου και εγκεφαλικού επεισοδίου. Επιπλέον, η στένωση των μικρών αγγείων που παρατηρείται (μικροαγγειοπάθεια), οδηγεί σε μειωμένη αιμάτωση ιστών όπως το δέρμα, ο αμφιβληστροειδής και οι νεφροί.
Απ’ το κεφάλι προς τα άκρα
Αν παραθέσει κανείς τις επιπλοκές, ξεκινώντας από το κεφάλι προς τα άκρα, αυτές περιλαμβάνουν:
- εγκεφαλικό,
- τύφλωση,
- νευροπάθεια,
- παραισθησίες,
- παράλυση στομάχου και ουροδόχου κύστης,
- μεσεντέρια ισχιαιμία και έμφρακτο του εντέρου,
- έμφραγμα του μυοκαρδίου,
- νεφροπάθεια,
- αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις,
- κακή επούλωση τραυμάτων,
- σεξουαλική δυσλειτουργία,
- γάγγραινα των άκρων,
- οστεομυελίτιδα,
- ακρωτηριασμό των άκρων.
Και οι επιπλοκές δεν έχουν τέλος…
Στις μεταβολικές επιπλοκές του διαβήτη συγκαταλέγονται: η κετοξέωση (επείγουσα και επικίνδυνη ιατρική κατάσταση), η μη κετονική υπεργλυκαιμία, η γαλακτική οξέωση, η υπογλυκαιμία, η τροποποίηση του λιπιδικού προφίλ (υπερτριγλυκεριδαιμία, αύξηση χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνών -LDL και μείωση υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνών -HDL).
Διαβάστε Επίσης
Αντιμετώπιση του σακχαρώδους διαβήτη
Η θεραπεία του σακχαρώδους διαβήτη εξαρτάται από το υποκείμενο αίτιο. Στους διαβητικούς ασθενείς τύπου 1 απαιτείται η χορήγηση ινσουλίνης. Αντίθετα, η πρώτη γραμμή θεραπείας του διαβήτη τύπου 2 αφορά τον έλεγχο της πρόσληψης των υδατανθράκων, καθώς και του σωματικού βάρους με διατροφή και άσκηση.
Ο γλυκαιμικός έλεγχος περιλαμβάνει την αντικατάσταση σύνθετων υδατανθράκων με απλούς, την αύξηση των προσλαμβανόμενων φυτικών ινών και τον περιορισμό της πρόσληψης ενέργειας, όταν είναι απαραίτητο.
Σχολαστικός έλεγχος όλων των συστημάτων
Η θεραπεία προϋποθέτει την κατανόηση της παθοφυσιολογίας της νόσου και τη λήψη επιπρόσθετων μέτρων για την προστασία της καρδιάς και των νεφρών (αντιυπερτασική αγωγή, υπολιπιδαιμική αγωγή), τακτικούς ελέγχους οφθαλμικής και νεφρικής λειτουργίας, καθώς και σχολαστική φροντίδα των άκρων για την αποφυγή δημιουργίας διαβητικών ελκών.
Η εκπαίδευση των ασθενών είναι ζωτικής σημασίας, καθώς υπό την καθοδήγηση επαγγελματιών Υγείας, τα άτομα είναι υπεύθυνα για την καθημερινή διαχείριση της νόσου. Οι στόχοι της θεραπείας είναι διττοί και αφορούν τόσο την ανακούφιση των συμπτωμάτων όσο και την πρόληψη των οξειών μεταβολικών επιπλοκών, αλλά και των μακροχρόνιων επιπλοκών του διαβήτη.
*Από το ένθετο Διαβήτης που κυκλοφορεί με τον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής
Ειδήσεις Σήμερα
Survivor spoiler: Ποια ομάδα χάνει τη δεύτερη ασυλία;
