Πριν εμφανιστούν οι οροί προσώπου, οι μάσκες σε φακελάκια, τα λάδια μαλλιών και οι κρέμες με ατελείωτες λίστες συστατικών, η περιποίηση ήταν πολύ πιο απλή. Συχνά, μάλιστα, ό,τι χρειαζόταν μια γυναίκα για την ομορφιά της βρισκόταν ήδη μέσα στην κουζίνα.
Λίγο ελαιόλαδο στα μαλλιά, μέλι στο πρόσωπο, γιαούρτι σαν δροσερή μάσκα, αμυγδαλέλαιο στα χέρια και βότανα για κομπρέσες ή για το τελευταίο ξέβγαλμα των μαλλιών. Οι συνταγές άλλαζαν από σπίτι σε σπίτι, αλλά η φιλοσοφία ήταν κοινή: λίγα υλικά, απλές κινήσεις και ό,τι πρόσφεραν η φύση και η εποχή.
Ελαιόλαδο: Το καλλυντικό που υπήρχε σε κάθε σπίτι
Για τις γυναίκες προηγούμενων γενεών, το ελαιόλαδο δεν ήταν μόνο βασικό συστατικό του φαγητού. Ηταν από τα πιο εύκολα διαθέσιμα μέσα περιποίησης.
Το χρησιμοποιούσαν στα χέρια που είχαν ταλαιπωρηθεί από τις δουλειές του σπιτιού, στις φτέρνες, στους αγκώνες και πολύ συχνά στα μαλλιά πριν από το λούσιμο. Το λάδι δημιουργεί ένα λιπαρό προστατευτικό στρώμα και μπορεί να μειώσει την αίσθηση ξηρότητας, ιδιαίτερα σε περιοχές του σώματος που είναι τραχιές. Στα μαλλιά, μια πολύ μικρή ποσότητα πριν από το λούσιμο μπορεί να λειτουργήσει σαν απλή προ-περιποίηση για ξηρές άκρες.
Στο πρόσωπο, όμως, χρειάζεται περισσότερη προσοχή. Το καθαρό ελαιόλαδο δεν ταιριάζει σε όλους τους τύπους δέρματος και σε ορισμένους ανθρώπους μπορεί να είναι βαρύ ή ερεθιστικό. Μια κρέμα που περιέχει συστατικά προερχόμενα από το ελαιόλαδο έχει σχεδιαστεί ώστε να συμπεριφέρεται διαφορετικά από το να απλώσουμε απευθείας λάδι από το μπουκάλι της κουζίνας.
Βρόμη: Η πιο ήπια επιλογή
Η βρόμη μπορεί να φαίνεται περισσότερο κατάλληλη για το πρωινό παρά για το μπάνιο, όμως έχει μακρά ιστορία στη φροντίδα του ξηρού και ευαίσθητου δέρματος.
Παλαιότερα χρησιμοποιούσαν ψιλοαλεσμένη βρόμη μέσα στο νερό του μπάνιου ή ως απλή πάστα με λίγο νερό. Η απαλή υφή της και τα φυσικά συστατικά της μπορούν να προσφέρουν μια αίσθηση καταπράυνσης όταν το δέρμα είναι ξηρό ή «τραβάει».
Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα η κολλοειδής βρόμη συναντάται σε αρκετά προϊόντα για ευαίσθητες επιδερμίδες.
Μέλι: Το γλυκό μυστικό της περιποίησης
Το μέλι ήταν από τα πιο αγαπημένα υλικά στις παλιές συνταγές ομορφιάς.
Η ιδιαίτερη σύστασή του βοηθά το δέρμα να διατηρεί την αίσθηση υγρασίας και απαλότητας, γι’ αυτό και μετά τη χρήση του η επιδερμίδα συχνά δείχνει πιο περιποιημένη και λεία. Δεν είναι τυχαίο ότι το μέλι εξακολουθεί μέχρι σήμερα να αποτελεί αγαπημένο συστατικό σε κρέμες, μάσκες και προϊόντα σώματος.
Οι παλαιότερες γυναίκες το χρησιμοποιούσαν ιδιαίτερα όταν το δέρμα ήταν ξηρό ή ταλαιπωρημένο, συχνά αναμιγνύοντας μια μικρή ποσότητα με γιαούρτι για μια πιο δροσερή μάσκα ή με λίγη βρόμη για πιο πλούσια υφή.
Ενα απλό υλικό, που συμβολίζει ίσως καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο τη φιλοσοφία εκείνης της εποχής: λίγα συστατικά, απλές κινήσεις και φροντίδα με ό,τι υπήρχε ήδη μέσα στο σπίτι.
Γιαούρτι: Η δροσερή μάσκα από το ψυγείο
Η μάσκα με γιαούρτι είναι ίσως μία από τις πιο γνωστές συνταγές ομορφιάς που πέρασαν από γενιά σε γενιά. Αλλοτε χρησιμοποιείτο μόνο του και άλλοτε μαζί με λίγο μέλι, ιδιαίτερα όταν το δέρμα έδειχνε θαμπό, ξηρό ή κουρασμένο.
Το γιαούρτι έχει πλούσια, κρεμώδη υφή και αφήνει στο δέρμα μια ευχάριστη αίσθηση δροσιάς και απαλότητας. Περιέχει, επίσης, φυσικά γαλακτικό οξύ, ένα συστατικό που γνωρίζουμε σήμερα πολύ καλά και από τον χώρο της περιποίησης της επιδερμίδας. Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο που οι γυναίκες το χρησιμοποιούσαν ως μια απλή μάσκα προσώπου, ιδιαίτερα τις ζεστές ημέρες ή έπειτα από έκθεση στον ήλιο, όταν αναζητούσαν κάτι δροσερό και καταπραϋντικό.
Μια απλή παραδοσιακή χρήση ήταν μια λεπτή στρώση γιαουρτιού για λίγα λεπτά στο πρόσωπο και στη συνέχεια ξέβγαλμα με χλιαρό νερό. Για ένα πιο «πλούσιο» αποτέλεσμα, συχνά προσέθεταν και λίγο μέλι.
Οπως με κάθε υλικό που χρησιμοποιούμε στο πρόσωπο, το σημαντικό είναι να επιλέγουμε κάτι απλό, χωρίς αρώματα ή πρόσθετα, και να αποφεύγουμε τη χρήση του αν το δέρμα είναι ήδη ερεθισμένο.
Αμυγδαλέλαιο: Το λάδι της απαλότητας
Το αμυγδαλέλαιο ήταν από τα πιο αγαπημένα λάδια προσωπικής φροντίδας μιας άλλης εποχής.
Λίγες σταγόνες στα χέρια, γύρω από τα νύχια, στους αγκώνες ή στις φτέρνες ήταν ένας εύκολος τρόπος να μαλακώσει το ξηρό δέρμα. Χρησιμοποιείτο, επίσης, στα μαλλιά, κυρίως στις άκρες, για περισσότερη λάμψη και απαλότητα.
Η λεπτή και ευχάριστη υφή του το έκανε πιο εύχρηστο από άλλα φυτικά έλαια και γι’ αυτό παρέμεινε για δεκαετίες βασικό προϊόν στο μπάνιο πολλών γυναικών. Ενας από τους πιο απλούς τρόπους χρήσης του παραμένει και σήμερα ιδιαίτερα ευχάριστος: λίγες σταγόνες πάνω σε ελαφρώς νωπό δέρμα μετά το μπάνιο. Με αυτόν τον τρόπο το δέρμα διατηρεί καλύτερα την αίσθηση απαλότητας, χωρίς να χρειάζεται μεγάλη ποσότητα.
Το αμυγδαλέλαιο μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί για ένα σύντομο μασάζ στα χέρια και τα πετσάκια των νυχιών ή στις ξηρές άκρες των μαλλιών πριν από το λούσιμο.
Φυσικά, άνθρωποι με αλλεργία στο αμύγδαλο ή στους ξηρούς καρπούς χρειάζεται να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί.
Ελαιόλαδο, μέλι και βότανα: Οι παλιές μάσκες ομορφιάς
Οι παλιές συνταγές σπάνια είχαν πολλά συστατικά.
Λίγο μέλι με γιαούρτι. Ελαιόλαδο στις άκρες των μαλλιών. Βρόμη με νερό για μια απαλή πάστα. Αμυγδαλέλαιο στα χέρια και τα νύχια.
Αυτή ακριβώς η απλότητα ήταν και η γοητεία τους.
Δεν υπήρχαν συγκεκριμένα «δέκα βήματα» περιποίησης. Οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν αυτό που είχαν διαθέσιμο και προσαρμόζονταν στις ανάγκες της στιγμής. Αν το δέρμα ήταν ξηρό, έβαζαν λίγο λάδι. Αν ήθελαν κάτι δροσερό, χρησιμοποιούσαν γιαούρτι. Αν τα χέρια είχαν ταλαιπωρηθεί, τα άλειφαν το βράδυ με ένα φυτικό έλαιο.
Πολλά από αυτά τα υλικά εξακολουθούν να αποτελούν βασικά συστατικά προϊόντων ομορφιάς μέχρι σήμερα, κάτι που δείχνει ότι η παραδοσιακή περιποίηση δεν ήταν πάντα τόσο «απλοϊκή» όσο ίσως νομίζουμε.
Απλώς οι γυναίκες παλαιότερα χρησιμοποιούσαν ό,τι πρόσφερε η φύση στην πιο άμεση μορφή του.
Η ομορφιά της απλότητας
Οι γυναίκες προηγούμενων γενεών δεν είχαν ένα προϊόν για κάθε εκατοστό του προσώπου και του σώματος. Είχαν, όμως, μικρές συνήθειες.
Πρόσεχαν τα χέρια τους όταν ξεραίνονταν. Εβαζαν λάδι στα μαλλιά όταν έχαναν τη λάμψη τους. Εκαναν μια μάσκα όταν ήθελαν να νιώσουν το δέρμα τους πιο απαλό. Εφτιαχναν ένα αφέψημα, γέμιζαν την μπανιέρα και αφιέρωναν λίγο χρόνο στον εαυτό τους.
Αυτό ίσως είναι και το πραγματικό μυστικό ομορφιάς της γιαγιάς.
Οχι η αναζήτηση ενός «θαυματουργού» συστατικού, αλλά η σταθερή, απλή φροντίδα.
Σήμερα γνωρίζουμε περισσότερα, έχουμε περισσότερες επιλογές και μπορούμε να συνδυάζουμε το καλύτερο από δύο κόσμους: την απλότητα και τα όμορφα τελετουργικά του παρελθόντος με τα προϊόντα που ταιριάζουν στις ανάγκες της δικής μας επιδερμίδας.
Γιατί, τελικά, είτε πρόκειται για λίγες σταγόνες αμυγδαλέλαιο είτε για την αγαπημένη μας κρέμα, η φιλοσοφία παραμένει η ίδια: λίγος χρόνος, λίγη φροντίδα και η απόλαυση του να περιποιούμαστε τον εαυτό μας.
