Πάνος Αμυράς

Και γιατί μόνο 500.000 νέες θέσεις εργασίας τα επόμενα τέσσερα χρόνια; Γιατί η εξαγγελία του Τσίπρα να μην είναι ότι θα εξαφανίσει την ανεργία; Μήπως δίνει λογαριασμό σε κανέναν; Η εκδήλωση για το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ στο Μέγαρο Μουσικής εξελίχθηκε σε μία παράτα, στην οποία κυριάρχησαν η φλυαρία και οι υποσχέσεις.

Οι αγορές είναι ένας προεξοφλητικός μηχανισμός. Δεν πέφτουν πάντα μέσα αλλά η πορεία τους εξαρτάται από τις ευρύτερες πολιτικές και οικονομικές συνθήκες.

Τα όσα σημειώθηκαν την τελευταία εβδομάδα πριν από τη διάλυση της Βουλής δεν ήταν τίποτε άλλο από τη μικρογραφία της περιόδου ΣΥΡΙΖΑ.

Στο Μαξίμου πρέπει να είναι τρομοκρατημένοι εν όψει της κάλπης της 7ης Ιουλίου και κάνουν το ένα λάθος μετά το άλλο.

Μία ημέρα μετά τη συνέντευξη του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας στον ΑΝΤ1, ο πρωθυπουργός θέλησε να δώσει την τηλεοπτική του απάντηση μέσω της ΕΡΤ.

Από τον Απρίλιο του 2016, όταν ο Αλέξης Τσίπρας ασπάσθηκε δημοσίως τη «θεωρία του ελατηρίου» για την οικονομία, έχουν περάσει πάνω από τρία χρόνια και η Ελλάδα έχει χάσει όλους τους αναπτυξιακούς στόχους.

Ο Αλέξης Τσίπρας με τις παροχές που έδωσε λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές μπορεί να μην απέφυγε την εκλογική συντριβή αλλά ο ίδιος αισθάνεται κερδισμένος καθώς ναρκοθετεί το πεδίο της οικονομίας για την επόμενη κυβέρνηση.

Στις αρχές του έτους ο Πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης είχε προχωρήσει σε μία δήλωση που είχε προκαλέσει εντύπωση.

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών λειτουργεί καταλυτικά για τις εξελίξεις στο πολιτικό σύστημα της χώρας. Αν και απομένουν 5 εβδομάδες μέχρι τις εθνικές εκλογές, η κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας μοιάζει δεδομένη.

Το πάρτι που έχει στηθεί μετεκλογικά στις αγορές ευνοεί πολλαπλώς την οικονομία. Οι επενδυτές προεξοφλούν νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις εθνικές εκλογές και σπεύδουν να τοποθετηθούν μαζικά αγοράζοντας μετοχές και ομόλογα.

«Δεν χάνω τις εκλογές από τον Μητσοτάκη ούτε μία στο εκατομμύριο». Αυτό δήλωνε σε συνέντευξή του ο Τσίπρας, και από το βράδυ της Κυριακής προσπαθεί να συνέλθει με το αποτέλεσμα της ευρωκάλπης.

Τελικά ο λαός φταίει για την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές! Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα που προκύπτει από τις περισσότερες τοποθετήσεις κυβερνητικών και κομματικών στελεχών. Εως σήμερα δεν έχει βρεθεί ούτε ένας από το στρατόπεδο του ΣΥΡΙΖΑ που να έχει πει καθαρά «κάναμε λάθος».

Τελικά τι έφταιξε για την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις κάλπες της Κυριακής;

Μπορεί στην Κουμουνδούρου ακόμη να αναρωτιούνται για τα αίτια της ήττας του ΣΥΡΙΖΑ αλλά οι πολίτες είχαν βγάλει την ετυμηγορία τους για την κυβέρνηση εδώ και καιρό.

Η σαρωτική νίκη της Νέας Δημοκρατίας, ύστερα από 7 χρόνια εκλογικής κυριαρχίας του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελεί προσωπική δικαίωση των προσπαθειών του προέδρου της Κυριάκου Μητσοτάκη αλλά και νίκη της «γαλάζιας» βάσης, που έμεινε πιστή στις αξίες της παράταξης.

Ο λαός μπορεί να ξεγελιέται ορισμένες φορές αλλά δεν είναι κουτός. Η επικοινωνιακή μηχανή του Μαξίμου έχει βαλθεί να τα βάλει με την πραγματικότητα εμφανίζοντας στους πολίτες τις αποτυχίες της κυβέρνησης ως θριάμβους, την αταξία ως κανονικότητα και τις πολιτικές λιτότητες ως παροχές.

Οταν ο Κυριάκος είχε πρωτοεκλεγεί στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, είχε θέσει ως βασικό στόχο να πείσει με συγκεκριμένες προτάσεις τους οικονομικά ασθενέστερους. «Θέλω οι άνθρωποι του μόχθου που δεν μας ψήφισαν το 2015 να ξαναδούν τη Ν.Δ.», είχε πει σε ανύποπτο χρόνο.

Τον Σεπτέμβριο του 2003 ο τότε πρωθυπουργός, Κώστας Σημίτης, παρουσίασε στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης την αποκαλούμενη «Χάρτα Σύγκλισης» με υποσχέσεις για εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας, μείωση φορολογίας και αυξήσεις μισθών και συντάξεων.

Ο Αλέξης Τσίπρας στη συνέντευξη που έδωσε χθες το πρωί στον ΑΝΤ1 και στον Γιώργο Παπαδάκη ανέβασε τους τόνους κριτικής του αλλά όχι προς τον βασικό του πολιτικό αντίπαλο, τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Το τελευταίο πράγμα που απασχολεί τους πολίτες είναι το ποιος πολιτικός θα χάσει τον ύπνο του το βράδυ της Κυριακής, όπως είπε σε μία προσπάθεια να τονώσει το ηθικό των Συριζαίων ο Αλέξης Τσίπρας στον Βασίλη Σκουρή και στο ραδιόφωνο του News 24/7.

Από μια κυβέρνηση που δεν είχε πρόβλημα να εγκαινιάσει το Μετρό Θεσσαλονίκης δύο φορές, την πρώτη με ένα μουσαμά που είχε τον ρόλο εικονικού εκδοτηρίου και τη δεύτερη με ένα ακίνητο βαγόνι χωρίς σταθμό, δεν θα περίμενε κάποιος να αντιμετωπίσει με ειλικρίνεια το ζήτημα των συντάξεων.