Άννα Παναγιωταρέα

Η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου περίμενε ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα δήλωνε πως την… αποπλήρωση του χρέους την αναλαμβάνει το κρατικό ταμείο των ΗΠΑ και επιδόθηκαν σε τόσες χαρούλες; Αλλά ο άνθρωπος είναι σοβαρός και ως σοβαρός κλείνει την οκτάχρονη θητεία του στον Λευκό Οίκο. Διαβάζοντας προσεκτικά τις δηλώσεις του, αντιλαμβάνεσαι ότι εκτός από λόγια παρότρυνσης, […]

Ο Αλέξης περιμένει τον Ομπάμα ως μάννα εξ ουρανού. Βέβαια του τα χάλασε η εκλογή Τραμπ. Πίστευε ότι ο πρόεδρος θα ήταν η καλύτερη γέφυρα προς την Κλίντον. Ασχετο που ο Μπιλ είχε ανοίξει το στόμα του μετά την περίφημη «συνέντευξη» και στοιχημάτιζε ότι όποιος επενδυτής βρισκόταν στην αίθουσα κι είχε ακούσει τον Τσίπρα, θα […]

Αύριο «φορείς» καλούν «συνδικάτα, συλλόγους αυτοαπασχολουμένων, φοιτητικούς συλλόγους, συλλόγους γυναικών και άλλους φορείς σε συλλαλητήρια».

Στις 4 Νοεμβρίου 2008 ο Μπαράκ Χουσεΐν Ομπάμα εξελέγη πρόεδρος των ΗΠΑ. Ηταν η πρώτη φορά που σχόλια για Αμερικανό πρόεδρο ήταν τόσο διθυραμβικά στα ΜΜΕ, από τα κόμματα, από την κοινωνία. Κυκλοφορούσαν και T-shirt με το πρόσωπό του. Σε κάποιο συρτάρι μου βρίσκεται ένα καταχωνιασμένο. Τώρα, γιατί εμείς -αυθαίρετα- πιστεύαμε ότι ο Ομπάμα θα […]

«Ελα, έλα… πάμε στη Βενεζουέλα». Σαν να ακούω κάτι από Απόκριες των παιδικών μας χρόνων. Ηχεί ως κάτι το εξωτικόν, συν Απόκριες, συν ρίμα: «Ελα – Βενεζουέλα». Τέλειο για ανέφελες εποχές…

Τραμπ ψήφισε η Αμερική. Βοήθησε και το FBI που λίγες μέρες πριν από τις εκλογές δημοσιοποίησε ότι έπρεπε να εξεταστούν κάποιες χιλιάδες e-mail της Κλίντον. Αλλά η παγκόσμια εντύπωση παραμένει: Η Αμερική είχε να επιλέξει ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη…

Δεν ενδιαφέρει η προσωπική ζωή της κ. Εφης Αχτσιόγλου, όπως δεν πρέπει να ενδιαφέρει κανέναν η ζωή της κάθε νεαρής Αχτσιόγλου. Πολύ περισσότερο που το συνήθειό μας είναι άμα δούμε γυναίκα, και δη νέα, σε θέση ευθύνης πέφτουμε να τη φάμε.

Κάποιος θα έπρεπε να πει στους απερχόμενους υπουργούς ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται για τον απολογισμό του έργου τους όταν παραδίδουν στον αντικαταστάτη τους. Αφήστε που οι παρευρισκόμενοι σκέπτονται πως αν πράγματι είχαν κάνει έργο, κανείς πρωθυπουργός δεν θα τους άφηνε εκτός.

Τι ήταν ο ανασχηματισμός; Η απομάκρυνση των συριζαίων, που νόμιζαν ότι βρίσκονταν ακόμη στην ιδεολογία της προεκλογικής περιόδου του 2014 -διότι δεν συνεμορφὠθησαν- και η υπουργοποίηση των ενταγμένων στο σύστημα Τσίπρα υπακοής στους θεσμούς…

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΕΣΡ δεν είναι απλώς θέμα μη λειτουργίας ή και κατάργησης -εν τοις πράγμασι- ανεξάρτητης αρχής. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως αξιωματική αντιπολίτευση, λοιδωρούσε τις ανεξάρτητες αρχές ως εξαρτημένες. Ομως, ως κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου φαίνεται ότι δεν τις βρήκε αρκούντως εξαρτημένες, οπότε και μεταχειρίστηκε τα κόλπα του Χατζηαβάτη για να τις περάσει στην αχρηστία.

Ακούω στελέχη ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, υπουργούς της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου, τον πρόεδρο της Βουλής και τον πρωθυπουργό να επαναλαμβάνουν ότι οι εκλογές είναι το 2019. Υποπτεύομαι ότι το λένε για να το ακούνε οι ίδιοι και να παρηγορούνται. Να το ακούνε και οι συναγωνιστές και να κρατούν άσβεστη την ελπίδα ενός διορισμού.

Σήμερα, ο γηραιός και έγκλειστος Ακης Τσοχατζόπουλος έχει κάθε λόγο να χαίρεται χαρά μεγάλη. Εν μέρει αναγνωρίζονται οι επιλογές του: Το δεξί του χέρι, ο Αντώνης Κοτσακάς, προκρίθηκε από τον Αλέξη Τσίπρα ως επικεφαλής του Πολιτικού Σχεδιασμού του ΣΥΡΙΖΑ. Από ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ το 1974 και γραμματέας της Τοπικής Οργάνωσης Μοσχάτου, σήμερα προάγεται να […]

Οι Αμερικάνοι δεν είναι οι φονιάδες των λαών; Οχι; Λάθος ακούσαμε και τον Νοέμβρη 2015. Δεν τιμούσε την πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία ο νυν πρωθυπουργός; Οχι. Ηταν ο Λαφαζάνης, ο Δραγασάκης, άντε και η Κωνσταντοπούλου αγκαζέ με τον Βούτση… Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν προπορευόταν πάντα με υψωμένες γροθιές ως κόμμα ασυμβίβαστο, κόμμα επαναστατικό;

Ενας από τους σημαντικούς λόγους που είναι σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας είναι… ο Προκόπης Παυλόπουλος. Εν τη ευρεία εννοία ο Κυριάκος «χρωστάει» του Προκόπη! Η απόφασή του να μην τον ψηφίσει, μόνος αυτός, ως Πρόεδρο Δημοκρατίας ήταν μία απόφαση που ενίσχυσε τρομερά την εικόνα του. Δεν μάσησε ούτε τα λόγια του, […]

Αν ταξιδεύατε στην Βενεζουέλα, θα πηγαίνατε στο Καράκας να εξετάσετε, στα κρατικά σούπερ μάρκετ, την αγορά προϊόντων; Ετσι είπε ο της Επικρατείας Ν. Παππάς. Σαν τι θα αγόραζε μετά του συνοδού του κ. Αρτεμίου; Καφέ ή κακάο;

Δυστυχώς, δεν υπήρξαν ήρεμες φωνές στου Μαξίμου, στην τρικυμία που προκλήθηκε, από την απόφαση του ΣτΕ. Το διάγγελμα της κυβερνητικής εκπροσώπου -διά χειρών Παππά και Τζανακόπουλου- επεσφράγισε την άβυσσο ανάμεσα στην εκτελεστική εξουσία, που εκπροσωπεί η εκάστοτε κυβέρνηση και στη Δικαιοσύνη. Από τη σφοδρή αντιπαράθεση ως lame duck -κουτσή πάπια- εξήλθε ο Αλ. Τσίπρας.

ΔΕΝ ΕΠΙΧΑΙΡΟΥΝ οι πολίτες για το χαστούκι που έπεσε βαρύ, από το χέρι του Συνταγματικού Δικαστηρίου, στο πρόσωπο της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου. Η εκτελεστική εξουσία ηττήθηκε ήτταν οικτράν. Δεν χαίρεται κανείς να συλλογάται ότι ποτέ Ελληνας πρωθυπουργός δεν δοκίμασε ανάλογη απαξίωση: Η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου ήταν η απάντηση στη δική του ιδεοληπτική εμμονή να ελέγξει […]

Ασφυκτιούσε στο Προεδρικό Μέγαρο ο κ. Ερντογάν κι έκτισε το καινούργιο, 100.000 τετραγωνικά μέτρα. Αλλά πάλι μικρό του έπεσε. Ετσι, του προσθέτει άλλα τόσα.

Από χτες του Μαξίμου έβαλε τα δυνατά του, επικοινωνιακά. Να αποδείξει ότι «δεν τρέχει τίποτε» στο κόμμα, ότι δεν υπάρχει θέμα με τους 53+, ότι η συνάντηση της Τρίτης, με Σκουρλέτη, εξομάλυνε «την κατάσταση». Διασκεδαστικά πράγματα αν η διεθνής αξιοπιστία της Ελλάδας, η οικονομία της Ελλάδας, η ασφάλεια της Ελλάδας σήκωναν ανάλογες πλακίτσες…

H απορία που βασανίζει τον πρωθυπουργό δυο χρόνια τώρα, αφού οι πολίτες του εμπιστεύθηκαν το μέλλον της χώρας, είναι συγκλονιστική: Ποιος αποφασίζει, αναρωτιέται, για το πώς και πού πορεύεται η Ελλάδα: Αυτός και η κυβέρνησή του, το Κοινοβούλιο -λέμε τώρα- ή τα συμφέροντα; Μέγα το πρόβλημα. Ο ίδιος φαίνεται να μην αισθάνεται ασφαλής ως πρωθυπουργός […]

Και τώρα έχουμε τον μηνύοντα Σκουρλέτη, κατά το… μηνύων Αχιλλεύς; Ο Αχιλλέας -για να φρεσκάρω τη μνήμη σας στην Ιλιάδα- θύμωσε με τον Αγαμέμνονα, επειδή ο αρχηγός των Αχαιών κράτησε για τον εαυτό του, ως παλλακίδα, τη Βρυσηίδα. Ετσι, αποσύρθηκε από το πεδίο της μάχης και κλείστηκε στη σκηνή του. Δηλαδή, ο Πάνος θύμωσε, επειδή […]