Με τον Γιώργο Βάλαρη γνωριστήκαμε στα μέσα των μακρινών ‘00s, όταν τον ακολουθούσε η φήμη του ευρηματικού, “άχαστου” λαγωνικού για ξένα θεατρικά έργα, τα οποία μετέφραζε/ διασκεύαζε στα ελληνικά. Όταν αποφάσισε να σκηνοθετήσει, γέμιζε ξανά και ξανά τα μεγαλύτερα θέατρα της Αθήνας.
Πλέον, τον βρίσκουμε στη συμβολή των οδών Ζωοδόχου Πηγής 3 και Ακαδημίας, ως παραγωγό και ιδιοκτήτη μιας νέας, πολλά υποσχόμενης θεατρικής στέγης.
Η Λυδία Κονιόρδου αναβιώνει την “Φόνισσα” του Παπαδιαμάντη στο “ΕΡΓΟΝ”.
Ποιές δεξιότητες από την επιτυχημένη καριέρα σου παίρνεις παραμάσχαλα στον νέο σου ρόλο, και ποιες είναι οι προκλήσεις σε αυτό το εγχείρημα;
ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΛΑΡΗΣ: Δεν αισθάνομαι ότι αλλάζω ρόλο· απλώς ολοκληρώνω μια διαδρομή. Από την πρώτη στιγμή που ασχολήθηκα με το θέατρο, δεν έβλεπα μόνο την παράσταση. Με ενδιέφερε ολόκληρη η εμπειρία του θεατή, από τη στιγμή που θα δει την αφίσα μέχρι τη στιγμή που θα φύγει από την αίθουσα. Όλα αυτά τα χρόνια έμαθα να ακούω το κοινό, να αφουγκράζομαι τις ανάγκες του χωρίς να υποτιμώ τη νοημοσύνη του και σεβόμενος τον βαθιά. Αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη δεξιότητα που κουβαλώ. Η μεγαλύτερη πρόκληση σήμερα είναι να δημιουργήσεις έναν χώρο με ταυτότητα και διάρκεια. Δεν με ενδιαφέρει να ανοίξει ακόμη ένα θέατρο στην Αθήνα. Με ενδιαφέρει να δημιουργηθεί ένας ζωντανός πολιτιστικός οργανισμός, ένας χώρος που θα χτίσει σχέση εμπιστοσύνης με τον θεατή και θα τον κάνει να επιστρέφει γιατί ξέρει τι πρεσβεύει με όσο πιο ιδιαίτερα θεάματα στο μέλλον και διεθνείς συνεργασίες.
Μίλησέ μας λίγο για τη θεατρική κουλτούρα που θα ήθελες να καλλιεργήσεις στο “ΕΡΓΟΝ”. Τι σε τραβάει καλλιτεχνικά, τι θα ήθελες να φωτίσεις και τι λαμβάνεις υπόψη στο σχεδιασμό του προγράμματός σας;
Γ.Β: Το όνομα “ΈΡΓΟΝ” δεν επιλέχθηκε τυχαία. Θέλω να θυμίζει ότι το θέατρο είναι έργο με την ουσιαστική έννοια της λέξης: δημιουργία, σκέψη, διάλογος και ευθύνη. Με ενδιαφέρουν παραστάσεις που έχουν κάτι να πουν για τον άνθρωπο του σήμερα, ανεξάρτητα από το αν προέρχονται από το κλασικό ή το σύγχρονο ρεπερτόριο. Δεν πιστεύω στους διαχωρισμούς μεταξύ εμπορικού και ποιοτικού θεάτρου. Πιστεύω στο καλό θέατρο. Σε παραστάσεις που συγκινούν, προβληματίζουν και μένουν μέσα σου όταν ανάψουν τα φώτα. Θέλω το “ΕΡΓΟΝ” να είναι ένας χώρος όπου μπορούν να συνυπάρχουν μεγάλοι δημιουργοί, σημαντικοί ηθοποιοί αλλά και νέες φωνές. Να υπάρχει αισθητική συνέπεια, αλλά και τόλμη.
Ο Σωτήρης Τσαφούλιας σκηνοθετεί την Ευαγγελία Μουμούρη στο “Μια Κανονική Μέρα”.
Ξεκινάτε δυναμικά, με τη Λυδία Κονιόρδου ως “Φόνισσα” του Παπαδιαμάντη σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, και τον Σωτήρη Τσαφούλια να ξανασυναντά την Ευαγγελία Μουμούρη στο βραβευμένο έργο της Κατερίνας Γιαννάκου, “Μια Κανονική Μέρα”. Τι σε έκανε να επιλέξεις αυτά τα δυνατά, ελληνικά, γυναικοκεντρικά έργα;
Γ.Β.: Δεν ήταν συνειδητή απόφαση να ξεκινήσω με γυναικείες ιστορίες. Προέκυψε γιατί και τα δύο έργα μιλούν με διαφορετικό τρόπο για τη θέση της γυναίκας, για τη μοναξιά, τη βία, τις κοινωνικές πιέσεις και την ανάγκη της λύτρωσης. Είναι θέματα που μας αφορούν όλους. Η “Φόνισσα” είναι ένα από τα σπουδαιότερα κείμενα της ελληνικής λογοτεχνίας και η Λυδία Κονιόρδου είναι μια σπουδαία τραγωδός που μπορεί να του δώσει μια μοναδική διάσταση. Από την άλλη, το “Μια Κανονική Μέρα”, η παρασταση του Σωτήρη Τσαφούλια που επίσης εκτιμώ αφάνταστα, ήταν μια επιλογή του ιδίου και είναι ένα σύγχρονο έργο με χιούμορ, συγκίνηση και αλήθεια, που συνομιλεί άμεσα με τη σημερινή πραγματικότητα. Ήθελα το πρώτο στίγμα του θεάτρου να είναι ξεκάθαρο: ελληνικό έργο, υψηλού επιπέδου συνεργασίες και παραστάσεις που έχουν λόγο ύπαρξης. Οπότε η σύνδεση των δύο έργων θα έλεγα πως έγινε σχεδόν καρμικά!
Τί μπορείς να μας “προδώσεις” σε σχέση με την προσωπική σου πρώτη παράσταση στη δική σου, πλέον, στέγη; Τι αλλάζει τώρα που φοράς και το καπέλο του… “θεατρώνη”;
Γ.Β.: Δεν μπορώ ακόμη να αποκαλύψω πολλά, αλλά μπορώ να πω ότι θα είναι μια παράσταση που θα εκφράζει απόλυτα τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνομαι το θέαμα. Θα έχει έντονη αισθητική ταυτότητα, μουσική, εικόνα, ρυθμό και συναίσθημα. Πάντα πίστευα ότι το θέατρο πρέπει να συγκινεί όλες τις αισθήσεις. Το γεγονός ότι πλέον έχω και τον δικό μου χώρο μου δίνει μια μεγάλη ελευθερία, αλλά και ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη. Δεν σκέφτομαι μόνο την επόμενη πρεμιέρα. Σκέφτομαι τι θέατρο θέλω να παραδώσω σε πέντε ή δέκα χρόνια.Το “ΕΡΓΟΝ” δεν είναι για μένα μια επιχειρηματική κίνηση. Είναι το φυσικό αποτέλεσμα μιας πορείας τριάντα και πλέον χρόνων στο θέατρο και, ίσως, το πιο προσωπικό μου έργο μέχρι σήμερα.
Ο σκηνοθέτης, θεατρικός παραγωγός και ιδρυτής του “ΕΡΓΟΝ”, Γιώργος Βάλαρης*
INFO: Η προπώληση για τις παραστάσεις “Φόνισσα” και “Μια Κανονική Μέρα” έχει ήδη ξεκινήσει στο ticketservices.gr
