Μια ελληνίδα της διασποράς, η Στέλλα Μιχαήλ βραβεύθηκε στις Κάννες

Η Στέλλα Μιχαήλ, που μένει ήδη 12 χρόνια στο Λονδίνο, έχει έτοιμη και τη δεύτερη ταινία της μικρού μήκους με τίτλο Centaurs/Κένταυροι, που πραγματεύεται την τοξικότητα και ήταν μάλιστα υποψήφια για δυο βραβεία καλύτερου σεναρίου και καλύτερης σκηνοθεσίας στο World Film Festival – Remember the Future στις Κάννες. Το γκαλά και η απονομή των βραβείων σε 37 ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους, ντοκιμαντέρ κ.α. από Ευρώπη, Αμερική και Ασία πραγματοποιήθηκε στο Pullman Hotel στις Κάννες.

Οι δυο ταινίες μικρού μήκους της γνωστής και στην Αυστραλία με τη συμμετοχή της σε θεατρικές ομογενειακές παραστάσεις και διδασκαλίας θεάτρου σε σχολεία της Μελβούρνης Στέλλας Μιχαήλ, παραγωγές Ηνωμένου Βασιλείου και Ελλάδας του 2025 και 2026, ήδη έχουν προβληθεί και διακριθεί σε διεθνή φεστιβάλ του εξωτερικού – στο Λονδίνο, το Παρίσι, το Μιλάνο, το Βερολίνο, τη Νέα Υόρκη, τη Ρώμη, το Μόναχο, την Κωνσταντινούπολη κ.α. Η Καρολίνα Μπόμπα είναι η ιδρύτρια και πρόεδρος του World Film Festival in Cannes (γνωστού και ως Remember the Future), που έχει στόχο την προώθηση του σύγχρονου κινηματογράφου και την ανάδειξη νέων αλλά και καταξιωμένων κινηματογραφιστών διεθνώς.

Τι λέει η Στέλλα Μιχαήλ

Όπως λέει στον «Ε.Τ.» η Στέλλα Μιχαήλ, που υπογράφει εκτός από τη σκηνοθεσία και το σενάριο, «η ταινία με τον τίτλο ΕΚΕΙΝΗ – SHE φωτίζει διαφορετικές οπτικές γωνίες της μητρότητας, θέτει ερωτήματα για το νόημα της και την αφοσίωση που χρειάζεται για να μεγαλώσεις ένα παιδί αλλά και τα στερεότυπα που μια γυναίκα έρχεται αντιμέτωπη όταν γίνεται 30. Το κεντρικό μήνυμα της ταινίας είναι η αγάπη που έχουμε μέσα μας και πως την εκδηλώνουμε.

Σημασία δεν έχει ποιο είναι το αντικείμενο της αγάπης μας αλλά πως την εκφράζουμε. Χωρίζεται σε πέντε διαφορετικές ιστορίες που σχετίζονται με το πόνο, τον αγώνα, τη στοργή, την αγάπη και τη φροντίδα. Ο πόνος που προέρχεται από την αδυναμία να κάνεις παιδί, η αγωνία να το μεγαλώσεις σε μια μονογονεϊκή οικογένεια, η στοργή κα η αγάπη προς ένα υιοθετημένο παιδί, η φροντίδα προς ένα κατοικίδιο ζώο που θεωρείται υποκατάστατο του παιδιού και η άρνηση της μητρότητας που αντιτίθεται στα στερεότυπα της κοινωνίας.»

Στην ταινία συμμετέχουν ηθοποιοί από όλο τον κόσμο που έχουν ως βάση τους το Λονδίνο. Τις έξι γυναίκες ερμηνεύουν οι Isabella Bonfante απο την Ιταλία, Yasmine Alice απο την Τουρκία, Niki Mylonas απο την Κύπρο, Helen Matthews απο την Αγγλία, Zara Handersian απο την Αρμενία και η Jane Goddard απο την Αγγλία. Επίσης συμμετέχουν ο Αγγλος ηθοποιός Rorry Coppin και τα δυο μικρά αγόρια David Pjetri και Adam Ibrahim. Διευθυντής Φωτογραφίας είναι η Gabriele Damanskyte, βοηθός σκηνοθέτη ο Patroklos Sesis, ηχολήπτης ο Martin Edwards, μοντάζ η Magali Ledoux και make up artist η Maria Samuel. Τη μουσική έχει συνθέσει αποκλειστικά για την ταινία ο καταξιωμένος μουσικοσυνθέτης Γιώργος Παπαχρηστούδης.

Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στο Λονδίνο και στην Ελλάδα, συγκεκριμένα στο Φλάμπουρο του Λουτρακίου με το υπέροχο ηλιοβασίλεμα το φθινόπωρο του 2024. Η ταινία έχει αποσπάσει βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ του εξωτερικού.

Οι Κένταυροι

Η δεύτερη ταινία μικρού μήκους της Στέλλας Μιχαήλ με τον τίτλο «Centaurs» (Κένταυροι), με θέμα τις τοξικές σχέσεις γυρίστηκε το φθινόπωρο στο Λονδίνο με συντελεστές από όλο τον κόσμο που ζουν και δημιουργούν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το σενάριο και η σκηνοθεσία είναι της Στέλλας Μιχαήλ, τη μουσική υπογράφει ο γνωστός Έλληνας μουσικοσυνθέτης Γιώργος Μίχας. Πρωταγωνιστούν οι γνωστοί Βρετανοί ηθοποιοί Marie Ann Watson, Hannah Harris, Patroklos Sesis, Mike Kelson, Clarisse Zamba, Jonathan Cobb και Sinead Long.

Η υπόθεση της ταινίας σχετίζεται με τα όρια της αγάπης και της τοξικότητας των σχέσεων. Μέσα σε ένα βράδυ, η τοξικότητα διαπερνά τον δεσμό μητέρας – κόρης, τη σχέση CEO – εργαζόμενης και ενός ζευγαριού που βρίσκεται στο χείλος της κατάρρευσης. Τρεις γιορτές εκτυλίσσονται ταυτόχρονα το ίδιο βράδυ: τα γενέθλια μιας κόρης, η υπογραφή ενός επικερδούς συμβολαίου και μια πρόταση γάμου. Κάτω από τη λαμπερή επιφάνεια, σιωπηλές χειραγωγήσεις, συσσωρευμένες πικρίες και παιχνίδια εξουσίας αρχίζουν να αποκαλύπτονται. Καθώς η νύχτα βαθαίνει, οι ιστορίες συγκλίνουν σε ένα σουρεαλιστικό, γκροτέσκο συμπόσιο, όπου το φαγητό και η επιθυμία καταβροχθίζουν την οικειότητα – μέχρι που η απληστία τα καταστρέφει όλα.

Σύμφωνα με τη Στέλλα Μιχαήλ, το Centaurs «είναι ένα ψυχολογικό δράμα που εξερευνά σε 10 λεπτά τον κύκλο της τοξικότητας και το πόσο δύσκολο είναι να σπάσει. Η ταινία δείχνει πόσο απαιτητική είναι η διαδικασία του απεγκλωβισμού από μια τοξική σχέση (οικογενειακή, επαγγελματική, ερωτική) και πώς το θύμα μπορεί, συχνά ασυνείδητα, να μετατραπεί σε θύτη, μιμούμενο τη συμπεριφορά που το πλήγωσε. Η τοξικότητα γίνεται μεταδοτική…
Όπως στον μύθο του Νέσσου, όπου το δηλητήριο μεταμφιέζεται σε πράξη αγάπης, έτσι και στην ταινία, η καταστροφή κρύβεται πίσω από οικείες και «τρυφερές» μορφές. Το μήνυμα των Κενταύρων είναι μια προειδοποίηση αλλά και μια πρόσκληση: να αναγνωρίσουμε το δηλητήριο πριν γίνει μέρος μας, να διακόψουμε τον κύκλο και να επιλέξουμε συνειδητά τη ρήξη με την τοξικότητα — ακόμη κι όταν αυτό σημαίνει απώλεια, μοναξιά ή σύγκρουση.

Η ταινία δεν προσφέρει εύκολες λύσεις. Θέτει, όμως, ένα καίριο ερώτημα: θα συνεχίσουμε τον κύκλο της τοξικότητας ή θα τολμήσουμε να τον σπάσουμε;»
Τι την ώθησε να ασχοληθεί με τις τοξικές σχέσεις και τα όρια της αντοχής ενός ανθρώπου;
«Προφανώς, η ανάγκη να μιλήσω για εμπειρίες που συχνά σιωπούνται», μας λέει. «Οι τοξικές σχέσεις δεν είναι πάντα κραυγαλέες, είναι ύπουλες, καθημερινές και συχνά μεταμφιεσμένες σε αγάπη, φροντίδα ή καθήκον. Με ενδιέφερε να εξερευνήσω τα όρια της αντοχής, το πότε και γιατί κάποιος παραμένει, αλλά και τη στιγμή που η αντοχή μετατρέπεται σε συνενοχή ή αναπαραγωγή της ίδιας τοξικότητας.»

Οι υπόλοιποι συντελεστές της ταινίας είναι οι: Διευθυντής φωτογραφίας Gabriele Damanskyte, μοντάζ Adam McHattie, κινησιολόγος Στέφανος Δημουλάς, ενδυματολόγος Βίκυ Πανέτσου, βοηθός παραγωγής Πάτροκλος Σέσης, ηχολήπτης Martin Edwards, βοηθός σκηνοθέτη William Anthony, μακιγιάζ – κομμώσεις Maria Samuel και Michael Wolf.

Ποια είναι

Η σκηνοθέτης – ηθοποιός Στέλλα Μιχαήλ είναι απόφοιτη του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης Κ. Κουν και του Raindance London Film School. Έχει δουλέψει στο θέατρο και τον κινηματογράφο, αλλά και στην εκπαίδευση πρώτα στην Ελλάδα, στη συνέχεια στην Αυστραλία και τα τελευταία 12 χρόνια στο Ηνωμένο Βασίλειο.