Νέα ζωή θα αποκτήσουν τα ρωμαϊκά λουτρά της αρχαίας Ερέτριας. Η αποκατάσταση του λουτρικού συγκροτήματος, ηλικίας περίπου 1.800 ετών, εντάσσεται στον σχεδιασμό για την ενοποίηση των αρχαιολογικών μνημείων της πόλης και τη δημιουργία ενός οργανωμένου δικτύου επισκέψιμων χώρων.
Το Υπουργείο Πολιτισμού προχωρά στην αποκατάσταση και ανάδειξη των ρωμαϊκών λουτρών στην Ερέτρια, ένα σημαντικό μνημειακό σύνολο που φωτίζει την ιστορία και την καθημερινή ζωή της πόλης, κατά τη ρωμαϊκή περίοδο. Το έργο αποσκοπεί στην προστασία των αρχαιολογικών καταλοίπων, στη βελτίωση της εικόνας του χώρου και στην ανάδειξη της αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας του, με σεβασμό στην αυθεντικότητα του μνημείου και στο αρχαιολογικό περιβάλλον.
Το συγκρότημα των λουτρών χρονολογείται μεταξύ 2ου – 3ου αιώνα μ.Χ.. Πέρα από την ιστορική του αξία, το λουτρικό συγκρότημα αποτελεί τμήμα ενός ευρύτερου αρχαιολογικού συνόλου, καθώς βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση με το Σεβαστείο, την Οικία με τα Μωσαϊκά και τη Συνοικία των Παναθηναϊκών Αμφορέων. Η αποκατάσταση των ρωμαϊκών λουτρών εντάσσεται στον σχεδιασμό του υπουργείου Πολιτισμού για την ενοποίηση των μνημείων της Ερέτριας και τη δημιουργία δικτύου επισκέψιμων αρχαιολογικών χώρων. Η αρχιτεκτονική μελέτη εκπονήθηκε από την Ελβετική Αρχαιολογική Σχολή, ενώ το έργο ενοποίησης υλοποιείται από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ευβοίας μέσω του προγράμματος «Στερεά Ελλάδα 2021-2027».
Τα λουτρά του αρχαίου λιμανιού
Μενδώνη: «Η συγκρότηση ενός ενιαίου, οργανωμένου και επισκέψιμου συνόλο»
«Ο αρχαιολογικός χώρος της Ερέτριας αποτελεί τον σημαντικότερο αρχαιολογικό χώρο της Εύβοιας, με μνημεία που αποτυπώνουν τη μακραίωνη ιστορία της πόλης. Οι πολυετείς ανασκαφικές έρευνες της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και, κυρίως, της Ελβετικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Ελλάδα, από τη δεκαετία του 1960 και εξής, έχουν φέρει στο φως σημαντικά οικοδομήματα και αρχιτεκτονικά σύνολα που συνδέονται με τη δημόσια και την ιδιωτική ζωή της αρχαίας πόλης» σημείωσε η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη και επισήμανε: «τα ευρήματα αυτά συνθέτουν ένα μοναδικό αρχαιολογικό σύνολο, ένα “ζωντανό” μουσείο που αναδύεται μέσα από τον σύγχρονο αστικό ιστό και σηματοδοτεί την ταυτότητα της σημερινής Ερέτριας. Τα ευρήματα τεκμηριώνουν τη διαχρονική χρήση της περιοχής και συμβάλλουν στην πληρέστερη κατανόηση της εξέλιξης της πόλης κατά τη ρωμαϊκή περίοδο». Όπως τόνισε η υπουργός «με την αποκατάσταση και την ανάδειξή τους, προστατεύουμε τα αυθεντικά κατάλοιπα και καθιστούμε ευκολότερα κατανοητές τόσο τη λειτουργία όσο και την ιστορική σημασία του μνημείου. Η παρέμβαση εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό του Υπουργείου Πολιτισμού για την ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων της Ερέτριας, με στόχο τη συγκρότηση ενός ενιαίου, οργανωμένου και επισκέψιμου συνόλου».
Διαβάστε Επίσης
Χαρακτηριστικό δείγμα της αρχιτεκτονικής
Τα ρωμαϊκά λουτρά βρίσκονται στη νότια κλιτύ της ακρόπολης, εντός του κηρυγμένου αρχαιολογικού χώρου της Ερέτριας. Το δημόσιο λουτρικό συγκρότημα, έκτασης περίπου 400 τ.μ., ήλθε στο φως κατά την ανασκαφική έρευνα που πραγματοποίησε η Ελβετική Αρχαιολογική Σχολή, την περίοδο 2009-2014. Η ανασκαφή φώτισε την ιστορία της πόλης της Ερέτριας κατά την ύστερη ρωμαϊκή περίοδο, εποχή μετασχηματισμού της πόλης της αυτοκρατορικής περιόδου και συρρίκνωσής της προς τους πρόποδες της ακρόπολης.
Το συγκρότημα των λουτρών αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της αρχιτεκτονικής των ρωμαϊκών λουτρών και διαρθρώνεται σε προθάλαμο που οδηγεί σε μεγάλο αποδυτήριο εξοπλισμένο με έδρανα και ψηφιδωτό δάπεδο, ψυχρό χώρο (frigidarium) εφοδιασμένο με πισίνα κρύου νερού και διαδοχικά δωμάτια θερμαινόμενα από υπόκαυστα (tepidarium, laconicum και caldarium) με δύο λουτήρες με ζεστό νερό. Δίπλα στα αποδυτήρια αναπτύσσεται μικρή περίστυλη αυλή, η οποία εξυπηρετούσε ανάγκες ανάπαυσης και κοινωνικής συναναστροφής. Μεγάλοι κλίβανοι βρέθηκαν, επίσης, στη βόρεια πλευρά του συγκροτήματος, όπως και ένα υστεροελληνιστικό – πρώιμο αυτοκρατορικό λουτρό θολωτού τύπου, η αποκάλυψη του οποίου προσδίδει ιστορικό βάθος στην λουτρική χρήση στη συγκεκριμένη περιοχή της αρχαίας πόλης.
Η θέση των λουτρών ενισχύει τη σημασία τους ως τμήματος ενός ευρύτερου αρχαιολογικού συνόλου. Προβλέπονται παρεμβάσεις για την προστασία των ευπαθών αρχαιολογικών καταλοίπων, τη στερέωση των αρχιτεκτονικών στοιχείων και την καλύτερη ανάγνωση της κάτοψης και της λειτουργίας του συγκροτήματος. Παράλληλα, προτείνεται η σύνδεση του χώρου με γειτονικές αρχαιολογικές θέσεις, γύρω από την οικία των ψηφιδωτών, με διακριτικές διαμορφώσεις, συμβατές με το μνημείο και το περιβάλλον του.
