Την ώρα που ο Νίκος Ανδρουλάκης, από τη Βαρκελώνη και τη συνεδρίαση της Παγκόσμιας Προοδευτικής Κινητοποίησης, δίπλα στον Ισπανό Σάντσες και τον Βραζιλιάνο Λούλα, προσπαθεί να πείσει ότι διαθέτει εναλλακτική πρόταση εξουσίας, η Χαριλάου Τρικούπη γυρίζει πίσω στο 1987 για να κάνει αντιπολίτευση.
«Διαβάζοντας το βιογραφικό του νέου υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, Αθανάσιου Καββαδά, γεννιέται μια εύλογη απορία. Πώς ενώ υπηρετούσε από το 1983 έως το 2006 από θέσεις ευθύνης στην Πολεμική Αεροπορία, ταυτόχρονα το 1987 δημιούργησε, όπως δηλώνει, την επιχείρηση “Εμπόριο Ποτών Καββαδάς”, δεδομένου ότι στους αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων απαγορεύεται η παράλληλη άσκηση επαγγέλματος και η συμμετοχή σε εταιρίες;», ανέφερε σε ανακοίνωσή του το ΠΑΣΟΚ.
«Πολιτική κατσαρίδας»
Η Χαριλάου Τρικούπη δείχνει να μη νοιάζεται για τις εύλογες απορίες που προκαλεί η «πολιτική της κατσαρίδας» στη μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης που αυτοτοποθετείται στο Kέντρο. Στην προσπάθειά του να πλήξει την κυβέρνηση, ο Νίκος Ανδρουλάκης υιοθετεί πλήρως τον λαϊκισμό και την τοξικότητα που υποδεικνύει ο τομέας τεκμηρίωσης του κόμματος, αναδεικνύοντας υποθέσεις ελάσσονος σημασίας, χωρίς κριτήρια και χωρίς όρια.
Στο κλίμα που λειτουργεί το ΠΑΣΟΚ μετά το Συνέδριό του, ακόμα και αν είναι πολλοί αυτοί που διαφωνούν με τη ρότα που έχει πάρει η αντιπολίτευση που ασκεί το ΠΑΣΟΚ, ουδείς προτίθεται να μιλήσει δημοσίως. Είναι όλοι αποφασισμένοι να αφήσουν όλη την ευθύνη στον πρόεδρο του κόμματος και την ομάδα του, εκτιμώντας ότι έτσι δεν θα μοιραστεί η ευθύνη του εκλογικού αποτελέσματος και θα αποδοθεί ολόκληρη στον επικεφαλής.
Αντί διεύρυνση… φυγή
Σε αυτό το κλίμα, μετά τον Γιώργο Μπουλμπασάκο και τον Αντώνη Σαουλίδη, προς το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα οδεύει και ένα τρίτο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, η μέχρι χθες αναπληρωτής τομεάρχης Δικαιοσύνης του κόμματος, Αννα Παπαδοπούλου.
Σε άρθρο της με τίτλο «Ανασύνθεση της προοδευτικής παράταξης», η κυρία Παπαδοπούλου – την οποία πληροφορίες θέλουν να βρίσκεται ένα βήμα πριν από την ένταξή της στο κόμμα Τσίπρα – ασκεί έντονη κριτική στην ηγεσία του κόμματος. Γράφοντας για το πρόσφατο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ αναφέρει ότι «δεν λειτούργησε ως μια πραγματική πολιτική διαδικασία, δεν υπήρξαν συγκροτημένες ψηφοφορίες επί κειμένων, ούτε πραγματική εμβάθυνση στις στρατηγικές επιλογές της παράταξης», αλλά αντίθετα «κυριάρχησαν προκατασκευασμένοι συσχετισμοί και μία μάχη μηχανισμών με βασικό στόχο την αναπαραγωγή και ισχυροποίηση της ηγετικής ομάδας». Σημειώνει ακόμα ότι «δεν υπήρξε καμία ουσιαστική αυτοκριτική για την “κολλημένη βελόνα” ούτε για το γεγονός ότι σε μια ευνοϊκή πολιτικά συγκυρία το ΠΑΣΟΚ αδυνατεί να συγκροτήσει πλειοψηφικό ρεύμα», αλλά και ότι «απουσίασε πλήρως οποιαδήποτε συζήτηση για τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων».
Διαφωνεί και χαιρετάει
Η κ. Παπαδοπούλου αναφέρει ότι εγκαταλείπει το ΠΑΣΟΚ, καθώς διαφωνεί με τη στρατηγική της αυτόνομης πορείας και της πρωτιάς με μία ψήφο, επειδή η στρατηγική αυτή «αγνοεί τους πραγματικούς συσχετισμούς και καθιστά τον στόχο εξαιρετικά δύσκολο έως και μη ρεαλιστικό».
«Αντί να ανοίξει ένας δημιουργικός διάλογος για τις προϋποθέσεις μιας ευρύτερης προοδευτικής πλειοψηφίας, κυριαρχεί μια γραμμή που, στην πράξη, οδηγεί σε πολιτική απομόνωση. Με αυτά τα δεδομένα, το βασικό πολιτικό διακύβευμα -η διαμόρφωση μιας αξιόπιστης, πλειοψηφικής και νικηφόρας εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης- παραμένει μετέωρο, όπως μετέωρη παραμένει και η προσδοκία της κοινωνίας για μια πραγματική προοδευτική διέξοδο», καταλήγει στο άρθρο της η κ. Παπαδοπούλου.
ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ
Προς τι τόσος εκνευρισμός;
Κυβερνητικές πηγές τονίζουν τον αδικαιολόγητο εκνευρισμό στην τελευταία ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ. Οπως επισημαίνουν, «έχουν κατηγορήσει για τα πάντα την κυβέρνηση, αλλά φανταζόμαστε ότι δεν ευθύνεται και για το γεγονός ότι ο κ. Ανδρουλάκης μετέβη στη Βαρκελώνη για τη σέλφι και το βιντεάκι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χωρίς να κάνει ομιλία».
Πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες, το 1987, ενόσω ο κ. Καββαδάς είναι στην Αεροπορία, η τότε γυναίκα του συστήνει αυτή την εταιρία ως ατομική επιχείρηση με τον ίδιο να συμμετέχει απλώς ως μέτοχος μετά την αποστρατεία του.

