Η κυβέρνηση με τις αποφάσεις της ταυτίζεται με την οριζόντια και διακομματική βούληση της μεγάλης πλειοψηφίας της κοινωνίας, ενώ σχεδόν σύσσωμη η αντιπολίτευση προσκρούει σε κοινωνικό τοίχο.

Ταυτοχρόνως, η απρόσμενη προσχώρηση και του ΠΑΣΟΚ στο «μέτωπο του παραλογισμού» εντείνει τις διαλυτικές τάσεις που ήδη επικρατούν στους κόλπους της Κεντροαριστεράς, οδηγώντας σε περαιτέρω κατακερματισμό. Πόσω μάλλον, αν, όπως όλα δείχνουν, ο Αλ. Τσίπρας ηγηθεί τελικά ενός νέου κόμματος το οποίο δεν μπορεί να απορροφήσει όλον τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, μπορεί να κόψει «φέτα» από τον σκληρό πυρήνα του ΠΑΣΟΚ και είναι σε ανοικτό πόλεμο με τη Ζ. Κωνσταντοπούλου και τον Στ. Κασσελάκη.

Δεύτερη θέση

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Μ. Μαξίμου, η επικρατούσα εκδοχή είναι να παλέψουν για τη δεύτερη θέση η Πλεύση Ελευθερίας και η Ελληνική Λύση, να είναι κοντά το λαβωμένο από τον Αλ. Τσίπρα ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ στην περιοχή του 10% και από κει και πέρα να υπάρξει πλειάδα μικρών κομμάτων που θα κινούνται μεταξύ 3% και 7%.

Θρυαλλίδα για την επικράτηση αυτού του σεναρίου είναι το μεταναστευτικό και ο νέος υβριδικός πόλεμος που γίνεται νοτίως της Κρήτης, με εμφανείς και αφανείς χορηγούς χώρες που θέλουν να προκαλέσουν αποσταθεροποίηση και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Γι’ αυτό έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, η Ε.Ε. έχει δώσει τη συγκατάθεσή της στο ότι «οι έκτακτες συνθήκες απαιτούν έκτακτες αντιδράσεις». Σημαντική φέρεται ότι ήταν η συνάντηση της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν με τον Κ. Μητσοτάκη, την Τζ. Μελόνι και τον πρωθυπουργό της Μάλτας, στη Ρώμη και στο περιθώριο της Διάσκεψης για την Ουκρανία. Στη συνάντηση αυτή υπήρξαν συμφωνίες, καθώς -εκτός των άλλων- η Ευρώπη (ορθώς) δεν πιστεύει ότι τα 3 εκατ. παράνομων μεταναστών που περιμένουν στην Ανατολική Λιβύη μπορούν να «εγκλωβιστούν» στην Ελλάδα και να μη διαχυθούν σε όλη την Ε.Ε.

Χαφτάρ

Στο πλαίσιο αυτό, φαίνεται πως έχουν υπάρξει εξελίξεις, οι οποίες δείχνουν τον στρατάρχη Χαφτάρ έτοιμο να δεχθεί μια αμοιβαία αποδεκτή λύση με την Ε.Ε. Δεν είναι τυχαίο ότι έως το τέλος του μήνα θα γίνει ξανά η αποστολή με τον Ευρωπαίο επίτροπο για τη μετανάστευση και τους υπουργούς Μετανάστευσης της Ιταλίας, της Ελλάδας και της Μάλτας, στη Βεγγάζη, όπου αυτή τη φορά δεν θα είναι «ανεπιθύμητοι», αλλά θα γίνουν σοβαρές διαπραγματεύσεις.

Η ψηφοφορία για την «τροπολογία Πλεύρη» (πέρασε με 177 ναι, χωρίς τις ψήφους ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύσης Ελευθερίας, ΚΚΕ, Νέας Αριστεράς και… Νίκης-ΠΑΣΟΚ που επέλεξαν το «παρών») προκάλεσε νέους κλυδωνισμούς, κυρίως στο ΠΑΣΟΚ, καθώς η συνολική στάση του ήταν ανορθολογική. Ψήφισε υπέρ της ένστασης αντισυνταγματικότητας που υπέβαλε η Ζ. Κωνσταντοπούλου και στην ψηφοφορία, αντί να ψηφίσει «όχι», όπως είναι το λογικά συνεπές, ψήφισε «παρών». Γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις και από την «αριστερή» και από την «κεντρώα» πτέρυγά του. Οι μεν κατηγόρησαν τον Ν. Ανδρουλάκη ότι με τη «μεσοβέζικη» στάση του τα «σπάει» με το αριστερό ακροατήριο και οι δε ότι θολώνει κι άλλο τη θεσμική εικόνα του κόμματος, υπενθυμίζοντας ότι το ΠΑΣΟΚ στις 2 Μαρτίου 2020, με την υβριδική επίθεση της Τουρκίας στον Εβρο, είχε ψηφίσει την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου με τα έκτακτα μέτρα της κυβέρνησης.

Εθνικό θέμα

Εκ των πραγμάτων, το μεταναστευτικό, με τις μεγάλες διαστάσεις που έχει προσλάβει σε όλη την Ευρώπη, παράγοντας μάλιστα πολιτικά αποτελέσματα (μεγάλη άνοδος ακροδεξιών κομμάτων), «μεγάλωσε» και ως εθνικό θέμα στην Ελλάδα. Η απομάκρυνση του ΠΑΣΟΚ από την εθνική στάση που παγίως κρατούσε, το καθιστά ευάλωτο και από το κεντρώο και από το αριστερό ακροατήριό του. Το αποτέλεσμα είναι, σύμφωνα και με τις εκτιμήσεις στελεχών του Μ. Μαξίμου, ότι ο διακηρυγμένος στόχος του να βγει πρώτο κόμμα, διεκδικώντας μάλιστα και την αυτοδυναμία, καθίσταται όλο και λιγότερο αξιόπιστος και σοβαρός.

Η ενδεχομένη παρουσία και του κόμματος Τσίπρα στις επόμενες εκλογές δυσκολεύει ακόμα περισσότερο το ΠΑΣΟΚ, όχι να βγει πρώτο (καλύπτοντας τις 15 μονάδες που το χωρίζουν από τη Ν.Δ.), αλλά να διατηρήσει ακόμα και τη δεύτερη θέση.

Η αποφασιστική στάση της κυβέρνησης να σκληρύνει την πολιτική της δημιουργεί προβλήματα σε δυο υπαρκτά κι ένα «πιθανόν» κόμμα. Η «πατριωτική» Νίκη, με το «παρών» που ψήφισε, αποκόπτεται από ένα μέρος των ψηφοφόρων της και απομένει με το παραεκκλησιαστικό κοινό της. Η Ελληνική Λύση, που ψήφισε την τροπολογία, κινδυνεύει από τη συσπείρωση γύρω από την κυβέρνηση σε καιρούς κρίσης στα εθνικά θέματα. Ενώ το ενδεχόμενο «κόμμα Σαμαρά» χάνει ένα από τα βασικά ερείσματά του.

Ολα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Κ. Μητσοτάκης, έχοντας τη δυνατότητα να διαλέξει αντίπαλο, είναι πολύ πιθανόν να διαλέξει τον «βολικό» Αλ. Τσίπρα. Τον οποίο έχει κερδίσει 5 φορές και ο οποίος ξυπνά τα «αντι-ΣΥΡΙΖΑ» αντανακλαστικά, αλλά μπορεί να δελεάσει ένα τμήμα των αριστερόστροφων ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, αποδυναμώνοντάς το.

ΤΡΙΑ ΣΕΝΑΡΙΑ

Αποφασίζει ο Μητσοτάκης για τον ΟΠΕΚΕΠΕ

 Η στάση που θα τηρήσει η Ν.Δ. απέναντι στην πρόταση του ΠΑΣΟΚ για τη συγκρότηση Προανακριτικής Επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, συζητήθηκε εκτενώς στον «πρωινό καφέ» της Παρασκευής. Ωστόσο σχεδόν όλοι έφυγαν από τη σύσκεψη χωρίς να γνωρίζουν ποια στάση θα έχει η Ν.Δ. αύριο που -κατά πάσα πιθανότητα- το ΠΑΣΟΚ θα καταθέσει την πρότασή του. Ο πρωθυπουργός ήταν σαφής κλείνοντας τη συζήτηση, «θα αποφασίσω μόνος μου το Σαββατοκύριακο».

Οι επιλογές είναι τρεις, χωρίς καμία απ’ αυτές να είναι εύκολη: Η πρώτη επιλογή είναι να καταψηφίσει την πρόταση του ΠΑΣΟΚ χωρίς να κάνει τίποτα άλλο, αφήνοντας την υπόθεση στα χέρια της  Δικαιοσύνης. Σε αυτή την περίπτωση θα κατηγορηθεί από την αντιπολίτευση για «συγκάλυψη». Από την άλλη, σκληραίνει τη στάση του απέναντι στην αντιπολίτευση, η οποία κάθε λίγο και λιγάκι θα ζητάει προανακριτικές για κάθε μήνυση που θα υποβάλλει εναντίον υπουργού ο οποιοσδήποτε. Ταυτοχρόνως, συσπειρώνει το κόμμα του, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τον Μ. Βορίδη.

Η δεύτερη επιλογή είναι να υπερψηφίσει την πρόταση του ΠΑΣΟΚ. Σε αυτή την περίπτωση δεν αναμένεται να αντιδράσει μόνο ο Μ. Βορίδης, αλλά πιθανόν και άλλοι βουλευτές, οι οποίοι θεωρούν «ενοχική» αυτή τη στάση. Αυτή η επιλογή έχει και την ιδιαιτερότητα ότι δεν μπορεί να ακολουθήσει το «μοντέλο Τριαντόπουλου-Καραμανλή», δεδομένου ότι δεν έχει ολοκληρωθεί η δικογραφία και παραμένει σε εξέλιξη η έρευνα, κυρίως για την περίοδο 2022-2023.

Και η τρίτη επιλογή είναι να προτείνει τη συγκρότηση Εξεταστικής Επιτροπής, η οποία ερευνά πολιτικές ευθύνες -που έχουν αναληφθεί- και εφόσον προκύψουν ενδείξεις για ποινικά αδικήματα, μπορεί να ζητήσει να μετατραπεί σε Προανακριτική. Το μειονέκτημα αυτής της επιλογής είναι ότι η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ θα τραβήξει σε βάθος μηνών. Αντιθέτως, καλύπτει τον Μ. Βορίδη και επιτρέπει να επεκταθεί η έρευνα προς τα πίσω σε βάθος χρόνου, που περιλαμβάνει περιόδους διακυβέρνησης και από το ΠΑΣΟΚ και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε αυτήν την περίπτωση οι πληροφορίες λένε ότι θα ζητηθεί η έρευνα να φτάσει τουλάχιστον έως το 1990.