Αυτές οι βουλευτικές εκλογές ανοίγουν το επόμενο κεφάλαιο στην ουγγρική πολιτική ιστορία και είναι οι σημαντικότερες από τη μετασοσιαλιστική μετάβαση της Ουγγαρίας το 1989. Ηταν οι εκλογές με τη μεγαλύτερη προσέλευση όλων των εποχών, καθώς η συμμετοχή άγγιξε το 80%. Το αποτέλεσμα ήταν μια σαρωτική νίκη για το κόμμα Tisza του Πέτερ Μάγιαρ. Το κόμμα του εξασφάλισε κοινοβουλευτική υπερπλειοψηφία, κερδίζοντας περισσότερα από τα δύο τρίτα των εδρών στο ουγγρικό κοινοβούλιο. Το Tisza συγκέντρωσε το 54% των ψήφων, ενώ το Fidesz του Ορμπαν 37%. Κανείς δεν περίμενε ότι η νύχτα των εκλογών θα τελείωνε τόσο γρήγορα.

Καθώς τα κακά αποτελέσματα άρχισαν να καταφτάνουν, ο Ορμπαν γρήγορα αναγνώρισε ότι το παιχνίδι ήταν χαμένο. Η ομιλία του ήταν σύντομη και απαλλαγμένη από τα συνηθισμένα συνθήματα που «έχτισε» κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας (πόλεμος στην Ουκρανία, Βρυξέλλες κ.λπ.). Τόνισε ότι θα παραμείνει ο ηγέτης των 2,5 εκατομμυρίων Ούγγρων που τον ψήφισαν. Συγκριτικά, το κόμμα Tisza έλαβε περίπου 3,3 εκατομμύρια ψήφους, ο μεγαλύτερος αριθμός που έχει λάβει ποτέ κάποιο κόμμα στην Ουγγαρία. Ο Ορμπαν δέχτηκε την ήττα, βάζοντας τέλος στις θεωρίες ότι θα αμφισβητήσει τα αποτελέσματα ή ότι θα προσπαθούσε να κρατηθεί στην εξουσία δημιουργώντας μετεκλογικό χάος.

Οι δρόμοι της Βουδαπέστης πλημμύρισαν από υποστηρικτές του Μάγιαρ, με το πλήθος να φωνάζει συνθήματα όπως: «Η Tisza ρέει» και «Ρώσοι πηγαίνετε στο σπίτι». Στην ομιλία του ο Πέτερ Μάγιαρ υποσχέθηκε διαρθρωτικές αλλαγές, συμπεριλαμβανομένης της επαναφοράς των πλαισίων μιας δημοκρατικής Ουγγαρίας, και κάλεσε τον πρόεδρο και άλλους πιστούς στον Ορμπαν σε βασικές θέσεις να παραιτηθούν ή να απολυθούν μετά τη σύσταση της νέας κυβέρνησης γύρω στα μέσα Μαΐου. (Στις 13 Απριλίου, υποσχέθηκε όρια θητείας για τους πρωθυπουργούς και είπε ότι αυτό θα ισχύσει αναδρομικά, δημιουργώντας ένα εμπόδιο στην επιστροφή του Ορμπαν.) Υποσχέθηκε επίσης να εκπροσωπήσει όλους τους Ούγγρους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ψήφισαν το Fidesz, σε μια πορεία προς την εθνική ενοποίηση και τον τερματισμό της βαθιάς πόλωσης.

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Στόχος να ξεπαγώσουν τα 18 δισ. ευρώ της Ε.Ε.

Οι προσδοκίες είναι υψηλές. Μπορεί όμως ο Μάγιαρ να τηρήσει τις υποσχέσεις του; Στα χαρτιά, η νέα κυβέρνηση θα έχει την πολιτική νομιμοποίηση για να το πράξει: να αποκαταστήσει τη λογοδοσία, να επαναφέρει τους ελέγχους και τις ισορροπίες και να εκπληρώσει τον κατάλογο όρων της Κομισιόν για την εξασφάλιση των παγωμένων κονδυλίων της Ε.Ε. ύψους περίπου 18 δισ.

Αυτή είναι μια βασική προτεραιότητα για την Ουγγαρία. Τα χρήματα ισοδυναμούν με περίπου το 15% των ετήσιων κυβερνητικών δαπανών. Εχοντας κοινοβουλευτική πλειοψηφία, το κόμμα Tisza μπορεί άνετα να κυβερνήσει χωρίς να χρειάζεται να ανησυχεί πολύ για τα θεσμικά εμπόδια που προκαλούνται από τους πιστούς του Fidesz ή τον ίδιο τον Ορμπαν. Αυτό θα δώσει μια πρωτόγνωρη ευκαιρία στην Ουγγαρία να απελευθερώσει τη δικαστική εξουσία και τα μέσα ενημέρωσης. Φυσικά, θα χρειαστεί χρόνος. Η κατάργηση 16 ετών ολοένα και πιο ανελεύθερης διακυβέρνησης θα είναι μια αργή διαδικασία.