Ο ηθοποιός περιέγραψε την παρούσα κατάσταση ως περίοδο όπου δεν έχει κλείσει το κεφάλαιο του έρωτα, αλλά ταυτόχρονα απολαμβάνει τον χρόνο που περνάει μόνος. «Καθόλου δεν έχει κλείσει το κεφάλαιο έρωτας. Ίσα ίσα είμαι πάρα πολύ ανοιχτός και μια χαρά, περνάω πολύ όμορφα. Μόνος από επιλογή νομίζω, δεν ξέρω, κάπου μπορεί να το είχα πει πριν 4-5 χρόνια, ίσως. Η αλήθεια είναι ότι περνάω πάρα πολύ όμορφα, ξέρεις, έτσι με τον τρόπο, με τον χρόνο τον οποίο έχω. Γιατί έχω χρόνο και για μένα και για τα παιδιά μου και για τη δουλειά μου. Είναι κάτι το οποίο μου αρέσει και με βοηθάει. Μου δίνει λίγο περισσότερη ενέργεια, ας το πούμε έτσι, να αντέξω. Ο έρωτας αλλάζει με την ηλικία σίγουρα. Πιστεύω ότι αλλάζει. Δηλαδή αν θα ερωτευτώ ή αν μου συμβαίνει κάτι τέτοιο, σίγουρα είναι διαφορετικό από αυτό το οποίο ζούσα στα 25 ή στα 30 ή στα 35. Σίγουρα».
Στη συζήτηση ανέπτυξε τη σύζευξη ανάμεσα στον προσωπικό χρόνο, την επαγγελματική δέσμευση και τη φροντίδα των παιδιών, στοιχεία που -όπως είπε- επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο θα προσεγγίσει ξανά έναν δεσμό. Περιέγραψε την επιλογή της μοναξιάς ως οργανωμένη απόφαση και όχι ως παροδική κατάσταση, επισημαίνοντας ότι η διαχείριση του χρόνου του του δίνει δυνατότητα να ισορροπεί υποχρεώσεις και επιθυμίες.
Στη συνέχεια ανέφερε: «Δεν υπάρχει ψύχραιμος έρωτας, αλλά εσύ τον κάνεις ψύχραιμο. Γιατί ξέρεις τι είναι ο έρωτας. Δηλαδή πιο μικρός, όταν δεν τον έχεις ζήσει, και τον ζεις μία, δύο… Το ‘χω πει δηλαδή, νομίζω ότι τόσες φορές ερωτευόμαστε. 3 άντε 4 το πολύ, νομίζω ότι λέω και πολύ, κατά τη γνώμη μου. Δεν ξέρω αν κάποιος έχει ερωτευτεί πέντε φορές, αλλά μιλάμε για τον πραγματικό έρωτα τώρα, όχι αυτό που ξέρεις, που λέμε τον ενθουσιασμό. Το ότι γουστάρεις το σώμα του άλλου, το ότι γουστάρεις να κάνεις σεξ με τον άλλον, το ότι σου αρέσει ένα πράγμα μόνο στον άλλον. Μιλάμε αυτό που ολοκληρώνεσαι, ας το πούμε έτσι, σαν άνθρωπος με τον άλλον. Δεν νομίζω ότι σου συμβαίνει πολύ συχνά στη ζωή. Και μεγαλώνοντας και έχοντας ζήσει τουλάχιστον εγώ αρκετά όμορφα τουλάχιστον με τον έρωτα, είμαι λίγο πιο… όχι επιφυλακτικός, αλλά ξέρω τι θέλω, κρίνω κιόλας εμένα τον ίδιο, πώς ήμουν τότε, πώς είμαι τώρα και προσπαθώ».