Επιφανειακά, στα μέσα Απριλίου 1967 όλα φαίνονται να κινούνται σε φυσιολογικούς ρυθμούς.
Στο υπουργείο Συντονισμού συγκαλείται σύσκεψη στην οποία εξετάζεται το ζήτημα εγκατάστασης σταθμού τηλεόρασης στην Ελλάδα, το Κυπριακό βρίσκεται, πάλι, σε κρίσιμη φάση όταν τίθεται θέμα απόσυρσης της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ στη Μεγαλόνησο, προωθούνται τα σχέδια δημιουργίας στην Ελλάδα του πρώτου Αστροναυτικού Μουσείου στο κόσμο που θα περιλαμβάνει υλικό από την Σελήνη, ενώ στο φοιτητικό χώρο υπάρχει αναταραχή με τους φοιτητές του Πανεπιστημίου Πατρών να διαμαρτύρονται ζητώντας “…τη δημιουργία ηλεκτρονικού τμήματος το οποίο είναι απαραίτητο για ένα σύγχρονο Πανεπιστήμιο”.
Η γελοιογραφία των ημερών του Κώστα Μητρόπουλο εικονογραφεί αυτό που βλέπουν όλοι, αλλά αιφνιδιάζει τους πάντες όταν συμβαίνει: την δικτατορία που έρχεται.
Κάτω όμως από τη συμβατική επιφάνεια, στη πολιτική ζωή του τόπου κινούνται τεκτονικές πλάκες που ετοιμάζουν τον μεγάλο “σεισμό” που θα πλήξει τη χώρα στις 21 Απριλίου λίγες ημέρες μετά. Λίγοι γνωρίζουν ότι ο αρχικός σχεδιασμός των πραξικοπηματιών προβλέπει ως ημέρα δράσης όχι την 21η Απριλίου αλλά την 25η Μαρτίου. Σύμφωνα με αυτό, οι συνωμότες αξιωματικοί με πρόσχημα τον εορτασμό της ημέρας της εθνικής παλιγγενεσίας, θα ζητήσουν κάθοδο στη πρωτεύουσα περισσότερων τανκ από τη Βόρεια Ελλάδα ώστε αμέσως μετά την παρέλαση τα τελευταία να στρέψουν τις κάνες τους προς το κοινοβούλιο και την πολιτική ηγεσία του τόπου, σε μια εντυπωσιακή επιθετική ενέργεια κατάλυσης της Δημοκρατίας ανήμερα της εθνικής επετείου… Η πρόταση του Γεωργίου Παπαδόπουλου γίνεται αρχικά δεκτή με ενθουσιασμό από τους υπόλοιπους πραξικοπηματίες αλλά στη πορεία απορρίπτεται λόγω ελλιπούς προετοιμασίας της.
Πρωτοσέλιδο της εφημερίδας “Έθνος” την 19η Απριλίου 1967, με δύο θέματα που διαψεύστηκαν δύο ημέρες μετά : ο Αμερικανός πρόεδρος Τζόνσον βεβαιώνει τον βασιλιά Κωνσταντίνο ότι οι ΗΠΑ δεν θα αποδεχτούν την επιβολή δικτατορίας στην Ελλάδα, και ότι η κυβέρνηση θα πέσει μετά το Πάσχα. Έπεσε μετά από δύο ημέρες μαζί με την ίδια τη δημοκρατία…
Μετά την ακύρωση του πρώτου σχεδίου, οι συνωμότες αξιωματικοί πυκνώνουν τις μυστικές συναντήσεις τους ώστε να καταστρώσουν το επόμενο. Η απόφαση έχει παρθεί αλλά παραμένουν δύο βασικές εκκρεμότητες :πρέπει να ενημερωθεί ή όχι το παλάτι για τις κινήσεις τους, και ποιος θα έχει την αρχηγία των ενεργειών, με το ρόλο να δίνεται μετά από μυστική ψηφοφορία παμψηφεί στον Παπαδόπουλο. Η τελευταία σύσκεψη γίνεται το απόγευμα της Πέμπτης 20 Απριλίου στο σπίτι του συνταγματάρχη Μπαλόπουλου στη Νέα Σμύρνη, παρουσία σύσσωμης της λεγόμενης χούντας των συνταγματαρχών. Λίγη ώρα μετά οι Παπαδόπουλος, Μακαρέζος, Ρουφογάλης και Παττακός προσεύχονται για την επιτυχία του εγχειρήματος στο εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας στο Χαλάνδρι, με τον τελευταίο μάλιστα να διαβάζει μια αυτοσχέδια ευχή–παράκληση.
Η είσοδος του κοινοβουλίου ως πολυβολείο το πρωινό της 21ης Απριλίου.
Τα πρώτα τανκ στους δρόμους της πρωτεύουσας εμφανίζονται λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 21ης Απριλίου. Ενδεικτικά του γενικού αιφνιδιασμού είναι τα δύο παρακάτω περιστατικά. Κάποιες ώρες πριν, στη δίκη των δημοσιογράφων Γιάννη Βούλτεψη και Δημήτρη Σαπρανίδη, ο εισαγγελέας της έδρας επαναλαμβάνει συνεχώς ότι Χούντα ακούει και Χούντα δεν βλέπει. Παράλληλα, εκείνες τις ημέρες η “Αυγή” δημοσιεύει σε συνέχειες άρθρα με τίτλο “Γιατί δεν πρόκειται να γίνει δικτατορία”. Το τρίτο μέρος πρόκειται να δημοσιευτεί στο φύλλο της 21ης Απριλίου, το οποίο φυσικά δεν κυκλοφορεί ποτέ, αφού την ίδια ημέρα η εφημερίδα κλείνει και συλλαμβάνεται το προσωπικό της…
