Δεν γνωρίζουμε ποια θεϊκή συγκυρία φέρνει τον κορυφαίο Δανό λογοτέχνη και συγγραφέα παραμυθιών Χανς Κρίστιαν Άντερσεν στην Ελλάδα, αλλά σε αυτή οφείλουμε την παρουσία του σε έναν από τους πρώτους εορτασμούς της 25ης Μαρτίου το 1841 στο ναό της Αγίας Ειρήνης στην Αθήνα.
Ας αφεθούμε λοιπόν στην εκτεταμένη αφήγηση των στιγμών από το «γιο του μπαλωματή» όπως καταγράφονται στο βιβλίο του «Οδοιπορικό στην Ελλάδα».
«Η 25η Μαρτίου είναι η γιορτή της απελευθέρωσης των Ελλήνων. Κείνη τη μέρα άρχισε η επανάσταση, κείνη τη μέρα χύθηκε το πρώτο τουρκικό αίμα. Τώρα υψώνεται ο σταυρός εκεί που υπήρχε το μισοφέγγαρο. Ο σταυρός λάμπει στα ερείπια και μια θανατερή σιωπή απλώνεται στις πεδιάδες, όπου ηχούσε κάποτε η θανατερή βουή του πολέμου. Σ’ ολόκληρη τη χώρα μέχρι το πιο φτωχικό χωριό κυματίζει σήμερα η σημαία της λευτεριάς. Ο βοσκός κινάει για τις ερειπωμένες εκκλησίες στα μακρινά βουνά, κρεμάει ένα αναμμένο καντήλι μπροστά στις σβησμένες εικόνες στο ραγισμένο τοίχο και προσεύχεται. Η Ελλάδα είναι λεύτερη !
Η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης που γίνεται το 1841 η δοξολογία για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου που παρευρέθηκε και ο «παραμυθάς» Χάνς Κρίστιαν Άντερσεν, αποτελεί και την πρώτη Μητρόπολη της πρωτεύουσας.
Φέτος ήμουν στην Αθήνα σ’ αυτή τη γιορτή. Ο αξιωματικός υπηρεσίας με άφησε να μπω στην εκκλησία μιας και ήμουν ξένος. Ο Έλληνας επίσκοπος ντυμένος με πλούσια λαμπερά ρούχα, καθόταν μπροστά στην Αγία Τράπεζα ανάμεσα στους στολισμένους παπάδες που τραγουδούσαν ένα τραγούδι χωρίς καθόλου αρμονία. Ο βασιλιάς και η βασίλισσα, κι οι δύο ντυμένοι μ’ ελληνικές στολές, κάθονταν σ’ ένα βελούδινο θρόνο στολισμένο με κορόνα και σκήπτρο. Ο διάδοχος της Βαυαρίας με τη στολή του είχε καθίσει δίπλα τους.
Ο Χάνς Κρίστιαν Άντερσεν καταγράφει με μοναδικό τρόπο τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου του 1841.
Τα θρησκευτικά ήθη μου φαίνονταν στη πραγματικότητα περισσότερο παράξενα και ασυνήθιστα παρά γιορταστικά. Ενώ οι παπάδες έψαλλαν, η στρατιωτική μουσική έπαιζε έξω ζωηρά. Ηχούσε άγρια, πολεμικά, σα να βρισκόμασταν σε ώρα μάχης, τότε που ο παπάς προσεύχεται κι ο πολεμιστής τραγουδάει και το ντουφέκι βροντά τα βόλια του. Έξω βρόντηξε ένα ντουφέκι «Ζήτω ο βασιλιάς!» ακούστηκε στην εκκλησιά, όταν αυτός και η βασίλισσα έφευγαν. Θα ήταν τρία-τέσσερα αμάξια όλο κι όλο, οι περισσότεροι διπλωμάτες έφυγαν με τα πόδια. Όλος ο δρόμος, μπαλκόνια και παράθυρα ήταν γεμάτα Έλληνες. Το ένα ωραίο κεφάλι δίπλα στ’ άλλο, χιλιάδες κόκκινα φέσια, παρδαλές μπλούζες και άσπρες φουστανέλες λάμπαν κάτω από τον ήλιο».
Διαβάστε Επίσης
H ναυμαχία της Λήμνου: Όταν ο Κουντουριώτης έδιωξε τους Τούρκους από το Αιγαίο [εικόνες]
Η στενή σχέση των αγωνιστών του 1821 με την αρχαιότητα
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, ανά πάσα στιγμή στο EleftherosTypos.gr
