Η διαφορά μεταξύ των κομμάτων που κυβερνούν και των κομμάτων που αντιπολιτεύονται είναι ότι τα πρώτα εφαρμόζουν άμεσα όσα εξαγγέλλουν, ενώ τα δεύτερα απλά υπόσχονται.
Πρόκειται για μία «ζώνη ασφαλείας» για την αντιπολίτευση, αφού μπορεί ανέξοδα να καταθέτει προεκλογικά προγράμματα χωρίς να τα συνοδεύει με την απαραίτητη κοστολόγηση. Ομως, ταυτόχρονα πρόκειται για μία ζώνη υψηλού κινδύνου για τη χώρα.
Η ομιλία του Νίκου Ανδρουλάκη στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης συνοδεύτηκε από ένα πλούσιο «μενού» παροχών, μόνο που ξέχασε δίπλα να συμπληρώσει τις τιμές. Βέβαια, στο τέλος τίποτα δεν είναι πραγματικά ανέξοδο, αφού ο λογαριασμός έρχεται τελικά στη χώρα και τους πολίτες. Η Ελλάδα έχει πληρώσει πολύ ακριβά στο παρελθόν τις ακοστολόγητες και ασαφείς υποσχέσεις. Αυτές οι πολιτικές και ρητορικές πτώχευσαν τη χώρα και οδήγησαν στις σκληρές πολιτικές λιτότητας και τη δημοσιονομική εποπτεία.
Πλέον οι εποχές αυτές έχουν περάσει χάρη στις σκληρές θυσίες του ελληνικού λαού, ο οποίος έχει δικαίωμα να γνωρίζει πόσο θα κοστίσουν στον Κρατικό Προϋπολογισμό οι ανεξέλεγκτες παροχές που υπόσχεται η αντιπολίτευση, τι επίπτωση θα έχουν στη δημοσιονομική ισορροπία και ποιες είναι οι πηγές από τις οποίες θα προέλθουν τα έσοδα για τη χρηματοδότησή τους.
Από το «Λεφτά υπάρχουν» μέχρι τα «λεφτόδεντρα», η διαφορά είναι μικρή, το αποτέλεσμα το ίδιο και ο κίνδυνος μεγάλος. Στον αντίποδα, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει αποδείξει πως κάθε νέο μέτρο, κάθε φοροαπαλλαγή και μεγάλη μεταρρύθμιση είναι όλα πλήρως και με ακρίβεια κοστολογημένα μέχρι το τελευταίο ευρώ.
