Οπως δείχνει η μελέτη του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών, η νομοθετική συναίνεση στη Βουλή βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο από το 2004! Αυτό σημαίνει πως αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για τη χώρα αντιμετωπίζονται υπό στενό κομματικό πρίσμα ως πεδίο σύγκρουσης και αντιπαλότητας. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, εξανεμίζονται οι πιθανότητες ουσιαστικού διαλόγου, γόνιμης κριτικής και δημιουργικής αντιπολίτευσης.
Μάλιστα, σύμφωνα πάντα με την έρευνα του ΚΕΦΙΜ, η μέση νομοθετική συναίνεση των κομμάτων της αντιπολίτευσης για την παρούσα κυβερνητική θητεία διαμορφώθηκε μόλις στο 11,2%, ποσοστό που αποτυπώνει ένα κλίμα αυξημένης πόλωσης και περιορισμένης προγραμματικής σύγκλισης. Παρόλο που πάντα υπάρχουν θέματα που υπερβαίνουν τα στενά κομματικά όρια, όπως είναι τα εθνικά και τα αμιγώς κοινωνικά, όπως η Παιδεία, η πραγματικότητα είναι δυστυχώς απογοητευτική.
Φυσικά υπάρχουν διαβαθμίσεις ανάμεσα στα κόμματα. Από το ΠΑΣΟΚ που εμφανίζει τη μεγαλύτερη συναίνεση (27,6%) μέχρι το εντυπωσιακό… 0% του ΚΚΕ, η απόσταση είναι μεγάλη, αλλά όχι τεράστια. Το γεγονός που παραμένει είναι ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης θυσιάζουν το εθνικό καλό στον βωμό των κομματικών τους συμφερόντων και επιδιώξεων, επιδεικνύοντας πολιτική και θεσμική ανωριμότητα.