Οι κόκκινες γραμμές του Μεταναστευτικού

Η εμπλοκή με την ευρωπαϊκή αποστολή στη Βεγγάζη κατέδειξε πως το μεταναστευτικό ζήτημα δεν αφορά μόνο την Ελλάδα ή την Ιταλία, αλλά όλη την Ευρωπαϊκή Ενωση. Η επαναπροσέγγιση με την κυβέρνηση της Ανατολικής Λιβύης και η συνέχιση των συνομιλιών με τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της χώρας θα γίνουν με προσεκτικά βήματα και εκτιμάται πως θα υπάρξει μια καταρχήν κοινή γραμμή πλεύσης ως προς τις πρωτοβουλίες που θα αναπτυχθούν για την αποκατάσταση των επαφών. Ωστόσο, είναι εξίσου δεδομένο πως κάθε χώρα θα προσαρμόσει τα μέτρα προστασίας των συνόρων της στα δικά της γεωγραφικά χαρακτηριστικά.

ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ της Ελλάδας η γραμμή άμυνας της χώρας είναι ταυτόχρονα και γραμμή άμυνας για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, αφού τα ελληνικά σύνορα είναι και σύνορα της Ε.Ε. Εξ ου και η θετική απήχηση που είχαν τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, με τις Βρυξέλλες να δηλώνουν ότι θα εντείνουν την επιχειρησιακή και οικονομική υποστήριξη της Ελλάδας. Η νομοθετική πρωτοβουλία για τρίμηνη αναστολή εξέτασης αιτημάτων ασύλου για όσους έρχονται από τη Βόρεια Αφρική, για δημιουργία μόνιμης κλειστής δομής στην Κρήτη και για συνεχείς περιπολίες του Πολεμικού Ναυτικού και του Λιμενικού είναι ένα μήνυμα αποφασιστικότητας, που δηλώνει ξεκάθαρα ότι η δίοδος προς την Ελλάδα κλείνει. Με μέτρα αυστηρά, αλλά πάντα εντός του πλαισίου που επιτάσσουν ο νόμος και το Διεθνές Δίκαιο.

Η ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ της προσωρινής αλλά απαραίτητης ρύθμισης που κατατέθηκε βασίζεται στην ίδια νομοθετική επιχειρηματολογία την οποία είχε χρησιμοποιήσει η κυβέρνηση όταν αντιμετώπισε τη μεταναστευτική εισβολή στον Εβρο τον Μάρτιο του 2020. Τότε, όπως είχε επισημάνει ο πρωθυπουργός, ήταν η πρώτη αλλά όχι η τελευταία φάση μίας νέας μορφής υβριδικού πολέμου που ξεσπούσε στην Ευρώπη. Και, δυστυχώς, δικαιώθηκε από τα γεγονότα και τις ραγδαία αυξανόμενες αφίξεις από τη Βόρεια Αφρική. Είναι φανερό πως επιχειρείται ξανά η εργαλειοποίηση του Μεταναστευτικού από χώρες που δεν διστάζουν να εκμεταλλευτούν την απελπισία κατατρεγμένων ανθρώπων για να πετύχουν τους στόχους τους. Αυτό δεν μπορεί και δεν θα γίνει ανεκτό από τις ευρωπαϊκές και τις ελληνικές Αρχές.

Η ΕΛΛΑΔΑ θα προστατεύσει την εθνική κυριαρχία της, εξαντλώντας όλα τα νόμιμα μέσα που διαθέτει στο πλαίσιο μιας αυστηρής, δίκαιης και αποτελεσματικής μεταναστευτικής πολιτικής. Απέναντί της είναι μόνο οι αδίστακτοι διακινητές και όσοι επιθυμούν τη διατάραξη της ευρωπαϊκής συνοχής και ειρήνης. Σε τέτοιες στιγμές είναι εξίσου κρίσιμη η εθνική ομοψυχία. Δυστυχώς, όμως, αυτό φαίνεται πως δεν απασχολεί την αντιπολίτευση, η οποία, για μία ακόμη φορά, αντιμετωπίζει το Μεταναστευτικό ως πεδίο εσωτερικής, μικροπολιτικής σύγκρουσης. Εκείνοι που υποστήριζαν πως «η θάλασσα δεν έχει σύνορα» αλλά και όσοι αυτοπροβάλλονται ως δήθεν προοδευτικοί αποδεικνύονται, για μία ακόμη φορά, κατώτεροι των περιστάσεων.